Zrozumienie dla ludzkiej różnorodności jest atrybutem cywilizowanego życia.

- Miłość?-Náraes obróciła mną, by mi spojrzeć w oczy.
- Nie wiem. Tak mi się wydaje.
Westchnęła.
-Obiecaj, że nie zaprzepaścisz wszystkiego dla mężczyzny. Obiecaj mi to.
Nie miałam problemu z tym, by jej to obiecać.
-Obiecuję, że miłość nie zawładnie moim życiem, dopóki nie zrobię z niego pożytku.

- Miłość?-Náraes obróciła mną, by mi spojrzeć w oczy.
- Nie wiem. Tak mi się wydaje.
Westchnęła.
-Obiecaj, że nie zaprzepaścisz wszystkiego dla mężczyzny. Obiecaj mi to.
Nie miałam problemu z tym, by jej to obiecać.
-Obiecuję, że miłość nie zawładnie moim życiem, dopóki nie zrobię z niego pożytku.

Ludzie zawsze pragnęli tego, czego mieć nie mogli.

Ludzie zawsze pragnęli tego, czego mieć nie mogli.

Śniło mi się, że umarliśmy(...) Leżeliśmy obok siebie na łóżku. Może prawie umarliśmy, choć niezupełnie.(...) Leżeliśmy obok siebie prawie martwi i trzymaliśmy się za ręce. Ściskałam lewą ręką twoją prawą dłoń. Wiedziałam, że dopóki trzymamy się za ręce, nie umrzemy, nie możemy umrzeć, pozostaniemy żywi.

Śniło mi się, że umarliśmy(...) Leżeliśmy obok siebie na łóżku. Może prawie umarliśmy, choć niezupełnie.(...) Leżeliśmy obok siebie prawie martwi i trzymaliśmy się za ręce. Ściskałam lewą ręką twoją prawą dłoń. Wiedziałam, że dopóki trzymamy się za ręce, nie umrzemy, nie możemy umrzeć, pozostaniemy żywi.

Ale tak jak powiedziałeś, świat się nie zatrzymuje, żebyś mógł się pogrążyć w żalu. Któregoś dnia się budzisz i uświadamiasz sobie, że trzeba zacząć żyć, bo... Bo cóż innego ci pozostaje?

Ale tak jak powiedziałeś, świat się nie zatrzymuje, żebyś mógł się pogrążyć w żalu. Któregoś dnia się budzisz i uświadamiasz sobie, że trzeba zacząć żyć, bo... Bo cóż innego ci pozostaje?

Zresztą ludzie wszędzie są ludźmi.

Zresztą ludzie wszędzie są ludźmi.

Mimo że świat się zmienia. Mimo że my jesteśmy wciąż inni. Czy może tylko udajemy innych, żeby
sprostać światu. Ale w naszych najskrytszych tęsknotach wszyscy jesteśmy wciąż tacy
sami, a tylko ukrywamy to przed sobą, przed światem.

Mimo że świat się zmienia. Mimo że my jesteśmy wciąż inni. Czy może tylko udajemy innych, żeby
sprostać światu. Ale w naszych najskrytszych tęsknotach wszyscy jesteśmy wciąż tacy
sami, a tylko ukrywamy to przed sobą, przed światem.

Dobrze jest, myślał, samemu zakosztować wszystkiego, co człowiek powinien wiedzieć. Że światowe uciechy i bogactwo nie są dobrem, to wiedziałem już jako dziecko. Wiedziałem to już dawno, ale przeżyłem dopiero teraz. I teraz wiem, wiem nie tylko umysłem, ale oczami, sercem, żołądkiem. I całe szczęście, że wiem!

Dobrze jest, myślał, samemu zakosztować wszystkiego, co człowiek powinien wiedzieć. Że światowe uciechy i bogactwo nie są dobrem, to wiedziałem już jako dziecko. Wiedziałem to już dawno, ale przeżyłem dopiero teraz. I teraz wiem, wiem nie tylko umysłem, ale oczami, sercem, żołądkiem. I całe szczęście, że wiem!

Ja na przykład, jeżeli mi zginie zegarek, mogę obiecać świętemu Antoniemu dwadzieścia złotych za odnalezienie zguby, a dać tylko pięć. Święty Antoni już się oswoił z naszymi matactwami i patrzy na to przez palce.

Ja na przykład, jeżeli mi zginie zegarek, mogę obiecać świętemu Antoniemu dwadzieścia złotych za odnalezienie zguby, a dać tylko pięć. Święty Antoni już się oswoił z naszymi matactwami i patrzy na to przez palce.

Nie uległ chciwości, więc na starość, po upadku komunizmu, żył często poniżej minimum socjalnego. Jednak podkreślał, że za lata więzienia nigdy nie weźmie odszkodowania, bo siedział za wolność, nie za pieniądze. (s.130).

Nie uległ chciwości, więc na starość, po upadku komunizmu, żył często poniżej minimum socjalnego. Jednak podkreślał, że za lata więzienia nigdy nie weźmie odszkodowania, bo siedział za wolność, nie za pieniądze. (s.130).