(...) człowiek lata ma policzone. Cokolwiek by uczynił, wszystko to wiatr!

[...] im piękniejsza była miłość, tym dłuższe będzie cierpienie, kiedy ta miłość się skończy.

[...] im piękniejsza była miłość, tym dłuższe będzie cierpienie, kiedy ta miłość się skończy.

Kiedy umrę, przestań czekać i poczuj się wolna. Uwolnij się ode mnie – schowaj mnie głęboko w sercu i zacznij żyć. Kochaj świat i siebie, płyń przez życie, jakby nie stawiało Ci żadnego oporu, jakby świat był Twoim naturalnym żywiołem. Przy mnie żyłaś jak w zawieszeniu.

Kiedy umrę, przestań czekać i poczuj się wolna. Uwolnij się ode mnie – schowaj mnie głęboko w sercu i zacznij żyć. Kochaj świat i siebie, płyń przez życie, jakby nie stawiało Ci żadnego oporu, jakby świat był Twoim naturalnym żywiołem. Przy mnie żyłaś jak w zawieszeniu.

Jestem częściowo zrobiony ze szkła i Kocham cię.

Jestem częściowo zrobiony ze szkła i Kocham cię.

Zawiść jest religią przeciętniaków. Umacnia ich, łagodzi gryzące niepokoje, a wreszcie pożera duszę i pozwala usprawiedliwiać nikczemność i zazdrość do tego stopnia, iż zaczynają je uważać za cnoty, przekonani że bramy raju staną otworem tylko przed takimi jak oni - kreatury, po których zostają jedynie żałosne próby pomniejszania zasług innych i wykluczenia albo, jeśli to możliwe, zniszczenia tych, którzy samym swoim istnieniem i byciem tym, kim są, obnażają ubóstwo ich ducha, umysłu i charakteru. Błogosławiony ten, którego obszczekują kretyni, bo nie do nich należeć będzie jego dusza.
Amen.

Zawiść jest religią przeciętniaków. Umacnia ich, łagodzi gryzące niepokoje, a wreszcie pożera duszę i pozwala usprawiedliwiać nikczemność i zazdrość do tego stopnia, iż zaczynają je uważać za cnoty, przekonani że bramy raju staną otworem tylko przed takimi jak oni - kreatury, po których zostają jedynie żałosne próby pomniejszania zasług innych i wykluczenia albo, jeśli to możli...

Fascynowały ją ludzkie losy. Cieszyła się, że ludzie się przed nią otwierają. Kiedy podnosiła aparat do oczu i naciskała spust, znikały wszelkie różnice, odgradzające ją od fotografowanych.
Dzielenie sekretów dawało poczucie więzi, stanowiło tak naprawdę istotę jej pracy. Kiedy coś jest sekretem, nabiera wartości. Sekretność uświęca skryte marzenia karła i żydowskiego olbrzyma.
Jak większość fotografów z wyobraźnią, Diane odczuwała ograniczenia medium: obraz nabierał znaczenia dopiero w połączeniu z historią człowieka, z jego sekretami.

Fascynowały ją ludzkie losy. Cieszyła się, że ludzie się przed nią otwierają. Kiedy podnosiła aparat do oczu i naciskała spust, znikały wszelkie różnice, odgradzające ją od fotografowanych.
Dzielenie sekretów dawało poczucie więzi, stanowiło tak naprawdę istotę jej pracy. Kiedy coś jest sekretem, nabiera wartości. Sekretność uświęca skryte marzenia karła i żydowskiego ...

Rozum trójcentrowych istot planety Ziemia stał się w trakcie nienormalnego procesu swojego kształtowania rozumem "instynktowo-łechtliwym", czyli takim, który funkcjonuje tylko dzięki odpowiednim wstrząsom z zewnątrz.

Rozum trójcentrowych istot planety Ziemia stał się w trakcie nienormalnego procesu swojego kształtowania rozumem "instynktowo-łechtliwym", czyli takim, który funkcjonuje tylko dzięki odpowiednim wstrząsom z zewnątrz.

W całej tej pogoni za pieniędzmi zapomniałem jednak o tym, że żadna suma nie wynagrodzi ci czasu, którego nie spędziliśmy razem.

W całej tej pogoni za pieniędzmi zapomniałem jednak o tym, że żadna suma nie wynagrodzi ci czasu, którego nie spędziliśmy razem.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!