Nisi videritis signa, non creditis. Nie potępia ich za to, że nie wierzą bez cudów, ale za to, te nie wierzą, póki sami nie zobaczą.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

Zdarza się, że myślę: już bardziej nie można kochać, a na drugi dzień odkrywam, że kocham o jeden dzień bardziej. Nie dzielę się z nikim moimi emocjami, nie zwierzam się, nie opowiadam. Jakbym się bał, że każda taka opowieść będzie zdradą mojej miłości, umniejszy ją o ten opowiedziany kawałek i mnie tym samym zuboży. Kiedy piszę, nie czuję zdrady. Może więc też dlatego piszę. Dzielę się sam z sobą tą opowieścią, mnożę ją, bo jest ktoś, kto przeżywa i kto zapisuje. jest nas dwóch. Cóż z tego, że w jednej osobie.

Zdarza się, że myślę: już bardziej nie można kochać, a na drugi dzień odkrywam, że kocham o jeden dzień bardziej. Nie dzielę się z nikim moimi emocjami, nie zwierzam się, nie opowiadam. Jakbym się bał, że każda taka opowieść będzie zdradą mojej miłości, umniejszy ją o ten opowiedziany kawałek i mnie tym samym zuboży. Kiedy piszę, nie czuję zdrady. Może więc też dlatego piszę. D...

Kiedy się kogoś kocha , jest się gotowym na wszystko, aby tylko zatrzymać tę osobę przy sobie.

Kiedy się kogoś kocha , jest się gotowym na wszystko, aby tylko zatrzymać tę osobę przy sobie.

Rozpoczęliśmy podróż, nie wiedząc, dokąd dotrzemy, nie wiedząc, jak długo potrwa, a potem w jej trakcie, kiedy zobaczyliśmy, żeśmy się pomylili, że jest już za późno, że odwrót stał się niemożliwy, zaczęliśmy oddawać kawałki siebie, aby nie pochłonęła nas ciemność.

Rozpoczęliśmy podróż, nie wiedząc, dokąd dotrzemy, nie wiedząc, jak długo potrwa, a potem w jej trakcie, kiedy zobaczyliśmy, żeśmy się pomylili, że jest już za późno, że odwrót stał się niemożliwy, zaczęliśmy oddawać kawałki siebie, aby nie pochłonęła nas ciemność.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

Wszystko, co Cię oburza i na co silnie reagujesz u drugiego człowieka, istnieje także w Tobie.

Wszystko, co Cię oburza i na co silnie reagujesz u drugiego człowieka, istnieje także w Tobie.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Twoim wewnętrznym systemie operacyjnym jako niewidzialna prawda. W rzeczywistości była to tylko opinia. Ale nieświadomy umysł nie odróżnia prawdy od często powtarzanego wzorca.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Tw...

Dobroć, cóż za żałosny infantylizm! - Zaśmiał się. - Człek z pustymi kieszeniami jest nikim i na nic nie ma wpływu. A dobro nie istnieje. Poi się nim biedotę, by pozornie czynić znośniejszą ich udrękę - mówił głośno, choć spokojnie. Chciał, by pogarda co do ich statusu społecznego mocno wybrzmiała.

Dobroć, cóż za żałosny infantylizm! - Zaśmiał się. - Człek z pustymi kieszeniami jest nikim i na nic nie ma wpływu. A dobro nie istnieje. Poi się nim biedotę, by pozornie czynić znośniejszą ich udrękę - mówił głośno, choć spokojnie. Chciał, by pogarda co do ich statusu społecznego mocno wybrzmiała.

Wydaje mi się, że u niektórych odpowiednia kasa skutecznie niweluje coś takiego jak wyrzuty sumienia.

Wydaje mi się, że u niektórych odpowiednia kasa skutecznie niweluje coś takiego jak wyrzuty sumienia.