Można warg dotykać, muskać je, ssać, bardzo delikatnie gryźć, podnosić językiem. Można zamykać je swoimi ustami, aby za chwile je otworzyć, rozewrzeć, spulchnić lub mocno zacisnąć. Można koniuszkiem języka cierpliwie i dokładnie namaszczać ślina ich brzeg, można przygnieść je do dziąseł, smakować, zwilżyć lub zamoczyć swoja ślina, aby zaraz potem osuszyć wydychanym powietrzem. Można je obejmować szczelnie swoimi wargami, po chwili zwolnic uścisk, otworzyć na oścież, rozsunąć żeby, wyssać język na zewnątrz i przygryźć go delikatnie. Można go potem wepchnąć do środka, przycisnąć do dolnego podniebienia i dotykać swoim językiem wybrzuszenie dziąseł nad każdym zębem po kolei. Można dotknąć nim górnego podniebienia i zatrzymywać na każdym jego zgrubieniu. Można zwariować przy tym albo się zakochać.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

Czułem ciężar na sercu, mając wrażenie, że nasz związek zaczyna przypominać wirowanie dziecinnego bąka. Gdy byliśmy razem, mieliśmy siłę, by utrzymać go w ruchu, a rezultatem było piękno, magia i niemal dziecinne wrażenie cudu. Gdy się rozdzielaliśmy, wirowanie nieuchronnie wyhamowywało. Stawaliśmy się chwiejni, niestabilni i wiedziałem, że muszę znaleźć jakiś sposób, żeby uchronić nas od przewrócenia się.

Czułem ciężar na sercu, mając wrażenie, że nasz związek zaczyna przypominać wirowanie dziecinnego bąka. Gdy byliśmy razem, mieliśmy siłę, by utrzymać go w ruchu, a rezultatem było piękno, magia i niemal dziecinne wrażenie cudu. Gdy się rozdzielaliśmy, wirowanie nieuchronnie wyhamowywało. Stawaliśmy się chwiejni, niestabilni i wiedziałem, że muszę znaleźć jakiś sposób, żeby uchr...

-Czy miłość może trwać przez całe życie, jak myślisz? - A ponieważ nie wiedziałem, co powiedzieć, trwogą zabrzmiały jej słowa: - Nie jesteś pewny? - I łzy stanęły jej w oczach.

-Czy miłość może trwać przez całe życie, jak myślisz? - A ponieważ nie wiedziałem, co powiedzieć, trwogą zabrzmiały jej słowa: - Nie jesteś pewny? - I łzy stanęły jej w oczach.

Prawo zostało dane z miłości do człowieka, a nie jako wyraz miłości i uległości wobec jakiegokolwiek boga, choćby Wiekuistego!

Prawo zostało dane z miłości do człowieka, a nie jako wyraz miłości i uległości wobec jakiegokolwiek boga, choćby Wiekuistego!

Nie wiem, jak jest teraz, ale w niedawno minionych czasach byli tacy dżentelmeni, którym możność wychłostania ofiary dostarczała czegoś, co przywodzi na pamięć markiza de Sade i panią de Brinvilliers. Sądzę, że to doznanie ma w sobie coś, wskutek czego serce tych dżentelmenów zamiera słodko, a zarazem boleśnie. Są ludzie, którzy jak tygrysy łakną krwi. Kto raz zakosztował tej władzy, tego bezgranicznego panowania nad ciałem, krwią i duchem takiego samego jak on człowieka, podobnie stworzonego, brata w Chrystusie, kto zakosztował tej władzy, kto miał całkowitą możność poniżyć największym poniżeniem inną istotę, stworzoną na obraz i podobieństwo Boże, ten już jakoś nieuchronnie przestaje władać nad swoimi doznaniami. Tyrania to nałóg, potrafi się rozwijać i wreszcie rozwija się w chorobę. Twierdzę, że najlepszy człowiek może wskutek przyzwyczajenia zordynarnieć i stępieć do stanu dzikiej bestii. Krew i władza odurza: rozwija się grubiaństwo, wyuzdanie; dla umysłu i uczucia stają się dostępne, a w końcu słodkie, najbardziej nienormalne zjawiska. Człowiek i obywatel ginie w tyranie na zawsze, powrót zaś do godności ludzkiej, do skruchy, do odrodzenia jest już dla niego prawie niemożliwy. Dodajmy, że przykład, możność takiej samowoli działa zaraźliwie na całe społeczeństwo: władza tak jest ponętna. Społeczeństwo, które obojętnie patrzy na takie zjawisko, jest już zarażone w samej swej istocie.

Nie wiem, jak jest teraz, ale w niedawno minionych czasach byli tacy dżentelmeni, którym możność wychłostania ofiary dostarczała czegoś, co przywodzi na pamięć markiza de Sade i panią de Brinvilliers. Sądzę, że to doznanie ma w sobie coś, wskutek czego serce tych dżentelmenów zamiera słodko, a zarazem boleśnie. Są ludzie, którzy jak tygrysy łakną krwi. Kto raz zakosztował tej w...

Widzę, jak nieustannie poruszam się przez czas, jak nigdy nie mogę się zatrzymać, obsesyjnie myśląc o przeszłości, wyobrażając sobie przyszłość, usiłując schwycić kosmyk teraźniejszości i wciąż wypuszczając go z rąk.

Widzę, jak nieustannie poruszam się przez czas, jak nigdy nie mogę się zatrzymać, obsesyjnie myśląc o przeszłości, wyobrażając sobie przyszłość, usiłując schwycić kosmyk teraźniejszości i wciąż wypuszczając go z rąk.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Wiem, że chcę się z nią spotykać. Jest dla mnie kimś więcej niż tylko dziewczyną z wakacji. Jutro muszę z nią porozmawiać, muszę jej wyznać prawdę o sobie.

Wiem, że chcę się z nią spotykać. Jest dla mnie kimś więcej niż tylko dziewczyną z wakacji. Jutro muszę z nią porozmawiać, muszę jej wyznać prawdę o sobie.

Istnieje osiem rzeczy, których posiadanie stanowi o szczęściu człowieka: darząca pomyślnością mogiła przodków, dobra żona, długie lata życia, dużo dzieci, obfite urodzaje, wiele pieniędzy, liczni bracia i wykształcenie.

Istnieje osiem rzeczy, których posiadanie stanowi o szczęściu człowieka: darząca pomyślnością mogiła przodków, dobra żona, długie lata życia, dużo dzieci, obfite urodzaje, wiele pieniędzy, liczni bracia i wykształcenie.