- Pisałam do Ciebie.
- Ale teraz już do mnie nie piszesz.
- Bo teraz już jesteś [...]
- A potem? co chciałabyś robić potem?
- Potem chciałabym nauczyć się naprawdę śmiać.
Spojrzałem jej w oczy. Powiedziała to poważnie. Jak zawsze.

Wszystkie rozwiązania, jakie sobie wyobrażam, są wewnętrzne wobec systemu miłosnego: odejście, podróż, samobójstwo – to zawsze zakochany zamyka się, odchodzi czy umiera; jeśli patrzy na siebie w odosobnieniu, odchodzącego czy umierającego, widzi zawsze kogoś zakochanego; nakazuję sobie być zawsze zakochany oraz już nim nie być. Ten rodzaj tożsamości problemu i rozwiązania w sposób dokładny tworzy definicję pułapki: zostałem schwytany, gdyż zmiana systemu jest poza moim zasięgiem: „urządziłem się” dwa razy: wewnątrz własnego systemu oraz dlatego, że nie mogę go zastąpić żadnym innym. Ten podwójny węzeł jest, jak się zdaje, definicją pewnego typu szaleństwa (pułapka się zamyka, kiedy nieszczęściu nic się nie przeciwstawia: „Aby powstało nieszczęście, nawet dobro musi krzywdzić”). Łamigłówka: chcąc „z tego wyjść”, należałoby wyjść z systemu – z którego chcę wyjść itd. Gdyby obłęd miłosny nie mijał z „natury”, nie znikał sam z siebie, nikt nigdy nie mógłby położyć mu kresu.

Wszystkie rozwiązania, jakie sobie wyobrażam, są wewnętrzne wobec systemu miłosnego: odejście, podróż, samobójstwo – to zawsze zakochany zamyka się, odchodzi czy umiera; jeśli patrzy na siebie w odosobnieniu, odchodzącego czy umierającego, widzi zawsze kogoś zakochanego; nakazuję sobie być zawsze zakochany oraz już nim nie być. Ten rodzaj tożsamości problemu i rozwiązania w spo...

Nikt nie puszcza się na rwące, zmącone wody miłości, jeśli nie przyświeca mu gwiazda nadziei.

Nikt nie puszcza się na rwące, zmącone wody miłości, jeśli nie przyświeca mu gwiazda nadziei.

- My price was his oath that he'd never lay a hand on you again. I told him I'd forgive him in exchange for that.
She wished he'd punched her in the gut. It would have hurt less. Not trusting herself to keep from falling to her knees with shame right there, she just stalked down the hall.

- My price was his oath that he'd never lay a hand on you again. I told him I'd forgive him in exchange for that.
She wished he'd punched her in the gut. It would have hurt less. Not trusting herself to keep from falling to her knees with shame right there, she just stalked down the hall.

Istnieje wiele rodzajów upośledzenia gorszych niż brak rąk i nóg - należy do nich strach. Nie można być człowiekiem szczęśliwym i spełnionym, jeśli strach paraliżuje nas, gdy tylko mamy podjąć ważną decyzję. Strach podcina skrzydła i nie pozwala nam w pełni wykorzystać naszego potencjału.

Istnieje wiele rodzajów upośledzenia gorszych niż brak rąk i nóg - należy do nich strach. Nie można być człowiekiem szczęśliwym i spełnionym, jeśli strach paraliżuje nas, gdy tylko mamy podjąć ważną decyzję. Strach podcina skrzydła i nie pozwala nam w pełni wykorzystać naszego potencjału.

Człowiek nie został stworzony, żeby żyć wiecznie; podobnie jak podkowa. Gdyby było inaczej, Stwórca nie miałby zajęcia!

Człowiek nie został stworzony, żeby żyć wiecznie; podobnie jak podkowa. Gdyby było inaczej, Stwórca nie miałby zajęcia!

-Chcę, żebyś przyszedł...nie jako sługa, ale jako mój przyjaciel.
-TO NIEDOPUSZCZALNE! Gdyby służący, jak ja, miał zostać przyjacielem panicza, stałby się panicz pośmiewiskiem całej arystokracji!
- Oni mnie...zupełnie nie obchodzą.

-Chcę, żebyś przyszedł...nie jako sługa, ale jako mój przyjaciel.
-TO NIEDOPUSZCZALNE! Gdyby służący, jak ja, miał zostać przyjacielem panicza, stałby się panicz pośmiewiskiem całej arystokracji!
- Oni mnie...zupełnie nie obchodzą.

Moralność nie ma znaczenia. Liczy się tylko władza. Lepiej szybko się z tym pogódź.

Moralność nie ma znaczenia. Liczy się tylko władza. Lepiej szybko się z tym pogódź.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...

To dlatego, że pieniądze służą do manipulowania ludźmi, aby poczuli się gorsi od ciebie.

To dlatego, że pieniądze służą do manipulowania ludźmi, aby poczuli się gorsi od ciebie.