I w którąkolwiek pójdę stronę,
Wszędzie jesienny chrzęści chrust.
A jeszcze nic nie załatwione
I nie odjęte nic od ust.

Ciemność jest szczodra, jest cierpliwa i zawsze zwycięża,
ale w samym sercu jej siły leży jej słabość:
wystarczy jedna, jedyna świeca, by ją pokonać.
Miłość jest czymś więcej niż świecą.
Miłość potrafi zapalić gwiazdy.

Ciemność jest szczodra, jest cierpliwa i zawsze zwycięża,
ale w samym sercu jej siły leży jej słabość:
wystarczy jedna, jedyna świeca, by ją pokonać.
Miłość jest czymś więcej niż świecą.
Miłość potrafi zapalić gwiazdy.

Cokolwiek się wydarzy, twoje serce będzie moim domem.

Cokolwiek się wydarzy, twoje serce będzie moim domem.

Wie pan, bo miłość to świadomość, że jest się kimś najważniejszym. To życie z kimś, kto przytrzyma mocno za rękę, gdy ziemia się zatrzęsie, a nie z kimś, kto sam co chwila będzie wywoływał trzęsienie ziemi słowami >>Odchodzę!<<, >>To ja w takim razie wyjeżdżam!<<. Miłość to siła, która nierozerwalnie łączy, spaja w jedno i nie pozwala wypowiadać słów, które tak bardzo ludzi dzielą. Bo miłość to niemożność wyobrażenia sobie życia bez tej osoby.

Wie pan, bo miłość to świadomość, że jest się kimś najważniejszym. To życie z kimś, kto przytrzyma mocno za rękę, gdy ziemia się zatrzęsie, a nie z kimś, kto sam co chwila będzie wywoływał trzęsienie ziemi słowami >>Odchodzę!<<, >>To ja w takim razie wyjeżdżam!<<. Miłość to siła, która nierozerwalnie łączy, spaja w jedno i nie pozwala wypowiadać słów, które tak bardzo ludzi dzi...

Śmiertelne przygnębienie wyleczonego palacza. Wszystko, cokolwiek tylko robimy za życia - nawet miłośc - robimy w wagonie ekspresu pędzącego ku śmierci. Palic opium - to tak, jakby opuścic ten pociąg w pełnym biegu i zając się czymś innym niż życie, niż śmierc.

Śmiertelne przygnębienie wyleczonego palacza. Wszystko, cokolwiek tylko robimy za życia - nawet miłośc - robimy w wagonie ekspresu pędzącego ku śmierci. Palic opium - to tak, jakby opuścic ten pociąg w pełnym biegu i zając się czymś innym niż życie, niż śmierc.

...człowiek taką ma już naturę, że im mniej znaczy, tym bardziej domaga się poważania.

...człowiek taką ma już naturę, że im mniej znaczy, tym bardziej domaga się poważania.

Ujrzałem, jak rozlano moją własną krew, a błotnista droga była nią splamiona, jeśli dobrze pamiętam, na całej swej długości, chyba od samego początku. Człowiek zostaje wyrzucony w świat jak mała brudna mumia; drogi śliskie są od krwi i nikt nie wie, dlaczego tak musi byc. Każdy podąża własną ścieżką i chocby ziemia wydawała tyle owoców, że aż gniłyby od nadmiaru, nie byłoby czasu ich zbierac; każdy pędzi do światełka ,,wyjście" i panuje taka panika, tak się wszyscy śpieszą, by uciec, że słabi i bezradni zostają wdeptani w błoto i nikt nie słyszy ich wołania.

Ujrzałem, jak rozlano moją własną krew, a błotnista droga była nią splamiona, jeśli dobrze pamiętam, na całej swej długości, chyba od samego początku. Człowiek zostaje wyrzucony w świat jak mała brudna mumia; drogi śliskie są od krwi i nikt nie wie, dlaczego tak musi byc. Każdy podąża własną ścieżką i chocby ziemia wydawała tyle owoców, że aż gniłyby od nadmiaru, nie byłoby cza...

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

(...) pieniądz sam w sobie nie jest zły, tak jak zresztą alkohol, ale kiedy jest upragniony i zrobisz wszystko, żeby go zdobyć, wpadasz w pułapkę zastawioną przez diabła.

(...) pieniądz sam w sobie nie jest zły, tak jak zresztą alkohol, ale kiedy jest upragniony i zrobisz wszystko, żeby go zdobyć, wpadasz w pułapkę zastawioną przez diabła.