Jeśli dobrze czytam znaki na niebie i ziemi, to dziś w Kościele dochodzi do starcia dwóch metafor wyznaczających sposób działania tej wspólnoty i instytucji, a co za tym idzie - do starcia dwóch wizji Kościoła: "srogiego sędziego" oraz "troskliwego lekarza". Pierwsza wizja domaga się Kościoła karzącego, nakazującego, potępiającego, patriarchalnego. (...) Drugiej wizji Kościoła patronuje Franciszek. W tej optyce duszpasterskiej nie znajdziemy potępień człowieka, piętnowania grzesznika. Jest za to przebaczenie i miłosierdzie jako swoiste leki, które pomagają zabliźniać się ranom- tym małym i dużym. To Kościół, który jest otwartym szpitalem.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

That's what made it so frightening to the lawmakers: Love obeys no laws other than its own.

That's what made it so frightening to the lawmakers: Love obeys no laws other than its own.

[...] przysłała mi emaliowaną szkatułkę, zawierającą naszyjnik z pereł i wiersz:

"Czystość i niewinność
Niech rozkwita moja miłość
Twoja purpurowa dolina."

Odesłałam jej naszyjnik z tymi słowami:

"Skarb oceanu
Niech powróci do nocy
Rozszalałych fal."

Przestałam się z nią spotykać.

[...] przysłała mi emaliowaną szkatułkę, zawierającą naszyjnik z pereł i wiersz:

"Czystość i niewinność
Niech rozkwita moja miłość
Twoja purpurowa dolina."

Odesłałam jej naszyjnik z tymi słowami:

"Skarb oceanu
Niech powróci do nocy
Rozszalałych fal."

Przestałam się z nią spotykać.

Mam wrażenie, że dziś ludzie lodowacieją, coraz trudniej o uczucia wyższego rzędu, o coś, co kiedyś było naturalnym wyznacznikiem człowieczeństwa, dziś trzeba walczyć. Na cholerę żyć w społeczeństwie do tego stopnia wzajemnie zantagonizowanym. Lepiej zakochać się w lesie i czytać stare książki. Kiedyś ludzie bardziej się lubili.

Mam wrażenie, że dziś ludzie lodowacieją, coraz trudniej o uczucia wyższego rzędu, o coś, co kiedyś było naturalnym wyznacznikiem człowieczeństwa, dziś trzeba walczyć. Na cholerę żyć w społeczeństwie do tego stopnia wzajemnie zantagonizowanym. Lepiej zakochać się w lesie i czytać stare książki. Kiedyś ludzie bardziej się lubili.

Człowiek nie wie, na ile go stać, dopóki nie spróbuje

Człowiek nie wie, na ile go stać, dopóki nie spróbuje

Czasami wydaje się nam, że ludzie są loteryjnymi losami: że znajdują się obok nas, by urzeczywistnić nasze absurdalne nadzieje.

Czasami wydaje się nam, że ludzie są loteryjnymi losami: że znajdują się obok nas, by urzeczywistnić nasze absurdalne nadzieje.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.

Uderzyła mnie od razu liczba młodych Anglików rozsianych w tym tłumie: wszyscy dobrze ubrani, wszyscy jakby trochę głodni, cicho i poważnie rozmawiali z budzącymi zaufanie Amerykanami. Na pewno chcieli im coś sprzedać: akcje albo polisy ubezpieczeniowe, albo samochody. W każdym razie widać było, że wiją się w mękach, czując bliskość dużych pieniędzy, przekonani, że mogliby je mieć za kilka trafnie dobranych słów.

Uderzyła mnie od razu liczba młodych Anglików rozsianych w tym tłumie: wszyscy dobrze ubrani, wszyscy jakby trochę głodni, cicho i poważnie rozmawiali z budzącymi zaufanie Amerykanami. Na pewno chcieli im coś sprzedać: akcje albo polisy ubezpieczeniowe, albo samochody. W każdym razie widać było, że wiją się w mękach, czując bliskość dużych pieniędzy, przekonani, że mogliby je m...