Gisela opisała też, jak pani Thüringer, niemiecka matka, która straciła trzech synów na froncie, krzyczała do jakiegoś cywila z fabryki Siemensa; zauważyła go, gdy przechodził obok Jugendlagru, a ona szła w stronę rowu na nieczystości. „Pomóż nam, pomóż, zabiją nas tutaj”, błagała. Robotnik poszedł swoją drogą, a następnego dnia Frau Thüringer nie żyła, zamordowana w korytarzu obok latryny. „Rozpoznano ją po długich warkoczykach”. Nazajutrz przyszedł do niej list od męża, który pisał: „wojna wkrótce się skończy i wszyscy znów będziemy razem”.

Dbaj o siebie, drogi Thomasie, a przede wszystkim nie smuć się z mego powodu! Nie wiem, co Ci radzić, ale wybieraj właściwe bitwy! Niektóre należy pominąć, zwłaszcza gdy się jest samemu. Czasami warto negocjować i odnieść triumf tam, gdzie ja poległem. Zaangażuj się w innych, samotność zabija".

Dbaj o siebie, drogi Thomasie, a przede wszystkim nie smuć się z mego powodu! Nie wiem, co Ci radzić, ale wybieraj właściwe bitwy! Niektóre należy pominąć, zwłaszcza gdy się jest samemu. Czasami warto negocjować i odnieść triumf tam, gdzie ja poległem. Zaangażuj się w innych, samotność zabija".

I jedno i drugie podążało za katem i kapłanem. Ona – spokojna, on blady, ze łzami spływającymi po wychudzonych policzkach.
Przechodząc obok męża stojącego z pętlą zawieszoną na szyi, Maria zatrzymała się i na pożegnanie, mocno ścisnęła jego rękę.
– Przebaczam – powiedziała po cichu.

I jedno i drugie podążało za katem i kapłanem. Ona – spokojna, on blady, ze łzami spływającymi po wychudzonych policzkach.
Przechodząc obok męża stojącego z pętlą zawieszoną na szyi, Maria zatrzymała się i na pożegnanie, mocno ścisnęła jego rękę.
– Przebaczam – powiedziała po cichu.

Lepiej nikogo nie kochać. Ludzie i tak cię zdradzą.

Lepiej nikogo nie kochać. Ludzie i tak cię zdradzą.

Straciłeś robotę? Czeka cię zsyłka do urzędu pracy, na drugi biegun społeczeństwa. Długa, wyczerpująca wędrówka przez lodowatą pustynię, bez psów i sań. Za to w towarzystwie wielu innych nieudaczników.

Straciłeś robotę? Czeka cię zsyłka do urzędu pracy, na drugi biegun społeczeństwa. Długa, wyczerpująca wędrówka przez lodowatą pustynię, bez psów i sań. Za to w towarzystwie wielu innych nieudaczników.

Wszystko zależy od tego, w jakim otoczeniu i środowisku człowiek przebywa. Środowisko to wszystko, sam człowiek jest niczym.

Wszystko zależy od tego, w jakim otoczeniu i środowisku człowiek przebywa. Środowisko to wszystko, sam człowiek jest niczym.

Człowiek nigdy nie wie, dla kogo cierpi i czeka z nadzieją w sercu. Cierpi i czeka, i trudzi się dla ludzi, których nigdy nie pozna i którzy z kolei będą cierpieć, czekać i trudzić się dla innych, a ci także nie będą szczęśliwi, bo człowiek zawsze tęskni za szczęściem większym niż to, które zostanie mu dane.

Człowiek nigdy nie wie, dla kogo cierpi i czeka z nadzieją w sercu. Cierpi i czeka, i trudzi się dla ludzi, których nigdy nie pozna i którzy z kolei będą cierpieć, czekać i trudzić się dla innych, a ci także nie będą szczęśliwi, bo człowiek zawsze tęskni za szczęściem większym niż to, które zostanie mu dane.

Największym marzeniem współczesnego Greka jest dochrapać się dużych pieniędzy i to w łatwy sposób (najchętniej bez kiwnięcia palcem), do głowy nie przyjdzie mu oszczędnie się z nimi obchodzić.

Największym marzeniem współczesnego Greka jest dochrapać się dużych pieniędzy i to w łatwy sposób (najchętniej bez kiwnięcia palcem), do głowy nie przyjdzie mu oszczędnie się z nimi obchodzić.

- Nic, ktoś się buduje na miejscu dworu - mówię to jak najspokojniej; nikt by się nie domyślił teraz po moim głosie, że kiedy zobaczyłem betonowe fundamenty tam, gdzie jeszcze kilka lat wcześniej widziałem ogryzki murów, pokryte gdzieniegdzie tynkiem z resztkami farb w pastelowych kolorach, rzuciłem jedno z tych słów, które Basia opatruje niezmiennie komentarzem: „Ups, nawet za sto złotych bym tak nie powiedziała”.

- Nic, ktoś się buduje na miejscu dworu - mówię to jak najspokojniej; nikt by się nie domyślił teraz po moim głosie, że kiedy zobaczyłem betonowe fundamenty tam, gdzie jeszcze kilka lat wcześniej widziałem ogryzki murów, pokryte gdzieniegdzie tynkiem z resztkami farb w pastelowych kolorach, rzuciłem jedno z tych słów, które Basia opatruje niezmiennie komentarzem: „Ups, nawet za...

Już wiedział, że pieniędzmi nie wynagrodzi żonie braku czasu. Był zbyt mądrym człowiekiem, by dłużej łudzić się tą popularną męską wymówką. Pieniądze są potrzebne, zwykle nawet konieczne, ale pod warunkiem, że ich zdobycie nie grozi utratą czegoś o wiele cenniejszego.

Już wiedział, że pieniędzmi nie wynagrodzi żonie braku czasu. Był zbyt mądrym człowiekiem, by dłużej łudzić się tą popularną męską wymówką. Pieniądze są potrzebne, zwykle nawet konieczne, ale pod warunkiem, że ich zdobycie nie grozi utratą czegoś o wiele cenniejszego.