Obecnie nie jest jeszcze możliwe udowodnienie bezpośredniego związku dysfunkcji mózgu z psychopatią (...) [s. 167].

[...] przysłała mi emaliowaną szkatułkę, zawierającą naszyjnik z pereł i wiersz:

"Czystość i niewinność
Niech rozkwita moja miłość
Twoja purpurowa dolina."

Odesłałam jej naszyjnik z tymi słowami:

"Skarb oceanu
Niech powróci do nocy
Rozszalałych fal."

Przestałam się z nią spotykać.

[...] przysłała mi emaliowaną szkatułkę, zawierającą naszyjnik z pereł i wiersz:

"Czystość i niewinność
Niech rozkwita moja miłość
Twoja purpurowa dolina."

Odesłałam jej naszyjnik z tymi słowami:

"Skarb oceanu
Niech powróci do nocy
Rozszalałych fal."

Przestałam się z nią spotykać.

Jeśli jednak zauważę, że w atmosferze ciszy jestem bardziej sobą, jest we mnie trochę więcej spokoju, mam więcej czasu i cierpliwości dla bliźnich oraz dla Boga i czuję się dzięki temu dobrze, to warto ćwiczyć w sobie umiejętność nabierania dystansu - do niektórych spraw i do niektórych ludzi. A także uczyć się śmiać z niektórych rzeczy.

Jeśli jednak zauważę, że w atmosferze ciszy jestem bardziej sobą, jest we mnie trochę więcej spokoju, mam więcej czasu i cierpliwości dla bliźnich oraz dla Boga i czuję się dzięki temu dobrze, to warto ćwiczyć w sobie umiejętność nabierania dystansu - do niektórych spraw i do niektórych ludzi. A także uczyć się śmiać z niektórych rzeczy.

W miłości żadne bezwarunkowe postanowienia się nie sprawdzają.

W miłości żadne bezwarunkowe postanowienia się nie sprawdzają.

Czy istnieje zatem wspólny dla nas wszystkich język? Przez chwilę sądziłam, że może nim być mowa ludzkich serc, ale po namyśle stwierdziłam, iż nie mam racji - jest zbyt złożona i jednak odmienna. Czy mamy więc jakąś możliwość, by w pełni wczuć się w przeżycia innego człowieka? Wątpię.

Czy istnieje zatem wspólny dla nas wszystkich język? Przez chwilę sądziłam, że może nim być mowa ludzkich serc, ale po namyśle stwierdziłam, iż nie mam racji - jest zbyt złożona i jednak odmienna. Czy mamy więc jakąś możliwość, by w pełni wczuć się w przeżycia innego człowieka? Wątpię.

Nikt nikogo do miłości nie zmusi.

Nikt nikogo do miłości nie zmusi.

Mam wrażenie, że dziś ludzie lodowacieją, coraz trudniej o uczucia wyższego rzędu, o coś, co kiedyś było naturalnym wyznacznikiem człowieczeństwa, dziś trzeba walczyć. Na cholerę żyć w społeczeństwie do tego stopnia wzajemnie zantagonizowanym. Lepiej zakochać się w lesie i czytać stare książki. Kiedyś ludzie bardziej się lubili.

Mam wrażenie, że dziś ludzie lodowacieją, coraz trudniej o uczucia wyższego rzędu, o coś, co kiedyś było naturalnym wyznacznikiem człowieczeństwa, dziś trzeba walczyć. Na cholerę żyć w społeczeństwie do tego stopnia wzajemnie zantagonizowanym. Lepiej zakochać się w lesie i czytać stare książki. Kiedyś ludzie bardziej się lubili.

Jak to dobrze, że ja nie mam pieniędzy... mogę spać spokojnie.

Jak to dobrze, że ja nie mam pieniędzy... mogę spać spokojnie.

dwaj ludzie, którzy mają bardzo mało pieniędzy, nie powinni się rozstawać, bo we dwóch mają więcej pieniędzy i nie są samotni

dwaj ludzie, którzy mają bardzo mało pieniędzy, nie powinni się rozstawać, bo we dwóch mają więcej pieniędzy i nie są samotni

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?