Jedziemy windą, a ja odnoszę wrażenie, że między naszymi ciałami strzelają iskry, powietrze staje się gęste i naelektryzowane. Wzdrygam się na cichy dźwięk informujący, że jesteśmy na miejscu. Idę przodem i mimo że tego nie widzę, czuję, że jego wzrok wypala mi dziury w plecach. Zatrzymuję się przy drzwiach i przekręcam klucz, zamierzając się pożegnać. Zaskakuje mnie jednak, przyciągając do siebie.
— Tak łatwo mi nie uciekniesz — mówi i zaczyna mnie całować.

Powiesz, że miłość jest jak Romeo i Julia,
Ale będziesz miała na myśli książkę.
Powiesz, ze miłość to anioły w Kaplicy
Sykstyńskiej,
Ale będziesz miała na myśli obraz.
Powiesz, ze miłość to to, co twoja sąsiadka czuje
do Maryi,
Ale będziesz miała na myśli opowieść.

Chcę wiedzieć,
Czy kiedykolwiek czułaś
Tornado w środku,
Trzęsienie ziemi w środku.
Przecież nie możesz przywiązać wszystkich
naczyń w swoich szafkach.
W środku trzęsie się morze.
Nie znajdziesz tysiąca kamizelek ratunkowych,
Które uchronią cię przed zatonięciem.

Ja wiem,
Miłość to tonięcie.
To ból i światło, piorun i magia, to żart!
Czy kiedykolwiek to przeżyłaś?

Bo chcesz napisać historię, w której będziesz Julią,
Bo chcesz namalować tysiąc niebieskich
Aniołów, grających na harfie.
Bo chcesz skończyć do tej swojej rzeki
I przemoczyć się do nitki.

Utonąć razem,
Rozpłakać razem,
Chwycić się za ręce,
Zatracić się w jej ramionach.

A ja będę tam,
Wśród publiczności,
Ucząc się cierpliwości Wschodu, cierpliwości
Rybaka,
Aż przyjdzie moja kolej.

Powiesz, że miłość jest jak Romeo i Julia,
Ale będziesz miała na myśli książkę.
Powiesz, ze miłość to anioły w Kaplicy
Sykstyńskiej,
Ale będziesz miała na myśli obraz.
Powiesz, ze miłość to to, co twoja sąsiadka czuje
do Maryi,
Ale będziesz miała na myśli opowieść.

Chcę wiedzieć,
Czy kiedykolwiek czułaś
Tornado...

Dwoje ludzi to nie jest rzeczywistość, to przede wszystkim marzenie, jakie się snuje.

Dwoje ludzi to nie jest rzeczywistość, to przede wszystkim marzenie, jakie się snuje.

Akt miłości, poszerzanie jaźni (...) wymaga pokonywania bezwładu lenistwa (trud) lub oporu spowodowanego strachem (odwaga).

Akt miłości, poszerzanie jaźni (...) wymaga pokonywania bezwładu lenistwa (trud) lub oporu spowodowanego strachem (odwaga).

- Wydaje mi się, że jest to człowiek, który nie dba o nic z wyjątkiem żartów - rzekł. - To człowiek niebezpieczny.
Lambert roześmiał się podnosząc do ust widelec z makaronem.
- Niebezpieczny! - zawołał. Pan nie zna małego Quina, łaskawy panie!
- Każdy człowiek - odparł starzec, siedząc wciąż nieruchomo - każdy człowiek, który dba tylko o jedną rzecz, jest niebezpieczny. Sam byłem kiedyś niebezpieczny.

- Wydaje mi się, że jest to człowiek, który nie dba o nic z wyjątkiem żartów - rzekł. - To człowiek niebezpieczny.
Lambert roześmiał się podnosząc do ust widelec z makaronem.
- Niebezpieczny! - zawołał. Pan nie zna małego Quina, łaskawy panie!
- Każdy człowiek - odparł starzec, siedząc wciąż nieruchomo - każdy człowiek, który dba tylko o jedną rzecz, jest nieb...

Ostatecznie każdy jest swoim własnym sędzią.

Ostatecznie każdy jest swoim własnym sędzią.

To dziwne pomyśleć, że niektórych bardziej przejmuje los zwierząt niż bieda sąsiadów.

To dziwne pomyśleć, że niektórych bardziej przejmuje los zwierząt niż bieda sąsiadów.

- A zatem sądzi pan, że pieniądze są źródłem zła? [...] - A czy zapytał pan kiedykolwiek, co jest źródłem pieniędzy? Pieniądze są narzędziem wymiany, która nie może istnieć, jeśli nie istnieje produkcja towarów i ludzie, którzy je produkują. Pieniądze są materialną formą zasady mówiącej, że ludzie, którzy chcą załatwiać ze sobą interesy, muszą to robić w formie handlu, płacąc wartość za wartość. [...] Pieniądze są tworzone - zanim będzie można je zagrabić lub wyłudzić - wysiłkiem każdego uczciwego człowieka, wysiłkiem na miarę jego możliwości. [...] Pieniądze pozwalają panu otrzymać za swoje towary i swoją pracę tyle, ile są one warte dla ludzi, którzy je kupują, ale nie więcej. Pieniądze nie pozwalają na żadne transakcje z wyjątkiem tych, które obie strony dobrowolnie uznają za korzystne.

- A zatem sądzi pan, że pieniądze są źródłem zła? [...] - A czy zapytał pan kiedykolwiek, co jest źródłem pieniędzy? Pieniądze są narzędziem wymiany, która nie może istnieć, jeśli nie istnieje produkcja towarów i ludzie, którzy je produkują. Pieniądze są materialną formą zasady mówiącej, że ludzie, którzy chcą załatwiać ze sobą interesy, muszą to robić w formie handlu, płacąc w...

...bogacze nigdy nie marnują nawet grosza - tylko biedni są do tego zdolni.

...bogacze nigdy nie marnują nawet grosza - tylko biedni są do tego zdolni.

Bo Polak –
jeśli nie baron, nie hrabia –
oszczędny jest z dziada pradziada.
Owszem:
wydaje więcej, niż zarabia.
Ale tę resztę odkłada!

Inni na świecie markotni i nędzni,
jakby im promyk w oczach zgasł…
A my?
My nie wiemy, co robić z pieniędzmi!
Czy światło opłacić?
Czy szewca?
Czy gaz?
[„Na co idą pieniądze”].

Bo Polak –
jeśli nie baron, nie hrabia –
oszczędny jest z dziada pradziada.
Owszem:
wydaje więcej, niż zarabia.
Ale tę resztę odkłada!

Inni na świecie markotni i nędzni,
jakby im promyk w oczach zgasł…
A my?
My nie wiemy, co robić z pieniędzmi!
Czy światło opłacić?
Czy szewca?
Czy gaz? Rozwiń Zwiń