-No dobrze, pokaż, co tam masz, brzęczku - powiedziała Sally, sama nie wiedząc, skąd jej się wzięło to zdrobnienie. Gigantyczny owad faktycznie emitował dziwne brzęcząco-furkoczące odgłosy, natomiast nie sprawiał na pierwszy rzut oka wrażenia stworzonego do zdrobnień. No chyba że chodzi o zwroty w rodzaju „króciutki żywot" albo „troszeczkę morderczy".

Miłość nie polega na tym żeby pędzić za kimś na lotnisko. Miłość oznacza, że kogoś widzisz. To tyle.

Miłość nie polega na tym żeby pędzić za kimś na lotnisko. Miłość oznacza, że kogoś widzisz. To tyle.

Wiedziałam, że podczas wędrówki będziemy dalecy sobie, lecz miałam prawo wierzyć niewinnie i bezinteresownie, iż u jej kresu on spotka mnie o wiele lepszą, niż wyobrażał sobie wówczas, gdy znalazłam nieco łaski w jego oczach.

Wiedziałam, że podczas wędrówki będziemy dalecy sobie, lecz miałam prawo wierzyć niewinnie i bezinteresownie, iż u jej kresu on spotka mnie o wiele lepszą, niż wyobrażał sobie wówczas, gdy znalazłam nieco łaski w jego oczach.

- Wszystko ma swoje granice, Kordian. Nawet miłość.
- Mylisz się. - odparł bez wahania, i to nie tylko dlatego, że chciał ją przekonać. - Ona nie zna barier, reguł czy ograniczeń. Owszem, czasem umysł je widzi, ale serce nigdy.

- Wszystko ma swoje granice, Kordian. Nawet miłość.
- Mylisz się. - odparł bez wahania, i to nie tylko dlatego, że chciał ją przekonać. - Ona nie zna barier, reguł czy ograniczeń. Owszem, czasem umysł je widzi, ale serce nigdy.

Ludzie przychodzą na świat z buntowniczym usposobieniem, nic na to nie poradzimy.

Ludzie przychodzą na świat z buntowniczym usposobieniem, nic na to nie poradzimy.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, pastelowe umieralnie, martwe zakłady, przerdzewiałe rury i nałożony na to wszystko plastikowy futerał z ładnym napisem. A jak coś żyje, to jest chore, skrzywdzone, spuchnięte od toksyn.

Teraz to widzę, a przedtem tego nie widziałem, bo byłem człowiekiem, myślałem jak człowiek i czułem jak człowiek. Widziałem tylko to, co było dookoła mnie. Chciałem zabić każdego, kto tylko wszedł mi w drogę; tak na dobrą sprawę, chciałem po prostu zabić wszystkich.

Teraz przestaję być człowiekiem i przestaję być Gruzem. Staję się małpą. Już nie jestem zły ani dobry. Gdy zapada noc, a na niebie widać gwiazdy, wraz z nimi przychodzi spokojna prawda o wszystkim, co istnieje. Człapię sobie pod tą prawdą, z grzechami na grzbiecie, odganiając się od głodnych, ospałych much.

Z cech człowieka, mam w sobie jeszcze troskę, troskę o Alfę i Nahlę.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, paste...

Człowiek potrzebuje czułości. I dotyku. W przeciwnym razie usycha i staje się tylko namiastką samego siebie.

Człowiek potrzebuje czułości. I dotyku. W przeciwnym razie usycha i staje się tylko namiastką samego siebie.

(…) pieniądze są zmartwieniem i dla biednych, i dla bogatych.

(…) pieniądze są zmartwieniem i dla biednych, i dla bogatych.

Tak naprawdę rachunki mówią więcej o naszych priorytetach niż cokolwiek innego.

Tak naprawdę rachunki mówią więcej o naszych priorytetach niż cokolwiek innego.

Od pewnego momentu w historii świata wszystko jest możliwe. Co najmniej od siódmego wieku przed naszą erą, kiedy Fenicjanie wymyślili pieniądze.

Od pewnego momentu w historii świata wszystko jest możliwe. Co najmniej od siódmego wieku przed naszą erą, kiedy Fenicjanie wymyślili pieniądze.