Odbiorcy mogą włączać w obieg globalny nowe treści, które wcześniej nie były komercjalizowane bądź były widoczne wyłącznie na rynku lokalnym, a tym samym mogą rozbudowywać je i nadającym im nowe znaczenie.

- Poznanie cię było dla mnie katastrofą.
Uniosła brwi.
- No dziękuję ci pięknie...
[...]
- Codziennie jestem wdzięczny za tę katastrofę. Potrzebowałem kataklizmu, który wyrwałby mnie z życia, jakie znałem wcześniej. Ty byłaś trzęsieniem ziemi. Lawiną.

- Poznanie cię było dla mnie katastrofą.
Uniosła brwi.
- No dziękuję ci pięknie...
[...]
- Codziennie jestem wdzięczny za tę katastrofę. Potrzebowałem kataklizmu, który wyrwałby mnie z życia, jakie znałem wcześniej. Ty byłaś trzęsieniem ziemi. Lawiną.

Gdy miłość puka do twoich drzwi, wszystko ulega nagłemu przewartościowaniu. Zaczynasz widzieć, słyszeć i czuć, a przedtem odnosisz wrażenie, że dotąd tylko byłeś, ale nie można tego nazwać prawdziwym życiem.

Gdy miłość puka do twoich drzwi, wszystko ulega nagłemu przewartościowaniu. Zaczynasz widzieć, słyszeć i czuć, a przedtem odnosisz wrażenie, że dotąd tylko byłeś, ale nie można tego nazwać prawdziwym życiem.

Matki i córki sprzeczają się ze sobą jak świat światem... odkąd istnieją matki i córki. Ale to wcale nie znaczy, że się nie kochają.

Matki i córki sprzeczają się ze sobą jak świat światem... odkąd istnieją matki i córki. Ale to wcale nie znaczy, że się nie kochają.

Najgorszy jest fakt, że kiedy spędza się cały dzień naprawdę blisko z kimś, nie da się uciec od jego nastrojów. Ani swoich własnych.

Najgorszy jest fakt, że kiedy spędza się cały dzień naprawdę blisko z kimś, nie da się uciec od jego nastrojów. Ani swoich własnych.

Ale tak jak powiedziałeś, świat się nie zatrzymuje, żebyś mógł się pogrążyć w żalu. Któregoś dnia się budzisz i uświadamiasz sobie, że trzeba zacząć żyć, bo... Bo cóż innego ci pozostaje?

Ale tak jak powiedziałeś, świat się nie zatrzymuje, żebyś mógł się pogrążyć w żalu. Któregoś dnia się budzisz i uświadamiasz sobie, że trzeba zacząć żyć, bo... Bo cóż innego ci pozostaje?

O, jakimże dzieckiem jest człowiek? Jakże łaknie jednego bodaj spojrzenia!

O, jakimże dzieckiem jest człowiek? Jakże łaknie jednego bodaj spojrzenia!

Sam pomyśl: tyle pieniędzy i lat życia, ile zechcesz! Dwie rzeczy, których ludzkie istoty pragną najbardziej… Tylko że ludzie mają wrodzony talent do wybierania właśnie tego, co dla nich najgorsze.

Sam pomyśl: tyle pieniędzy i lat życia, ile zechcesz! Dwie rzeczy, których ludzkie istoty pragną najbardziej… Tylko że ludzie mają wrodzony talent do wybierania właśnie tego, co dla nich najgorsze.

William nie znał się szczególnie dobrze na grach hazardowych, ale wiedział, ze w ruletce najłatwiej stracić pieniądze.

William nie znał się szczególnie dobrze na grach hazardowych, ale wiedział, ze w ruletce najłatwiej stracić pieniądze.

Demokracja skończy się wtedy, gdy rząd zrozumie, że może przekupić ludzi ich własnymi pieniędzmi.

Demokracja skończy się wtedy, gdy rząd zrozumie, że może przekupić ludzi ich własnymi pieniędzmi.