Kolekcjonerska edycja z barwionymi kartkami.
A wszystko zaczyna się od kradzieży bochenka chleba!. Historia byłego galernika Jana Valjeana, komisarza Javera, Fantyny, Kozety i bojowników z paryskiej barykady staje się wielowątkową powieścią rozgrywającą się w XIX-wiecznej Francji.
Stanowi zarówno wnikliwe spojrzenie na socjologiczne mechanizmy rządzące społeczeństwem, jak i zadziwiająco trafną analizę natury ludzkiej. Ale przede wszystkim jest pełną wartkiej akcji i przygód historią z pogranicza kryminału.
Zadziwia fakt, że ta powstała w drugiej połowie dziewiętnastego wieku powieść, ciągle króluje na listach bestsellerów, jest jedną z najczęściej komentowanych książek w historii literatury.
O niesłabnącej popularności „Nędzników” świadczą liczne musicale, adaptacje filmowe i animowane. Historia Jana Valjeana, Javerta i Kozety znana jest nie tylko dorosłemu czytelnikowi, ale i młodemu odbiorcy.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Nędznicy (edycja kolekcjonerska)
Podsłuchiwałem ostatnio w samochodzie. Boże, co to za postaci i historia! Jedna z najpiękniejszych jakie powstały.
Podsłuchiwałem ostatnio w samochodzie. Boże, co to za postaci i historia! Jedna z najpiękniejszych jakie powstały.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toportrety nędzników pędzlem nędzarzy, obrazy nędzarzy farbą nędzników - mozaikowy fresk wzajemnie a fatalnie zależnych żywotów trudnych i żywotów podłych...
rozprawa o sprawiedliwości w kontrze prawa (i odwrotnie),o przemianie i odkupieniu, o biedzie, nierównościach społecznych, miłości i poświęceniu, o moralności jednostki względem systemu, wreszcie o tym że człowiek nie jest tym, kim był, lecz tym, kim może się stać - wielka powieść o nadziei, mimo że pełna cierpienia i tytułowej nędzy ludzkiej...
gargantuiczna realistyczno-moralna panorama XIX-wiecznego społeczeństwa francuskiego w historycznym tle powstania republikańskiego 1832 roku, jako symbolu walki o wolność oraz motorami rozwoju akcji:
Jean Valjean - były galernik próbujący zacząć nowe życie...
Javert - bezwzględny inspektor, który wierzy w prawo ponad wszystko...
Fantyna i Cosetta - dramat samotnej matki i los jej córki....
Marius i Eponina - młodzieńcza miłość i tragiczne wybory...
na indeksie ksiąg zakazanych - Index Librorum Prohibitorum od chwili publikacji (1862) - papież Pius IX do samego końca (1966) - papież Paweł VI (za antyklerykalne akcenty, za krytykę instytucji KK, za sympatię wobec idei rewolucyjnych i republikańskich)...
zakazana w carskiej Rosji (do 1905, przedłużona do 1917 roku) - za treści rewolucyjne i antymonarchiczne, za sympatię wobec ruchów republikańskich, za krytykę niesprawiedliwości społecznej oraz za potencjał „podburzający” niższe warstwy społeczne...
***
4,5 godzinna, znakomita ekranizacja powieści
Les Misérables (1934) reż. Raymond Bernard
https://letterboxd.com/film/les-miserables/
portrety nędzników pędzlem nędzarzy, obrazy nędzarzy farbą nędzników - mozaikowy fresk wzajemnie a fatalnie zależnych żywotów trudnych i żywotów podłych...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo torozprawa o sprawiedliwości w kontrze prawa (i odwrotnie),o przemianie i odkupieniu, o biedzie, nierównościach społecznych, miłości i poświęceniu, o moralności jednostki względem systemu, wreszcie o tym że człowiek nie...
Monumentalna i wpędzająca w kompleksy odnośnie jakości posiadanego wykształcenia.
Monumentalna i wpędzająca w kompleksy odnośnie jakości posiadanego wykształcenia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDla Jean Valjeana przeczytałbym kolejne kilkanaście rozdziałów opisu sieci kanałów
Dla Jean Valjeana przeczytałbym kolejne kilkanaście rozdziałów opisu sieci kanałów
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMonumentalne dzieło, trzeba przez to przejść samemu.
Monumentalne dzieło, trzeba przez to przejść samemu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Nędznicy” Victora Hugo to książka, która po prostu zostaje w człowieku. Po raz pierwszy przeczytałem ją jako piętnastolatek i od tamtej pory jest ze mną – nie jako lektura szkolna czy klasyk „do odhaczenia”, ale jako doświadczenie, które realnie coś we mnie ukształtowało.
Do dziś pamiętam scenę z samego początku: obrabowany ksiądz, były galernik i policjant. Moment, w którym duchowny – zamiast oskarżenia – mówi, że wszystko było prezentem, a na dodatek oddaje jeszcze świeczniki. To było dla mnie absolutnie rozbrajające. Kompletnie wywraca oczekiwania, łamie logikę odwetu i sprawiedliwości rozumianej jako kara. Jako nastolatka ta scena mną wstrząsnęła – wzruszyła, zatrzymała, zmusiła do myślenia.
I właśnie w tym tkwi wielkość tej książki. Hugo pokazuje, jak jeden akt bezinteresownego dobra potrafi uruchomić w człowieku głęboką, trwałą przemianę. W głównym bohaterze to wydarzenie owocuje czymś znacznie większym niż chwilowa skrucha – staje się początkiem nowego życia, nowej tożsamości, nowego sumienia.
„Nędznicy” nie są dla mnie tylko opowieścią. To książka o tym, że miłosierdzie bywa silniejsze niż prawo, a dobro – jeśli jest prawdziwe – potrafi zmienić więcej niż tysiąc moralnych kazań. Wracam do niej myślami po latach i wciąż działa tak samo mocno. To jedna z tych powieści, które czyta się w młodości, ale rozumie coraz głębiej z wiekiem.
„Nędznicy” Victora Hugo to książka, która po prostu zostaje w człowieku. Po raz pierwszy przeczytałem ją jako piętnastolatek i od tamtej pory jest ze mną – nie jako lektura szkolna czy klasyk „do odhaczenia”, ale jako doświadczenie, które realnie coś we mnie ukształtowało.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDo dziś pamiętam scenę z samego początku: obrabowany ksiądz, były galernik i policjant. Moment, w...
„Nędznicy” Victora Hugo to książka, która po prostu zostaje w człowieku. Po raz pierwszy przeczytałem ją jako piętnastolatek i od tamtej pory jest ze mną – nie jako lektura szkolna czy klasyk „do odhaczenia”, ale jako doświadczenie, które realnie coś we mnie ukształtowało.
Do dziś pamiętam scenę z samego początku: obrabowany ksiądz, były galernik i policjant. Moment, w którym duchowny – zamiast oskarżenia – mówi, że wszystko było prezentem, a na dodatek oddaje jeszcze świeczniki. To było dla mnie absolutnie rozbrajające. Kompletnie wywraca oczekiwania, łamie logikę odwetu i sprawiedliwości rozumianej jako kara. Jako nastolatka ta scena mną wstrząsnęła – wzruszyła, zatrzymała, zmusiła do myślenia.
I właśnie w tym tkwi wielkość tej książki. Hugo pokazuje, jak jeden akt bezinteresownego dobra potrafi uruchomić w człowieku głęboką, trwałą przemianę. W głównym bohaterze to wydarzenie owocuje czymś znacznie większym niż chwilowa skrucha – staje się początkiem nowego życia, nowej tożsamości, nowego sumienia.
„Nędznicy” nie są dla mnie tylko opowieścią. To książka o tym, że miłosierdzie bywa silniejsze niż prawo, a dobro – jeśli jest prawdziwe – potrafi zmienić więcej niż tysiąc moralnych kazań. Wracam do niej myślami po latach i wciąż działa tak samo mocno. To jedna z tych powieści, które czyta się w młodości, ale rozumie coraz głębiej z wiekiem.
„Nędznicy” Victora Hugo to książka, która po prostu zostaje w człowieku. Po raz pierwszy przeczytałem ją jako piętnastolatek i od tamtej pory jest ze mną – nie jako lektura szkolna czy klasyk „do odhaczenia”, ale jako doświadczenie, które realnie coś we mnie ukształtowało.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDo dziś pamiętam scenę z samego początku: obrabowany ksiądz, były galernik i policjant. Moment, w...
powieść, która zmieniła moje życie, od siedmiu lat niezmiennie moja ulubiona, skłaniająca do ciągłych powrotów. w moim odczuciu książka, który każdy powinien przeczytać chociaż raz.
ALE
wydanie z 1954 roku zostało ocenzurowane, blisko połowa treści została z niego wycięta, z ogromną szkodą dla dzieła hugo. czterotomowe wydanie z 1980 pozwala zapoznać się z całością, tak jak ją autor rozplanował i spisał, co gorąco polecam
powieść, która zmieniła moje życie, od siedmiu lat niezmiennie moja ulubiona, skłaniająca do ciągłych powrotów. w moim odczuciu książka, który każdy powinien przeczytać chociaż raz.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toALE
wydanie z 1954 roku zostało ocenzurowane, blisko połowa treści została z niego wycięta, z ogromną szkodą dla dzieła hugo. czterotomowe wydanie z 1980 pozwala zapoznać się z całością, tak jak...
Muszę szczerze powiedzieć, że gdyby nie audiobook, to prawdopodobnie odłożyłabym książkę, by poczekała na lepszy czas. Takie wrażenie mam głównie przez liczne filozoficzne, historyczne, polityczne czy społeczne dygresje, które autor przeplatał z główną fabułą powieści. Są one dość długie i zaburzały trochę rytm słuchania Szczególnie wzmianka o kanałach, która została dodana w tak kluczowym momencie, że przez chwilę miałam ogromną ochotę pominąć te fragmenty, by dowiedzieć się, co wydarzy się dalej. Jednak mimo wszystko nie sposób nie docenić, bo pozwalają czytelnikowi lepiej poznać obraz społeczeństwa XIX-wiecznej Francji.
Cieszę się, że nie natrafiłam też na większe spoilery "Nędzników", bo dzięki temu z większą przyjemnością i zainteresowaniem poznawałam losy Jean Valjeana i mogę go zaliczyć w poczet ulubionych bohaterów literackich. Najgorzej moim zdaniem została przedstawiona postać Kozety. Nie wiem, czy to był taki trend w literaturze tamtych czasów, ale Kozeta praktycznie nic nie potrafi zrobić samodzielnie, nawet myśleć. Nie ma własnego zdania, nawet w sytuacji, gdy widzi, że coś złego dzieje się z jedną z najbliższych jej osób.
Powieść warta polecenia, ale trzeba się przygotować na to, że nie jest łatwa w czytaniu.
Muszę szczerze powiedzieć, że gdyby nie audiobook, to prawdopodobnie odłożyłabym książkę, by poczekała na lepszy czas. Takie wrażenie mam głównie przez liczne filozoficzne, historyczne, polityczne czy społeczne dygresje, które autor przeplatał z główną fabułą powieści. Są one dość długie i zaburzały trochę rytm słuchania Szczególnie wzmianka o kanałach, która została dodana...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZdecydowanie największe wyzwanie czytelnicze w moim dotychczasowym życiu. Monumentalna powieść, w której znalazłam wszystko co się da i więcej - realistyczny obraz społeczeństwa XIX-wiecznej Francji, elementy powieści romantycznej, liczne dygresje filozoficzne i polityczne autora.
Jean Valjean jest bohaterem ponadczasowym, a droga jego przemiany jedną z najciekawszych jakie możemy śledzić w literaturze światowej. Momentami dostajemy rozdziały kompletnie oddzielone od fabuły, które skupiają się szczegółowo m.in. na bitwie pod Waterloo Napoleona, żargonie którym posługują się ubodzy mieszkańcy Paryża lub na dokładnym opisie systemu ściekowego w ówczesnej Francji. Nie były to fragmenty łatwe do przebrnięcia, jednak ostatecznie - warto.
Językowo także było to dla mnie wyzwanie, chociaż możliwe, że popełniłam błąd wybierając polskie tłumaczenie anonimowego autora z 1900 roku. Na pewno nie ułatwiłam tym sobie życia!
Jednym z nielicznych słabszych elementów Nędzników jest na pewno Kozeta - typowo dla tamtych czasów, słodka i urocza, nie ma za wiele do gadania, ale nawet nie próbuje w żaden sposób odmienić swojego losu. Do bólu stereotypowa bohaterka romantyczna. Nie jestem też fanką Mariusza w tym wątku miłosnym, ale on przynajmniej podejmował JAKIEŚ decyzje, nawet gdy w naszym mniemaniu mogły być bezsensowne, przynajmniej cały czas coś robił zgodnie ze swoim systemem wartości. Kozeta to po prostu laleczka, wypraszana z rozmów mężczyzn, bo dla niej to będzie zbyt skomplikowane, ojoj. Szkoda, że więcej czasu nie zostało poświęcone zamiast tego Eponinie, która miała wielki potencjał. Widzimy ją przez krótki czas, ale jest to prawdziwa bohaterka czynu, chciałoby się jej więcej!
Choć Nędznicy mogą wydawać się powieścią rozwlekłą, a ja doskonale znałam już fabułę z ukochanego musicalu - czytanie i poznawanie różnic między oryginałem a jego najbardziej znaną adaptacją było wyłącznie przyjemnością. Jak dla mnie - arcydzieło niemal kompletne. Victor Hugo był wybitnym twórcą, przeczytanie o kontekście tworzenia tej powieści tylko mnie w tym przekonaniu utwierdziło.
Zdecydowanie największe wyzwanie czytelnicze w moim dotychczasowym życiu. Monumentalna powieść, w której znalazłam wszystko co się da i więcej - realistyczny obraz społeczeństwa XIX-wiecznej Francji, elementy powieści romantycznej, liczne dygresje filozoficzne i polityczne autora.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJean Valjean jest bohaterem ponadczasowym, a droga jego przemiany jedną z najciekawszych...