Tylko nocą ktoś wyjada serce maleńką łyżeczką
i dzwoni nią po dnie.

- Przyjdzie inna pora - powiedziała. - Inny dzień, inna suknia. Czas kiedy będziesz czuł się dobrze i wszystko wypadnie idealnie.
- Nie ma rzeczy idealnych, Tesso.

- Przyjdzie inna pora - powiedziała. - Inny dzień, inna suknia. Czas kiedy będziesz czuł się dobrze i wszystko wypadnie idealnie.
- Nie ma rzeczy idealnych, Tesso.

Niby razem w pokoju, a jednak całe galaktyki od siebie.

Niby razem w pokoju, a jednak całe galaktyki od siebie.

Logiczne myślenie pojawia się, zanim przyjdzie miłość albo kiedy ta się już ulotni. Człowiek myślący logicznie i mówiący zgodnie z rozsądkiem to taki, który jeszcze nie pokochał albo już przestał kochać.

Logiczne myślenie pojawia się, zanim przyjdzie miłość albo kiedy ta się już ulotni. Człowiek myślący logicznie i mówiący zgodnie z rozsądkiem to taki, który jeszcze nie pokochał albo już przestał kochać.

Nikt nie jest doskonały, ale zasługuje na wyrozumiałość i uśmiech, gdy się stara i pokazuje, że mu zależy!

Nikt nie jest doskonały, ale zasługuje na wyrozumiałość i uśmiech, gdy się stara i pokazuje, że mu zależy!

Wszyscy mamy jakąś pustkę w środku (...). Coś, czego nam brakuje. Coś, czego potrzebujemy, ale nie chcemy się do tego przyznać albo nawet nie wiemy, że nam tego brakuje, dopóki nie odnajdziemy tego w drugiej osobie.

Wszyscy mamy jakąś pustkę w środku (...). Coś, czego nam brakuje. Coś, czego potrzebujemy, ale nie chcemy się do tego przyznać albo nawet nie wiemy, że nam tego brakuje, dopóki nie odnajdziemy tego w drugiej osobie.

Wszystkich tych ludzi pociąga mroczne jądro człowieczeństwa.

Wszystkich tych ludzi pociąga mroczne jądro człowieczeństwa.

- Kościołowi chodzi o pieniądze, chłopcze, tylko o pieniądze. Księża mają być pasterzami, prawda? Mają niby zajmować
się swoimi owieczkami, ale wszyscy siedzą we dworach i opychają się smakołykami, więc owieczki muszą same o siebie zadbać.

- Kościołowi chodzi o pieniądze, chłopcze, tylko o pieniądze. Księża mają być pasterzami, prawda? Mają niby zajmować
się swoimi owieczkami, ale wszyscy siedzą we dworach i opychają się smakołykami, więc owieczki muszą same o siebie zadbać.

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...