To była ona – de­pre­sja. Jedno słowo, w któ­rym mie­ści się tyle róż­nych hi­sto­rii.Słowo, które gasi blask w oczach. Opla­ta ciało cięż­kimi łań­cu­chami. Wkła­da ciem­ne oku­lary. Wy­sysa całą ener­gię. Za­bija ma­rze­nia. Zdmu­chuje za­pa­loną świe­cę. Za­biera cie­pło pro­mie­niom słoń­ca. Krad­nie nocy sen. Słowo, które od­biera ży­ciu ży­cie.

- Cześć, Peggy, to ja, Oskar. [...]
Odwróciła się do mnie, a ja zacząłem się zastanawiać, czy weźmie mnie za królewicza czy za jednego z krasnoludków. Postawiłbym krzyżyk raczej przy „krasnoludku” z powodu mojej jajowatej głowy, ale ona nic nie powiedziała, i to właśnie jest fajne z Peggy Blue, że nigdy nic nie mówi i wszystko jest tajemnicze.:
- Przyszedłem ci powiedzieć, że jeśli chcesz, dzisiaj i przez następne wieczory będę stał na straży przed twoim pokojem, żeby bronić cię przed duchami.

- Cześć, Peggy, to ja, Oskar. [...]
Odwróciła się do mnie, a ja zacząłem się zastanawiać, czy weźmie mnie za królewicza czy za jednego z krasnoludków. Postawiłbym krzyżyk raczej przy „krasnoludku” z powodu mojej jajowatej głowy, ale ona nic nie powiedziała, i to właśnie jest fajne z Peggy Blue, że nigdy nic nie mówi i wszystko jest tajemnicze.:
- Przyszedłem ci pow...

To ślepe oddanie, poniżenie bez granic, całkowite poddanie się, zaufanie i wiara na przekór samej sobie i całemu światu, ofiarowanie własnego serca i duszy oprawcy! Tak kochałam!

To ślepe oddanie, poniżenie bez granic, całkowite poddanie się, zaufanie i wiara na przekór samej sobie i całemu światu, ofiarowanie własnego serca i duszy oprawcy! Tak kochałam!

... po prostu stać, poczuć się jednością i być tylko dla siebie, nie jako mężczyzna z kobietą ani dwaj mężczyźni, nie jako przyjaciele czy kochankowie, lecz jako dwie osoby ogarnięte miłością...

... po prostu stać, poczuć się jednością i być tylko dla siebie, nie jako mężczyzna z kobietą ani dwaj mężczyźni, nie jako przyjaciele czy kochankowie, lecz jako dwie osoby ogarnięte miłością...

Mam wrażenie, że dziś ludzie lodowacieją, coraz trudniej o uczucia wyższego rzędu, o coś, co kiedyś było naturalnym wyznacznikiem człowieczeństwa, dziś trzeba walczyć. Na cholerę żyć w społeczeństwie do tego stopnia wzajemnie zantagonizowanym. Lepiej zakochać się w lesie i czytać stare książki. Kiedyś ludzie bardziej się lubili.

Mam wrażenie, że dziś ludzie lodowacieją, coraz trudniej o uczucia wyższego rzędu, o coś, co kiedyś było naturalnym wyznacznikiem człowieczeństwa, dziś trzeba walczyć. Na cholerę żyć w społeczeństwie do tego stopnia wzajemnie zantagonizowanym. Lepiej zakochać się w lesie i czytać stare książki. Kiedyś ludzie bardziej się lubili.

Zapomniała o bagażach, autach i zapędzonych ludziach, którzy tak dużo wiedzą, a tak mało kojarzą.

Zapomniała o bagażach, autach i zapędzonych ludziach, którzy tak dużo wiedzą, a tak mało kojarzą.

Jak ktoś może mieć taką moc,by sprawić,że drugi człowiek rozpada się na tysiące kawałków albo doświadcza uczucia pełni?

Jak ktoś może mieć taką moc,by sprawić,że drugi człowiek rozpada się na tysiące kawałków albo doświadcza uczucia pełni?

Podobno odziedziczyła niewielki spadek po ciotce. Mogła kupić za to dom i nie musiała pracować.

Podobno odziedziczyła niewielki spadek po ciotce. Mogła kupić za to dom i nie musiała pracować.

Według niektórych przysięga małżeńska powinna kończyć się słowami: Dopóki dług nas nie rozdzieli. Napięcie finansowe powstaje w skutek tego, że wielu konsumentów uwierzyło w ewangelie konsumpcjonizmu, która mówi: Mamy dla ciebie dobra nowinę: możesz już teraz kupić to, czego dusza zapragnie, a zapłacisz później przy pomocy łatwych do spłacenia rat miesięcznych. Wszyscy jednak wiemy, że nie ma nic łatwego w tych miesięcznych ratach.

Według niektórych przysięga małżeńska powinna kończyć się słowami: Dopóki dług nas nie rozdzieli. Napięcie finansowe powstaje w skutek tego, że wielu konsumentów uwierzyło w ewangelie konsumpcjonizmu, która mówi: Mamy dla ciebie dobra nowinę: możesz już teraz kupić to, czego dusza zapragnie, a zapłacisz później przy pomocy łatwych do spłacenia rat miesięcznych. Wszyscy jednak w...

A złoto potrafiło uczynić z ludzi niewolników. Bo oto wydawało się człowiekowi, że to on ma majątek, a tak naprawdę majątek miał jego i twardymi pazurami trzymał za gardło, i nie wypuszczał już czasem do końca życia. I sądził taki człowiek, że to własne myśli i sądy nim kierują, a to złoto prowadziło go od jednej grząskiej ścieżki do drugiej...

A złoto potrafiło uczynić z ludzi niewolników. Bo oto wydawało się człowiekowi, że to on ma majątek, a tak naprawdę majątek miał jego i twardymi pazurami trzymał za gardło, i nie wypuszczał już czasem do końca życia. I sądził taki człowiek, że to własne myśli i sądy nim kierują, a to złoto prowadziło go od jednej grząskiej ścieżki do drugiej...