Nic tak nie uczy życia, jak kontakty z drogówką na rogatkach miast.

Tęsknota między ludźmi leżącymi w tym samym łóżku bywa czasami bardziej bolesna i dojmująca niż wtedy, gdy są na różnych kontynentach.

Tęsknota między ludźmi leżącymi w tym samym łóżku bywa czasami bardziej bolesna i dojmująca niż wtedy, gdy są na różnych kontynentach.

Cokolwiek się wydarzy, twoje serce będzie moim domem.

Cokolwiek się wydarzy, twoje serce będzie moim domem.

Niechby rzeczy były pozorem, w takim razie i ja jestem pozorem, tak jak one. Właśnie dlatego są mi tak drogie i tak godne uwielbienia - bo są takie jak ja. Dlatego mogę je kochać. I oto nauka, z której będziesz się śmiał, Gowindo: najważniejsza wydaje mi się miłość. Rozszyfrować świat, objaśniać go, gardzić nim to rzecz wielkiego myśliciela. Mnie zaś zależy tylko na tym, żeby kochać świat, nie gardzić nim, nie nienawidzieć samego siebie ani świata, móc podchodzić do świata i do siebie i do wszystkich istnień z miłością, z podziwem i z szacunkiem.

Niechby rzeczy były pozorem, w takim razie i ja jestem pozorem, tak jak one. Właśnie dlatego są mi tak drogie i tak godne uwielbienia - bo są takie jak ja. Dlatego mogę je kochać. I oto nauka, z której będziesz się śmiał, Gowindo: najważniejsza wydaje mi się miłość. Rozszyfrować świat, objaśniać go, gardzić nim to rzecz wielkiego myśliciela. Mnie zaś zależy tylko na tym, żeby k...

Niedobrze wierzyć w człowieka, lepiej być go pewnym.

Niedobrze wierzyć w człowieka, lepiej być go pewnym.

Powiedział, że najstraszliwszą rzeczą jest pragnienie, że ludzi dręczą różnego rodzaju pragnienia, na różnych pustyniach. Ludzie cierpią na dipsomanię. Sam pan Jezus na krzyżu wołał Dipso! Nie da się opanować ludzkich pragnień i dlatego nie można za to ludzi winić.

Powiedział, że najstraszliwszą rzeczą jest pragnienie, że ludzi dręczą różnego rodzaju pragnienia, na różnych pustyniach. Ludzie cierpią na dipsomanię. Sam pan Jezus na krzyżu wołał Dipso! Nie da się opanować ludzkich pragnień i dlatego nie można za to ludzi winić.

[Bo widzisz, Harry,] to nasze wybory ukazują, kim naprawdę jesteśmy, o wiele bardziej, niż nasze zdolności.

[Bo widzisz, Harry,] to nasze wybory ukazują, kim naprawdę jesteśmy, o wiele bardziej, niż nasze zdolności.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...

Wszyscy mieli swoje powody, aby przychodzić tu grać. Byli tacy, którzy po pełnym napięciu dniu pracy musieli się rozluźnić, i ci, którzy po nudnym dniu pracy potrzebowali napięcia. I jeszcze inni, którzy nie mieli ani pracy, ani napięcia, ale za to mieli pieniądze.

Wszyscy mieli swoje powody, aby przychodzić tu grać. Byli tacy, którzy po pełnym napięciu dniu pracy musieli się rozluźnić, i ci, którzy po nudnym dniu pracy potrzebowali napięcia. I jeszcze inni, którzy nie mieli ani pracy, ani napięcia, ale za to mieli pieniądze.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.