kochaliśmy się dwadzieścia siedem razy i spędziliśmy w jednym łóżku sześćdziesiąt dwie noce a to dużo miłości
[...]
Nie chce umierać.
Za krótko byłam kochana.

- Z jakiej ty jesteś książki?
- Z tej samej co ty. - powiedział.

- Z jakiej ty jesteś książki?
- Z tej samej co ty. - powiedział.

Najgorsze w kochaniu kobiety inteligentniejszej od ciebie jest to, że nigdy nie masz jej dość, co właściwie jest także najlepsze.

Najgorsze w kochaniu kobiety inteligentniejszej od ciebie jest to, że nigdy nie masz jej dość, co właściwie jest także najlepsze.

- Z miłości? Jakie też pani ma przedpotopowe pojęcia! Któż dzisiaj mówi o miłości? - zapytała żona posła.
- Cóż robić? Ta głupia stara moda wciąż jeszcze nie wychodzi z mody - wtrącił Wroński.

- Z miłości? Jakie też pani ma przedpotopowe pojęcia! Któż dzisiaj mówi o miłości? - zapytała żona posła.
- Cóż robić? Ta głupia stara moda wciąż jeszcze nie wychodzi z mody - wtrącił Wroński.

Człowiek przyszłości pocznie się nie z genetyki czy cybernetyki, lecz z szalonych fantazji pijanego pisarza.

Człowiek przyszłości pocznie się nie z genetyki czy cybernetyki, lecz z szalonych fantazji pijanego pisarza.

Niewiele wspólnego mam z ludźmi. Odkąd pamiętam, jestem jak lalka. Potrafię chodzić, sikać, mówić. Jeśli nacisnąć właściwy guzik, wołam: „mama!”, „tata!”, śmieję się, albo płaczę. Dobra ze mnie lalka. Udaję coś żywego, porządnie udaję. Robię to tak, że diablo boli.

Niewiele wspólnego mam z ludźmi. Odkąd pamiętam, jestem jak lalka. Potrafię chodzić, sikać, mówić. Jeśli nacisnąć właściwy guzik, wołam: „mama!”, „tata!”, śmieję się, albo płaczę. Dobra ze mnie lalka. Udaję coś żywego, porządnie udaję. Robię to tak, że diablo boli.

Nie wiem, ale obawiam się, że Natura stworzyła nasz gatunek jako maleńkie ogniwo w swoim niepojętym systemie, obdarzając nas tak dużą dawką miłości własnej po to, aby gdy największy lęk i największa nadzieja ukazują naszej wyobraźni nieskończony szereg złych i dobrych spraw, trzymać nas, zdyszanych i umęczonych, na uwięzi tej krótkiej, wątpliwej i nieszczęśliwej egzystencji. I gdy my ślepo służymy celom Natury, ona śmieje się z naszej pychy, która każe nam wierzyć, że wszechświat stworzony został tylko dla nas i tylko my jesteśmy godni i zdolni narzucać światu prawa.

Nie wiem, ale obawiam się, że Natura stworzyła nasz gatunek jako maleńkie ogniwo w swoim niepojętym systemie, obdarzając nas tak dużą dawką miłości własnej po to, aby gdy największy lęk i największa nadzieja ukazują naszej wyobraźni nieskończony szereg złych i dobrych spraw, trzymać nas, zdyszanych i umęczonych, na uwięzi tej krótkiej, wątpliwej i nieszczęśliwej egzystencji. I ...

Booker podejrzewał, że wszystkie odpowiedzi dotyczące niewolnictwa, linczów, przymusowej pracy, dzierżawy ziemi, rasizmu, Rekonstrukcji, Jima Crowa, pracy więźniów, migracji, praw obywatelskich i czarnego ruchu rewolucyjnego mają związek z pieniędzmi. Pieniędzmi wstrzymanymi, pieniędzmi ukradzionymi, pieniędzmi jako władza i jako wojna. Kiedy będzie wykład o tym, jak niewolnictwo katapultowało cały kraj z epoki rolniczej do przemysłowej, i to w ciągu zaledwie dwóch dekad? Nienawiść białych ludzi, ich agresja, była paliwem motorów zysku. Więc Booker zajął się ekonomią - jej historią, jej teoriami aby dowiedzieć się, jak pieniądze kształtowały wszelką niesprawiedliwość na świecie, jak stworzyły wszystkie imperia, narody, kolonie, w którym Bóg i jego wrogowie zatrudnieni byli przy żniwach, a potem woalowaniu, bogactwach. Booker odruchowo przeciwstawiał wychłostanego, bez grosza i półnagiego Króla Żydowskiego wołającego z krzyża o zdradzie obwieszonemu klejnotami i przepysznie odzianemu papieżowi, szepczącemu homilie nad skarbcem watykańskim.

Booker podejrzewał, że wszystkie odpowiedzi dotyczące niewolnictwa, linczów, przymusowej pracy, dzierżawy ziemi, rasizmu, Rekonstrukcji, Jima Crowa, pracy więźniów, migracji, praw obywatelskich i czarnego ruchu rewolucyjnego mają związek z pieniędzmi. Pieniędzmi wstrzymanymi, pieniędzmi ukradzionymi, pieniędzmi jako władza i jako wojna. Kiedy będzie wykład o tym, jak niewolnic...

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Dochody, póki są, umożliwiają wygodne życie, ale nie zmieniają naszej rzeczywistej pozycji, czego nikt chyba nie jest bardziej świadomy niż brytyjskie klasy wyższe.

Dochody, póki są, umożliwiają wygodne życie, ale nie zmieniają naszej rzeczywistej pozycji, czego nikt chyba nie jest bardziej świadomy niż brytyjskie klasy wyższe.