Samo w sobie i przez się,
w niezmiennej bytujące tożsamości.

Nawet sobie nie wyobrażasz jak bym chciał, żeby jedynym twoim okryciem była właśnie ta gitara...

Nawet sobie nie wyobrażasz jak bym chciał, żeby jedynym twoim okryciem była właśnie ta gitara...

My musimy najpierw trochę zniszczyć samych siebie, żeby niszczyć ich. Oni nie, oni mogą zwyczajnie pozostawać takimi, jakimi są, dlatego są tak silni. Ponieważ nie ma w nich żadnej światłości, to w końcu przegrają. Tylko, że my musimy przy tym uważać, żeby się za bardzo do nich nie upodobnić i żebyśmy się sami za bardzo nie zniszczyli, bo wtedy ostatecznie oni zwyciężą.

My musimy najpierw trochę zniszczyć samych siebie, żeby niszczyć ich. Oni nie, oni mogą zwyczajnie pozostawać takimi, jakimi są, dlatego są tak silni. Ponieważ nie ma w nich żadnej światłości, to w końcu przegrają. Tylko, że my musimy przy tym uważać, żeby się za bardzo do nich nie upodobnić i żebyśmy się sami za bardzo nie zniszczyli, bo wtedy ostatecznie oni zwyciężą.

Chce być uczciwa i powiedzieć, że oczywiście, tak. Nigdy nie miała okazji zamknąć jakiegoś etapu w życiu, powiedzieć komuś "do widzenia". Żadnych kropek ani wykrzykników, całe życie z wielokropkami. Każdy inny zaczyna od nowa, z czystą kartką, tylko jej kartka jest pełna tekstu. Jest takie powiedzenie, że stara miłość nigdy nie gaśnie, chociaż nie płonie pełnym ogniem, tymczasem Addie ma ręce pełne świeczek. Jak ma je odstawić lub zdmuchnąć? Dawno temu skończyło jej się powietrze w płucach. Ale to nie miłość. To nie miłość, i o to właśnie pyta Henry".

Chce być uczciwa i powiedzieć, że oczywiście, tak. Nigdy nie miała okazji zamknąć jakiegoś etapu w życiu, powiedzieć komuś "do widzenia". Żadnych kropek ani wykrzykników, całe życie z wielokropkami. Każdy inny zaczyna od nowa, z czystą kartką, tylko jej kartka jest pełna tekstu. Jest takie powiedzenie, że stara miłość nigdy nie gaśnie, chociaż nie płonie pełnym ogniem, tymczase...

(...) to tylko od nas samych zależy, co od siebie dajemy, na co się godzimy i co tak właściwie mamy.

(...) to tylko od nas samych zależy, co od siebie dajemy, na co się godzimy i co tak właściwie mamy.

Ludzie mówią, że kiedy dziecko płacze, teściowa powie: "Dziecko płacze, należy je nakarmić", a matka powie: "Dlaczego dziecko tyle płacze i tylko męczy swoją mamę?".

Ludzie mówią, że kiedy dziecko płacze, teściowa powie: "Dziecko płacze, należy je nakarmić", a matka powie: "Dlaczego dziecko tyle płacze i tylko męczy swoją mamę?".

Ach ci ludzie, myśli z dezaprobatą. Hałasują, cuchną, wypełniają sobą całą przestrzeń tak, że nie dostrzegają świata wokoło. A jeśli mimo wszystko zdarzy im się cokolwiek poczuć natychmiast przytępiają swoje zmysły piwem i miodem, żeby hałasować i cuchnąć jeszcze bardziej I żeby docierało do nich jeszcze mniej.

Ach ci ludzie, myśli z dezaprobatą. Hałasują, cuchną, wypełniają sobą całą przestrzeń tak, że nie dostrzegają świata wokoło. A jeśli mimo wszystko zdarzy im się cokolwiek poczuć natychmiast przytępiają swoje zmysły piwem i miodem, żeby hałasować i cuchnąć jeszcze bardziej I żeby docierało do nich jeszcze mniej.

Jeśli za pieniądze nie można kupić sobie swobody robienia tego, co się chce, to jaki z nich pożytek? [...]
A jeśli czas nie daje nam swobody robienia tego, co chcemy, to jaki z niego pożytek?

Jeśli za pieniądze nie można kupić sobie swobody robienia tego, co się chce, to jaki z nich pożytek? [...]
A jeśli czas nie daje nam swobody robienia tego, co chcemy, to jaki z niego pożytek?

Ludzie wolą przekazywać pieniądze na tych, których można jeszcze wyleczyć, bo chcą wierzyć, że pomogli zmienić świat na lepsze.

Ludzie wolą przekazywać pieniądze na tych, których można jeszcze wyleczyć, bo chcą wierzyć, że pomogli zmienić świat na lepsze.

dwaj ludzie, którzy mają bardzo mało pieniędzy, nie powinni się rozstawać, bo we dwóch mają więcej pieniędzy i nie są samotni

dwaj ludzie, którzy mają bardzo mało pieniędzy, nie powinni się rozstawać, bo we dwóch mają więcej pieniędzy i nie są samotni