Musisz mierzyć się z tym, czego się boisz. To jak z rekinami. Odpływają, jeśli płyniesz w ich stronę.

- Co w tym dobrego, że robimy się twarde i tracimy marzenia?
- Kto jest twardy, lepiej radzi sobie w życiu. A życie to nie sen.

Ludzie, którzy spotykają się przypadkowego dnia w przypadkowym miejscu, mają za sobą jakąś swoją historię, która potem wydaje się wskazywać na to, że musieli się spotkać.

Jak bardzo się boimy, gdy tracimy to, co najbardziej kochamy - pomyślała Ginna.

Czy zna pan słowa Exupery'ego? o tym, że do końca życia jesteśmy odpowiedzialni za to, co oswoiliśmy? Tak właśnie jest z Charlesem. Jest dzieckiem, które do mnie lgnie, a mnie nie pozostaje nic innego, jak wlec go za sobą i dbać o niego. Czy tego chcę, czy nie.

Jest strach, który budzi się w człowieku powoli, gdzieś w brzuchu, a potem pełznie przez całe ciało, rozprzestrzenia się coraz bardziej, niczym mgła albo dym, aż wypełnia nas całkiem i człowiek jest sparaliżowany. I jest też taki strach, który na nas skacze, nagle i niespodziewanie, ma zakrzywione szpony i ostre zęby. Nie paraliżuje ciała, wzbudza czujność i panikę - i nieostrożność.

Drapacze chmur... Patrzy się na nie ze zdumieniem i tęsknotą, bo wydaje się, że tam na górze człowiek musi czuć się lżejszy i bardziej wolny, a potem wjeżdża się na górę, piętro za piętrem, tak jak całe życie wchodziło się po schodach, schodek za schodkiem. A gdy stoi się już na górze, całkiem w chmurach, powietrze jest niczym szampan, a oddech przyśpiesza... Dopóki człowiek nie uświadomi sobie swej sięgającej niepamiętnych czasów małości, niedoskonałości i nietrwałości.

(...)życie zawsze ma w zanadrzu koszmary, które w każdej chwili gotowe jest wydobyć na powierzchnię.

- Gdy w grę wchodzą fakty, nie ma mowy o obłędzie.

Nic tak przecież nie jednoczy, jak wspólnie dokonana zbrodnia.

Człowiek czasem upada i albo spada na cztery łapy, albo i nie, ale jakoś idzie dalej.

Przeznaczenie (...) ma swoje własne reguły. I często dzieje się zupełnie inaczej, niż się spodziewamy.

Nikt nigdy nie zna wszystkich aspektów losu, czy to cudzego, czy własnego, a wiele obszarów pozostaje niepoznanych, pozostaje tajemnicą i zagadką.

Gdy strach i napięcie stają się nie do wytrzymania, człowieka kusi, żeby wywołać niebezpieczeństwo. Wolimy spojrzeć zagrożeniu w oczy, niż czekać, aż dopadnie nas z nienacka.

... przyjaźń może zniknąć równie szybko i bez śladu, jak gwiazdy na porannym niebie - nie zostaje nic, gdy życie pokaże swe surowe oblicze, i czysty egoizm okazuje się bardziej opłacalny.

Szczur zawsze zostanie szczurem, Jego miejsce to kanały ściekowe pod miastem. Możesz wsadzić go do złotej klatki, ale to nie zmieni faktu, że jego dom jest gdzie indziej.

Cóż znaczy przyjaźń? Za to nikt jeszcze sobie niczego nie kupił.

Życie oducza człowieka lojalności.

- A więc tak to pani widzi. W takim razie proszę mi jeszcze zdradzić: kto pani zadaniem zamordował Davida Bellino ?