Cytaty z tagiem "zdrobnienia" [4]

Kaszubski to bodaj jedyny język, który zdrabnia czasowniki, jeśli Kaszub chce być uprzejmy. s.74.

-No dobrze, pokaż, co tam masz, brzęczku - powiedziała Sally, sama nie wiedząc, skąd jej się wzięło to zdrobnienie. Gigantyczny owad faktycznie emitował dziwne brzęcząco-furkoczące odgłosy, natomiast nie sprawiał na pierwszy rzut oka wrażenia stworzonego do zdrobnień. No chyba że chodzi o zwroty w rodzaju „króciutki żywot" albo „troszeczkę morderczy".

- Jesteś dużą dziewczynką Basiu. Jeśli chcesz być baletnicą, powinnaś jeść mniej słodyczy.
- Mam na imię Barbara - powiedziałam, bo nie lubię, kiedy ktoś zdrabnia moje imię. Szczególnie jeśli wcześniej mówił, że jestem duża.

Nie drgnęła jej powieka, kiedy chciała odesłać chorą, jednak krępuje się powiedzieć "pana matka umiera". Ojczyzna-polszczyzna. W kraju zdrobnień można żywego człowieka potraktować jak truchło, ale koniecznie trzeba dodać "mama", "mamusia".