Ktoś powiedział, że dinozaury wyginęły, ponieważ miały zbyt duże apetyty i zbyt małe mózgi. Miejmy nadzieję, że tak samo nie stanie się kiedyś z człowiekiem.

[...] mamy powrócić do naszej relacji miłości, tej cudownej, powodującej przyśpieszone bicie serca. Miłości, która przyciągnęła nas do siebie. Ale to powracanie nie ma być jakimś jednorazowym wyborem. Chodzi o nieustanne powroty. Dzień po dniu, codziennie. Powracać do siebie z pragnieniem, które może zaspokoić jedynie woda ze świeżego źródła. Z takim nastawieniem, każda para będzie w stanie przejść przez wszystkie góry i doliny, które pojawią się na ich wspólnej drodze.

[...] mamy powrócić do naszej relacji miłości, tej cudownej, powodującej przyśpieszone bicie serca. Miłości, która przyciągnęła nas do siebie. Ale to powracanie nie ma być jakimś jednorazowym wyborem. Chodzi o nieustanne powroty. Dzień po dniu, codziennie. Powracać do siebie z pragnieniem, które może zaspokoić jedynie woda ze świeżego źródła. Z takim nastawieniem, każda para bę...

... miłość i dobroć potafią uleczyć każdą chorobę duszy..

... miłość i dobroć potafią uleczyć każdą chorobę duszy..

Artysta, który wykonuje szybki szkic, aby zabawić dziecko, nie musi zadawać sobie wiele trudu: nie będzie poprawiał swego obrazka, nawet jeśli nie uzyska dokładnie takiego efektu, jaki pragnął. Jeśli jednak ten sam artysta pracuje nad dziełem życia - swoim "opus magnum", które kocha (choć oczywiście w inny sposób) równie mocno, jak mężczyzna kocha kobietę lub matka dziecko - wkłada w swoją pracę wiele wysiłku i niewątpliwie wysiłek ten byłby udziałem również samego obrazu, gdyby ów był istotą czującą. Można sobie wyobrazić taki "czujący obraz", który - po kolejnym ścieraniu gumką, zdrapywaniu i męczących poprawkach - pragnie jedynie być małym szkicem, jaki robi się w minutę. W ten sam sposób żal, że Bóg nie zgotował nam bardziej chwalebnego lub mniej żmudnego losu, jest dla nas czymś naturalnym. Jednak żal ten oznacza w istocie, że chcemy, aby Bóg kochał nas mniej, nie więcej.

Artysta, który wykonuje szybki szkic, aby zabawić dziecko, nie musi zadawać sobie wiele trudu: nie będzie poprawiał swego obrazka, nawet jeśli nie uzyska dokładnie takiego efektu, jaki pragnął. Jeśli jednak ten sam artysta pracuje nad dziełem życia - swoim "opus magnum", które kocha (choć oczywiście w inny sposób) równie mocno, jak mężczyzna kocha kobietę lub matka dziecko - wk...

,,Była delikatna, zabawna, rozbrajająco ciekawa wszystkiego i miała niezwykłą cechę: człowiek przy niej zaczynał poznawać siebie". Potrafiła wypytywać, co dręczy człowieka i w końcu ten ktoś zaczynał mówić, odkrywał się.

,,Była delikatna, zabawna, rozbrajająco ciekawa wszystkiego i miała niezwykłą cechę: człowiek przy niej zaczynał poznawać siebie". Potrafiła wypytywać, co dręczy człowieka i w końcu ten ktoś zaczynał mówić, odkrywał się.

Całe ludzkie zachowanie zasadza się głownie na tym, iż nie jest nakierowane na przeżycie, tylko na jakiś system symboli, w który wierzą wszyscy ludzie. Długie włosy, krótkie włosy, ryba w piątek, żadnej wieprzowiny, wstawanie, kiedy sędzia wchodzi do sali, wszystko to są symbole, symbole i jeszcze raz symbole.

Całe ludzkie zachowanie zasadza się głownie na tym, iż nie jest nakierowane na przeżycie, tylko na jakiś system symboli, w który wierzą wszyscy ludzie. Długie włosy, krótkie włosy, ryba w piątek, żadnej wieprzowiny, wstawanie, kiedy sędzia wchodzi do sali, wszystko to są symbole, symbole i jeszcze raz symbole.

Zawiść jest religią przeciętniaków. Umacnia ich, łagodzi gryzące niepokoje, a wreszcie pożera duszę i pozwala usprawiedliwiać nikczemność i zazdrość do tego stopnia, iż zaczynają je uważać za cnoty, przekonani że bramy raju staną otworem tylko przed takimi jak oni - kreatury, po których zostają jedynie żałosne próby pomniejszania zasług innych i wykluczenia albo, jeśli to możliwe, zniszczenia tych, którzy samym swoim istnieniem i byciem tym, kim są, obnażają ubóstwo ich ducha, umysłu i charakteru. Błogosławiony ten, którego obszczekują kretyni, bo nie do nich należeć będzie jego dusza.
Amen.

Zawiść jest religią przeciętniaków. Umacnia ich, łagodzi gryzące niepokoje, a wreszcie pożera duszę i pozwala usprawiedliwiać nikczemność i zazdrość do tego stopnia, iż zaczynają je uważać za cnoty, przekonani że bramy raju staną otworem tylko przed takimi jak oni - kreatury, po których zostają jedynie żałosne próby pomniejszania zasług innych i wykluczenia albo, jeśli to możli...

Sam pomyśl: tyle pieniędzy i lat życia, ile zechcesz! Dwie rzeczy, których ludzkie istoty pragną najbardziej… Tylko że ludzie mają wrodzony talent do wybierania właśnie tego, co dla nich najgorsze.

Sam pomyśl: tyle pieniędzy i lat życia, ile zechcesz! Dwie rzeczy, których ludzkie istoty pragną najbardziej… Tylko że ludzie mają wrodzony talent do wybierania właśnie tego, co dla nich najgorsze.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.