Powoli wybudzała się, tuląc do niego, jakby to dawało jej pociechę w jakimś złym śnie

Była kobietą silną, choć z pozoru wydawała się słaba. Kroczyła ścieżką miłości, ponieważ to jedyna droga prowadząca do mądrości. Na tej drodze tajemnice objawiają się przez Oddanie i Przebaczenie. (s.146).

Była kobietą silną, choć z pozoru wydawała się słaba. Kroczyła ścieżką miłości, ponieważ to jedyna droga prowadząca do mądrości. Na tej drodze tajemnice objawiają się przez Oddanie i Przebaczenie. (s.146).

Nie była pewna, czy dobrze zrozumiałam, iż powiedział, że jestem jego, ale nie chciałam tego negować. Chciałam przez jakiś czas pobyć w bańce mydlanej z napisem: własność Deana.

Nie była pewna, czy dobrze zrozumiałam, iż powiedział, że jestem jego, ale nie chciałam tego negować. Chciałam przez jakiś czas pobyć w bańce mydlanej z napisem: własność Deana.

Zamknęłam się na związki, bo nie mam na to pomysłu, boję się, że znowu się na kimś zawieszę, odpuszczę strzępy samodzielności, takie najprostsze, że ruszam sama w świat, mam pracę i płacę swoje rachunki, bardzo łatwo to stracić, właściwie nie dopuszczam żadnego związku dopóki nie przestanę się bać poruszać zupełnie sama po świecie, cały czas zabiegam o to, żeby się osprzętowić, chodzi o to, że jako kobieta byłam przyuczana do kompletnej bezradności, wszystko co wykonuję mnie przeraża, wylatuje mi wszystko z rąk, każdy krok jest stresujący (nie, nie powinnam tego robić, bo robię to źle, pożałuję, lepiej nic nie robić, przygotowywać się w nieskończoność do każdej czynności). Chcę być sama, robić wszystko sama. Nie chcę, żeby ktoś mnie woził, wszystko załatwiał za mnie, a ja będę tylko kobietą, która dyryguje. To jest projekt na resztę życia.

Zamknęłam się na związki, bo nie mam na to pomysłu, boję się, że znowu się na kimś zawieszę, odpuszczę strzępy samodzielności, takie najprostsze, że ruszam sama w świat, mam pracę i płacę swoje rachunki, bardzo łatwo to stracić, właściwie nie dopuszczam żadnego związku dopóki nie przestanę się bać poruszać zupełnie sama po świecie, cały czas zabiegam o to, żeby się osprzętowić,...

Przez całe życie wierzyłam w to, że ludzie są dobrzy. Nigdy nie oglądałam mroku na własne oczy. Teraz jednak nienawidziłam wszystkich i wszystkich o wszystko podejrzewałam. Zepsuł się kolejny element mnie: umiejętność obdarzania zaufaniem.

Przez całe życie wierzyłam w to, że ludzie są dobrzy. Nigdy nie oglądałam mroku na własne oczy. Teraz jednak nienawidziłam wszystkich i wszystkich o wszystko podejrzewałam. Zepsuł się kolejny element mnie: umiejętność obdarzania zaufaniem.

Bogaci ludzie sukcesu są więksi niż ich problemy, natomiast ludzie biedni, którzy nie odnoszą sukcesów, są mniejsi niż ich problemy.

Bogaci ludzie sukcesu są więksi niż ich problemy, natomiast ludzie biedni, którzy nie odnoszą sukcesów, są mniejsi niż ich problemy.

Co się tyczy drugiego oficera, nic o nim nie mogę powiedzieć poza tym, że nazywał się Tottersen czy coś w tym rodzaju. Miał zwyczaj noszenia na głowie (w tym podzwrotnikowym klimacie) wyleniałej futrzanej czapki. Był to bez kwestii najgłupszy człowiek, jakiego kiedykolwiek spotkałem na statku. I wyglądał na to. Wyglądał tak beznadziejnie głupio, że się zawsze dziwiłem, kiedy odpowiadał na zawołanie.

(Opowiadanie "Falk").

Co się tyczy drugiego oficera, nic o nim nie mogę powiedzieć poza tym, że nazywał się Tottersen czy coś w tym rodzaju. Miał zwyczaj noszenia na głowie (w tym podzwrotnikowym klimacie) wyleniałej futrzanej czapki. Był to bez kwestii najgłupszy człowiek, jakiego kiedykolwiek spotkałem na statku. I wyglądał na to. Wyglądał tak beznadziejnie głupio, że się zawsze dziwiłem, kiedy od...

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojona potrzeba czy niespełnione pragnienie, które można zaspokoić pracą.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojo...

Według mnie trzeba pracować, żeby żyć, a nie żyć po to, żeby pracować. Zarabiać dość, żeby starczyło na własne przyjemności.

Według mnie trzeba pracować, żeby żyć, a nie żyć po to, żeby pracować. Zarabiać dość, żeby starczyło na własne przyjemności.

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].