Magią" nazywa się naukę i sztukę powodowania zmiany zgodnie ze swoją Wolą. Wedle takiej definicji każde zamierzone działanie jest aktem magii. Wszyscy jesteśmy magami. Możemy być co najwyżej skuteczni bądź nieskuteczni.

Faktem istotnym dla wszystkich — często zupełnie nieuświadomionym — jest to, że człowiek istnieje tak naprawdę dzięki mowie. To zdolność mówienia i zdolność do miłości są jedynymi i niepowtarzalnymi wykładnikami jego fenomenu.

Faktem istotnym dla wszystkich — często zupełnie nieuświadomionym — jest to, że człowiek istnieje tak naprawdę dzięki mowie. To zdolność mówienia i zdolność do miłości są jedynymi i niepowtarzalnymi wykładnikami jego fenomenu.

Odeszliśmy, ale ona została. Osiadła na powiekach. Czy zamknięte, czy otwarte. Przymknięte słońce, czy żar widzialny? Po co mi widok dnia, skoro wiem kiedy przychodzi świt, kiedy powstaje, kiedy nadchodzi, kiedy zbliża się. Po co mi noc, kiedy i tak wszystko pulsuje... Po co mi chmury, kiedy z jej włosów mogę nieba dosięgnąć, w dotknięciu jej dłoni odnajdując zagubiony zapach. Zapach szczęścia.

Odeszliśmy, ale ona została. Osiadła na powiekach. Czy zamknięte, czy otwarte. Przymknięte słońce, czy żar widzialny? Po co mi widok dnia, skoro wiem kiedy przychodzi świt, kiedy powstaje, kiedy nadchodzi, kiedy zbliża się. Po co mi noc, kiedy i tak wszystko pulsuje... Po co mi chmury, kiedy z jej włosów mogę nieba dosięgnąć, w dotknięciu jej dłoni odnajdując zagubiony zapach. ...

Szukałem listu, który napisała do mnie któregoś dnia, i tych słów u dołu kartki: "Mleczu, kocham cię...". I pomyślałem, że to jest magia. Kochać kogoś. To nie jesteś ty i nie są to oni. To nie jest w tobie, to jest pomiędzy tobą.

Szukałem listu, który napisała do mnie któregoś dnia, i tych słów u dołu kartki: "Mleczu, kocham cię...". I pomyślałem, że to jest magia. Kochać kogoś. To nie jesteś ty i nie są to oni. To nie jest w tobie, to jest pomiędzy tobą.

Jestem człowiekiem, który chciałby wieśc życie heroiczne i uczynic świat znośniejszym - przynajmniej we własnych oczach. Jeżeli w chwilach słabości, rozleniwienia, potrzeby daję upust gniewowi - rozpalony do czerwoności wybucham wściekłością ostudzoną, bo ujętą w słowa, w jakimś namiętnym śnie opakowanym w poetyckie obrazy - zaakceptujcie to albo nie... ale dajcie mi spokój!
Jestem człowiekiem wolnym i ta wolnośc jest mi potrzebna. Muszę byc sam. Czuję potrzebę analizowania swego wstydu i rozpaczy w osamotnieniu; potrzeba mi słońca i brukowych ulicznych kamieni - bez towarzyszy, bez rozmów; muszę stac twarzą w twarz ze sobą, mając za towarzystwo jedynie muzykę własnego serca. Czego ode mnie chcecie? Kiedy mam coś do powiedzenia, publikuję to. Kiedy mam coś do ofiarowania ofiarowuję to. Mdli mnie od waszej wścibskiej ciekawości! Wasze komplementy są upokarzające! Wasze herbatki - trujące! Nikomu nic nie jestem winien. Odpowiadał będę jedynie przed samym Bogiem - jeśli On istnieje!

Jestem człowiekiem, który chciałby wieśc życie heroiczne i uczynic świat znośniejszym - przynajmniej we własnych oczach. Jeżeli w chwilach słabości, rozleniwienia, potrzeby daję upust gniewowi - rozpalony do czerwoności wybucham wściekłością ostudzoną, bo ujętą w słowa, w jakimś namiętnym śnie opakowanym w poetyckie obrazy - zaakceptujcie to albo nie... ale dajcie mi spokój! Rozwiń Zwiń

Śmiertelne przygnębienie wyleczonego palacza. Wszystko, cokolwiek tylko robimy za życia - nawet miłośc - robimy w wagonie ekspresu pędzącego ku śmierci. Palic opium - to tak, jakby opuścic ten pociąg w pełnym biegu i zając się czymś innym niż życie, niż śmierc.

Śmiertelne przygnębienie wyleczonego palacza. Wszystko, cokolwiek tylko robimy za życia - nawet miłośc - robimy w wagonie ekspresu pędzącego ku śmierci. Palic opium - to tak, jakby opuścic ten pociąg w pełnym biegu i zając się czymś innym niż życie, niż śmierc.

Tovi zdawał sobie oczywiście doskonale sprawę, że sam, choć wbrew własnej woli bierze udział w uśmiercaniu ludzi. Zdawał sobie zresztą sprawę, że takie czynności, jak obcinanie włosów, sortowanie ubrań, wyciąganie bagaży z pociągów, sprzątanie obozu - wszystkie codzienne obowiązki związane z prowadzeniem obozu - są wykonywane przez Żydów. "Tak - mówi - myślałem o tym. Ale nikt nic nie robił. [Miałem] piętnaście lat i wokół siebie dorosłych ludzi i nikt nic nie zrobił. Ludzie w pewnych warunkach się zmieniają. "Ludzie pytali mnie: 'Czego się nauczyłeś?' - wspomina - a ja myślę, że tylko jednej rzeczy mogę być pewien - nikt nie zna siebie samego. Człowiek na ulicy, który zapytany o ulicę poprowadzi cię dłuższą chwilę, żeby ci wskazać drogę jest dobry i miły. Ten sam człowiek, w innej sytuacji, może okazać się najgorszym sadystą. Nikt nie zna siebie. Wszyscy możemy stać się dobrzy albo źli w tych [różnych] sytuacjach. Czasem, kiedy ktoś jest dla mnie bardzo miły, przyłapuję się na tym, że myślę: Jaki on by był w Sobiborze?

Tovi zdawał sobie oczywiście doskonale sprawę, że sam, choć wbrew własnej woli bierze udział w uśmiercaniu ludzi. Zdawał sobie zresztą sprawę, że takie czynności, jak obcinanie włosów, sortowanie ubrań, wyciąganie bagaży z pociągów, sprzątanie obozu - wszystkie codzienne obowiązki związane z prowadzeniem obozu - są wykonywane przez Żydów. "Tak - mówi - myślałem o tym. Ale nikt ...

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

Piekło jest wtedy, kiedy kto nie ma pieniędzy - żona mu dokucza, dzieci krzyczą jeść, rzemieślnicy po zapłatę dom nachodzą.

Piekło jest wtedy, kiedy kto nie ma pieniędzy - żona mu dokucza, dzieci krzyczą jeść, rzemieślnicy po zapłatę dom nachodzą.

Pieniądze, luksusy, modne stroje, przyjemności: takie były cztery kamienie węgielne, na których wznosiła się jej egzystencja.

Pieniądze, luksusy, modne stroje, przyjemności: takie były cztery kamienie węgielne, na których wznosiła się jej egzystencja.