- Może tro­chę tego do­sko­na­łego li­mon­cello, które po­dała pani wczo­raj wie­czo­rem?
– Lady Latch­mere nie pije al­ko­holu.
Uśmiech­nął się.
– W ta­kim ra­zie pro­szę jej po­wie­dzieć, że to wło­ska le­mo­niada.

Nie wiem skąd mi się wzięło to uczucie do ciebie. Nie pasuje. To nie jest część planu.

Nie wiem skąd mi się wzięło to uczucie do ciebie. Nie pasuje. To nie jest część planu.

Alkohol odstawiłem, ale to był pryszcz w porównaniu z moim drugim nałogiem. Miłość, jeśli ktoś mnie spyta, jest najgorszym narkotykiem na świecie. Robi z nas ludzi, którymi nie jesteśmy. W jednej chwili zwala nas z nóg, a w następnej dodaje skrzydeł. Nie pozwala odwrócić od siebie uwagi.

Alkohol odstawiłem, ale to był pryszcz w porównaniu z moim drugim nałogiem. Miłość, jeśli ktoś mnie spyta, jest najgorszym narkotykiem na świecie. Robi z nas ludzi, którymi nie jesteśmy. W jednej chwili zwala nas z nóg, a w następnej dodaje skrzydeł. Nie pozwala odwrócić od siebie uwagi.

(...) pokochać kogoś, kto może cię otwarcie miłować, to wielka łaska i szczęście. W przeciwnym razie miłość okazuje się wstrętnym grzechem.

(...) pokochać kogoś, kto może cię otwarcie miłować, to wielka łaska i szczęście. W przeciwnym razie miłość okazuje się wstrętnym grzechem.

A człowiek zawsze może cię zaskoczyć. I przeważnie zaskakuje, prędzej czy później, i wiesz najczęściej negatywnie. Każdy, jeśli tylko dasz mu szansę, jeśli tylko spędzisz w jego towarzystwie wystarczająco wiele czasu...

A człowiek zawsze może cię zaskoczyć. I przeważnie zaskakuje, prędzej czy później, i wiesz najczęściej negatywnie. Każdy, jeśli tylko dasz mu szansę, jeśli tylko spędzisz w jego towarzystwie wystarczająco wiele czasu...

Człowiek (...) musi wciąż mierzyć się ze swoją przyszłością. (...) Musi on mieć odwagę rzucić się w "czasoprzestrzeń" nieznaną, co ułatwia mu fakt, że przeszłość i teraźniejszość są w pewnym stopniu uporządkowane i dzięki temu określony porządek można rzutować w przyszłość. Człowiek jednak musi być mocniejszy niż oczekująca go nieznana przyszłość, musi być przekonany, że ją zwycięży, a nie sam przez nią zostanie zwyciężony. Bez tej wiary nie mógłby wyjść naprzeciw czasu przyszłego.

Człowiek (...) musi wciąż mierzyć się ze swoją przyszłością. (...) Musi on mieć odwagę rzucić się w "czasoprzestrzeń" nieznaną, co ułatwia mu fakt, że przeszłość i teraźniejszość są w pewnym stopniu uporządkowane i dzięki temu określony porządek można rzutować w przyszłość. Człowiek jednak musi być mocniejszy niż oczekująca go nieznana przyszłość, musi być przekonany, że ją zwy...

Wszystko jest w człowieku paradoksalne, wiadomo.

Wszystko jest w człowieku paradoksalne, wiadomo.

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)