[...]
-She’ll accept you, - Omen maintained. - She loved you in her previous lifetime. I don’t see why it would be different in this one. And with love comes acceptance.

(...) od pierwszej chwili, gdy zrozumiałem, co czuję do Ameriki - byłem zmuszony kochać ją z oddali.

(...) od pierwszej chwili, gdy zrozumiałem, co czuję do Ameriki - byłem zmuszony kochać ją z oddali.

W takim razie muszę panią rozczarować. Intymność między dwojgiem ludzi nigdy nie jest perfekcyjna, zwłaszcza gdy się
nie ma doświadczenia. Każdy człowiek ma własny rytm i musi
upłynąć trochę czasu, zanim ludzie się dopasują. Jeśli ktoś ma
szczęście, to pod koniec tego procesu zbliży się do perfekcji, ale
jeśli pani oczekuje, że perfekcja weźmie się z niczego, będzie
pani długo czekać, może nawet całą wieczność. Nie mówię pani tego wszystkiego, żeby panią zniechęcać, ale moją rolą jako
terapeutki jest przybliżać pani rzeczywistość. W prawdziwym
życiu doskonałość tkwi czasem w niedoskonałości.

W takim razie muszę panią rozczarować. Intymność między dwojgiem ludzi nigdy nie jest perfekcyjna, zwłaszcza gdy się
nie ma doświadczenia. Każdy człowiek ma własny rytm i musi
upłynąć trochę czasu, zanim ludzie się dopasują. Jeśli ktoś ma
szczęście, to pod koniec tego procesu zbliży się do perfekcji, ale
jeśli pani oczekuje, że perfekcja weźmie się z nic...

Wiedziałam, że podczas wędrówki będziemy dalecy sobie, lecz miałam prawo wierzyć niewinnie i bezinteresownie, iż u jej kresu on spotka mnie o wiele lepszą, niż wyobrażał sobie wówczas, gdy znalazłam nieco łaski w jego oczach.

Wiedziałam, że podczas wędrówki będziemy dalecy sobie, lecz miałam prawo wierzyć niewinnie i bezinteresownie, iż u jej kresu on spotka mnie o wiele lepszą, niż wyobrażał sobie wówczas, gdy znalazłam nieco łaski w jego oczach.

Czymże jest człowiek, jeżeli nie ciągiem śladów, które po sobie pozostawia wśród innych ludzi. Nauczyła się stąpać pomiędzy cieniami, lecz pewnych ran nie da się uniknąć: wspomnień, fotografii, imion.

Czymże jest człowiek, jeżeli nie ciągiem śladów, które po sobie pozostawia wśród innych ludzi. Nauczyła się stąpać pomiędzy cieniami, lecz pewnych ran nie da się uniknąć: wspomnień, fotografii, imion.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Za okiem świat jest przecież taki sam, z tego samego się składa, tak samo jest wytarty na łokciach, wyślizgany w dłoniach, postrzępiony na brzegach, ukruszony, jeszcze ciepły. Ten świat składa się z tego samego: ćmy trzepoczącej w lampie, plamki pleśni na pomidorze, okrągłego odparzenia na stole. I człowiek składa się z tego samego: wrastającego paznokcia, odcisku na pięcie, wyblakłej blizny na kolanie lub kostce, pępka i siwego włosa.

Za okiem świat jest przecież taki sam, z tego samego się składa, tak samo jest wytarty na łokciach, wyślizgany w dłoniach, postrzępiony na brzegach, ukruszony, jeszcze ciepły. Ten świat składa się z tego samego: ćmy trzepoczącej w lampie, plamki pleśni na pomidorze, okrągłego odparzenia na stole. I człowiek składa się z tego samego: wrastającego paznokcia, odcisku na pięcie, wy...

Według niektórych przysięga małżeńska powinna kończyć się słowami: Dopóki dług nas nie rozdzieli. Napięcie finansowe powstaje w skutek tego, że wielu konsumentów uwierzyło w ewangelie konsumpcjonizmu, która mówi: Mamy dla ciebie dobra nowinę: możesz już teraz kupić to, czego dusza zapragnie, a zapłacisz później przy pomocy łatwych do spłacenia rat miesięcznych. Wszyscy jednak wiemy, że nie ma nic łatwego w tych miesięcznych ratach.

Według niektórych przysięga małżeńska powinna kończyć się słowami: Dopóki dług nas nie rozdzieli. Napięcie finansowe powstaje w skutek tego, że wielu konsumentów uwierzyło w ewangelie konsumpcjonizmu, która mówi: Mamy dla ciebie dobra nowinę: możesz już teraz kupić to, czego dusza zapragnie, a zapłacisz później przy pomocy łatwych do spłacenia rat miesięcznych. Wszyscy jednak w...

Od trwania na klęczkach przed bóstwem lub pieniądzem wiotczeją mięśnie i wola niezbędne do marszu naprzód.

Od trwania na klęczkach przed bóstwem lub pieniądzem wiotczeją mięśnie i wola niezbędne do marszu naprzód.

Mechanizm demonstracyjnej konsumpcji jest następujący: kupuje się jakaś rzecz, której tak naprawdę wcale się nie potrzebuje, za pieniądze, których tak naprawdę się nie ma, żeby zrobić wrażenie na ludziach, których tak naprawdę się nie lubi. A najwspanialsze jest to, że każdemu nigdy dość niepotrzebnych rzeczy! Prawdopodobnie nie ma czegoś takiego jak inteligencja gromady, ale za to z całą pewnością istnieje gromadna głupota!

Mechanizm demonstracyjnej konsumpcji jest następujący: kupuje się jakaś rzecz, której tak naprawdę wcale się nie potrzebuje, za pieniądze, których tak naprawdę się nie ma, żeby zrobić wrażenie na ludziach, których tak naprawdę się nie lubi. A najwspanialsze jest to, że każdemu nigdy dość niepotrzebnych rzeczy! Prawdopodobnie nie ma czegoś takiego jak inteligencja gromady, ale z...