Ludzie, którzy spotykają się przypadkowego dnia w przypadkowym miejscu, mają za sobą jakąś swoją historię, która potem wydaje się wskazywać na to, że musieli się spotkać.

Życie nie jest za krótkie. Jest za długie, by trwonić je na brak miłości, brak śmiechu i brak decyzji.

Życie nie jest za krótkie. Jest za długie, by trwonić je na brak miłości, brak śmiechu i brak decyzji.

Są mężczyźni, którzy nadają się na całe życie, ale nie na kochanków.

Są mężczyźni, którzy nadają się na całe życie, ale nie na kochanków.

Jego spojrzenie ma na mnie wpływ. Przyznaję.(...)Czasami sama jego obecność przyprawia mnie o taką słabość w nogach, że muszę usiąść, a w uszach tak mi szumi, że ledwo słyszę, co mówią dzieci. Chcę być blisko niego, lecz nie tylko z powodu, z którego pragnęłam bliskości Gerosa. Owszem, moje ciało go pragnie, ale ja chcę też czegoś więcej.(...)Lubię się nim opiekować. Pilnować, żeby coś zjadł, żeby miał czystą pościel, żeby dobrze się czuł. Ale pragnę też po prostu z nim być. Rozmawiać z nim. Opowiedział mi o swoim dzieciństwie. Po śmierci matki musiał sam się o siebie zatroszczyć. Gdy był już na tyle duży, by rozpalić w piecu, ojciec zostawił go samego na wiele dni, a sam szedł do lasu wycinać drzewa lub polować. Wtedy Kárun włóczył się po okolicy. "To podczas tych wędrówek nauczyłem się, jak pozostać wiernym sobie"- powiedział kiedyś. (...) Spytałam go kiedyś, czy nie czuł się samotny, a on się do mnie uśmiechnął. Ma taki powolnie rozkwitający uśmiech, który jest niczym wschód słońca nad lasem: poważna twarz Káruna powoli jaśnieje, coraz bardziej i bardziej, po czym jak słońce unosi się ponad wierzchołki drzew i nagle wszystko jest skąpane w złotym świetle. Mam wtedy wrażenie, że ja również jaśnieję od środka. Cały czas tęsknie za jego uśmiechem.- "Nigdy nie jestem samotny"-odparł.-"Są wokół mnie drzewa. Ptaki, zwierzęta, wiatr i słońce. Zawsze mam najlepsze towarzystwo".-Kárun rozpozna każdego ptaka po śpiewie i każde zwierzę po jego śladach, zębach, pazurach i odchodach. Niektóre zwierzęta są dla niego jak przyjaciele. Jego głos łagodniał i pojawiało się w nim ciepło, gdy mówił o łani, która pewnej wiosny pokazała mu swoje cielę, albo o jeżu, który co wieczór przychodził w odwiedziny do jego chaty w pierwszym roku po śmierci ojca. Kiedy jego głos staje się taki ciepły, nie chcę, żeby przestawał mówić.

Jego spojrzenie ma na mnie wpływ. Przyznaję.(...)Czasami sama jego obecność przyprawia mnie o taką słabość w nogach, że muszę usiąść, a w uszach tak mi szumi, że ledwo słyszę, co mówią dzieci. Chcę być blisko niego, lecz nie tylko z powodu, z którego pragnęłam bliskości Gerosa. Owszem, moje ciało go pragnie, ale ja chcę też czegoś więcej.(...)Lubię się nim opiekować. Pilnować, ...

Powiedziałam, że człowiek jest zły. Nie powiedziałam, zły z natury. Człowiek jest zły z kultury.

Powiedziałam, że człowiek jest zły. Nie powiedziałam, zły z natury. Człowiek jest zły z kultury.

Wszystkiego się bałem, ludzi, rzeczy, słów. Przyszło mi coś powiedzieć, to się na każdym słowie zacinałem.
Nieraz już przy pierwszym nie mogłem ruszyć z miejsca. Najprostsze słowo niemal mnie
bolało i każde odczuwałem jak nie swoje własne.

Wszystkiego się bałem, ludzi, rzeczy, słów. Przyszło mi coś powiedzieć, to się na każdym słowie zacinałem.
Nieraz już przy pierwszym nie mogłem ruszyć z miejsca. Najprostsze słowo niemal mnie
bolało i każde odczuwałem jak nie swoje własne.

Wszystko, co On stworzył, było cudem i było dobre. To my, ludzie, zrobiliśmy z tego coś złego.

Wszystko, co On stworzył, było cudem i było dobre. To my, ludzie, zrobiliśmy z tego coś złego.

Odkąd stracił dom, cały świat stał się dla niego domem, a kiedy przestał pobierać pensję, pieniądze przestały być dla niego problemem, gdy stracił rodzinę i przyjaciół, wszyscy ludzie stali się jego rodziną.

Odkąd stracił dom, cały świat stał się dla niego domem, a kiedy przestał pobierać pensję, pieniądze przestały być dla niego problemem, gdy stracił rodzinę i przyjaciół, wszyscy ludzie stali się jego rodziną.

(...) pieniądze mogą zniszczyć nawet wieloletnią przyjaźń.

(...) pieniądze mogą zniszczyć nawet wieloletnią przyjaźń.

Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie może ono przyjść z innego źródła.

Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie może ono przyjść z innego źródła.