Rosja widzi w Europie łup, który zdobędzie wcześniej czy później dzięki naszym niesnaskom. Podsyca w nas anarchię w nadziei wykorzystania wspomaganego przez nią rozkładu, bo on sprzyja jej celom: jest to historia Polski powtórzona na wielką skalę.

Życie innych ludzi - myślał, idąc wolnym krokiem w kierunku domu - oceniam według własnych doświadczeń. Nie byłem szczęśliwy, a więc mówię, że nie ma, nie istnieje szczęście. Nie byłem kochany, nie byłem nikomu drogi i potrzebny, a więc mówię, że nie ma miłości, że wszyscy żyją w pustce.
Nie potrafiłem przejąć się żadną prawdą, a więc mówię, że nie istnieje nic prócz kłamstwa. To ohydne! Lecz jednocześnie, czyż uwierzy w szczęście ten, kto żył, jadł, pracował, spotykał się dzień w dzień z innymi ludźmi, a nie był szczęśliwy? Czyż nie będzie drwił z miłości ten, kto wlókł się przez kilkadziesiąt lat swego życia, cierpiał, spotykał wielu ludzi - a był sam? Swoim życiem sądzi się życie innych, o ogólnym sensie życia decyduje przecież własne - nic więcej.

Życie innych ludzi - myślał, idąc wolnym krokiem w kierunku domu - oceniam według własnych doświadczeń. Nie byłem szczęśliwy, a więc mówię, że nie ma, nie istnieje szczęście. Nie byłem kochany, nie byłem nikomu drogi i potrzebny, a więc mówię, że nie ma miłości, że wszyscy żyją w pustce.
Nie potrafiłem przejąć się żadną prawdą, a więc mówię, że nie istnieje nic prócz kła...

Miłość to jest gra, w której można tyle wygrać co przegrać.(...) Jest milion sposobów wygrania tej gry. A warta jest całego życia.

Miłość to jest gra, w której można tyle wygrać co przegrać.(...) Jest milion sposobów wygrania tej gry. A warta jest całego życia.

Miłość jest namiętnością. Wytrąca z równowagi. Gubi rytm. Zaburza spokój. Zmienia wszystko. Przewraca świat do góry nogami. Wywraca wszystko na lewą stronę, zachód zmienia w południe, a północ we wschód, to, co złe, w dobre, każe otwierać serce bez warunków. W takim obłąkaniu cierpienie i lęk są niezauważalne. Paradoksalnie, bez nich miłość nie ma sensu.

Miłość jest namiętnością. Wytrąca z równowagi. Gubi rytm. Zaburza spokój. Zmienia wszystko. Przewraca świat do góry nogami. Wywraca wszystko na lewą stronę, zachód zmienia w południe, a północ we wschód, to, co złe, w dobre, każe otwierać serce bez warunków. W takim obłąkaniu cierpienie i lęk są niezauważalne. Paradoksalnie, bez nich miłość nie ma sensu.

Czytanie w myślach to proces zachodzący w prawym styku skroniowo-ciemieniowym. Dzięki niemu w kontaktach z innymi ludźmi dedukcyjnie, intuicyjnie wiemy, co myślą, w jakim są nastroju, czy są szczęśliwi, znudzeni, i tak dalej. Czytanie w myślach to sposób oceniania ludzkiej wrażliwości, na przykład rozpoznawanie, kiedy ktoś udaje, że czegoś nie wie.

Czytanie w myślach to proces zachodzący w prawym styku skroniowo-ciemieniowym. Dzięki niemu w kontaktach z innymi ludźmi dedukcyjnie, intuicyjnie wiemy, co myślą, w jakim są nastroju, czy są szczęśliwi, znudzeni, i tak dalej. Czytanie w myślach to sposób oceniania ludzkiej wrażliwości, na przykład rozpoznawanie, kiedy ktoś udaje, że czegoś nie wie.

Bogactwo umiera wraz z człowiekiem, jego imię żyje wiecznie. (s.387).

Bogactwo umiera wraz z człowiekiem, jego imię żyje wiecznie. (s.387).

- Eugeo, od tej pory aż do zgaszenia świateł zamierzam starym zwyczajem uczyć się wszystkiego na ostatnią chwilę. Jeżeli masz w sercu odrobinę litości, przynieś mi ze stołówki kolację, dobrze?

- Eugeo, od tej pory aż do zgaszenia świateł zamierzam starym zwyczajem uczyć się wszystkiego na ostatnią chwilę. Jeżeli masz w sercu odrobinę litości, przynieś mi ze stołówki kolację, dobrze?

Pieniądze to smar. Pozwalają ci ślizgać się tak gładko przez życie zamiast się przez nie przedzierać.

Pieniądze to smar. Pozwalają ci ślizgać się tak gładko przez życie zamiast się przez nie przedzierać.

Jeśli chcesz się wzbogacić, skoncentruj się na zarabianiu, utrzymywaniu i inwestowaniu pieniędzy.

Jeśli chcesz się wzbogacić, skoncentruj się na zarabianiu, utrzymywaniu i inwestowaniu pieniędzy.

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...