Adeline chciała być drzewem, a ludzie nadeszli z toporem.

Wolałabym te chwile z tobą – nawet tylko jedną noc – niż stulecia z kimś innym.

Wolałabym te chwile z tobą – nawet tylko jedną noc – niż stulecia z kimś innym.

-(...) mówię ci: żegnaj.
- Ja nigdy nie powiem ci żegnaj.

-(...) mówię ci: żegnaj.
- Ja nigdy nie powiem ci żegnaj.

Utraciłam wiarę, ale nadzieja i miłość ze mną pozostały.

Utraciłam wiarę, ale nadzieja i miłość ze mną pozostały.

Niektóre rzeczy i ludzie nigdy nie mają swojego czasu.

Niektóre rzeczy i ludzie nigdy nie mają swojego czasu.

- Wytępiliście je. Tak, to do was podobne. Wytępić wszystko, co niemiłe, zamiast nauczyć się z tym współżyć.

- Wytępiliście je. Tak, to do was podobne. Wytępić wszystko, co niemiłe, zamiast nauczyć się z tym współżyć.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, pastelowe umieralnie, martwe zakłady, przerdzewiałe rury i nałożony na to wszystko plastikowy futerał z ładnym napisem. A jak coś żyje, to jest chore, skrzywdzone, spuchnięte od toksyn.

Teraz to widzę, a przedtem tego nie widziałem, bo byłem człowiekiem, myślałem jak człowiek i czułem jak człowiek. Widziałem tylko to, co było dookoła mnie. Chciałem zabić każdego, kto tylko wszedł mi w drogę; tak na dobrą sprawę, chciałem po prostu zabić wszystkich.

Teraz przestaję być człowiekiem i przestaję być Gruzem. Staję się małpą. Już nie jestem zły ani dobry. Gdy zapada noc, a na niebie widać gwiazdy, wraz z nimi przychodzi spokojna prawda o wszystkim, co istnieje. Człapię sobie pod tą prawdą, z grzechami na grzbiecie, odganiając się od głodnych, ospałych much.

Z cech człowieka, mam w sobie jeszcze troskę, troskę o Alfę i Nahlę.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, paste...

Kiedy w życiu pojawia się problem, który można rozwiązać za pomocą pieniędzy, nie jest to prawdziwy problem, tylko wydatek.

Kiedy w życiu pojawia się problem, który można rozwiązać za pomocą pieniędzy, nie jest to prawdziwy problem, tylko wydatek.

Rzecz sprowadza się do tego: albo ty będziesz kontrolować pieniądze, albo pieniądze będą kontrolować ciebie. A żeby kontrolować pieniądze, musisz nimi zarządzać.

Rzecz sprowadza się do tego: albo ty będziesz kontrolować pieniądze, albo pieniądze będą kontrolować ciebie. A żeby kontrolować pieniądze, musisz nimi zarządzać.

Człowiek może mieć, co chce, tylko potem dowiaduje się, że za wszystko trzeba płacić. Pytanie brzmi: czy ciebie na to stać?

Człowiek może mieć, co chce, tylko potem dowiaduje się, że za wszystko trzeba płacić. Pytanie brzmi: czy ciebie na to stać?