Raz siedmioro małych świrków drwa w drewutni porąbało,
jeden z taty zrobił grzankę i sześcioro ich zostało.
Raz sześcioro małych świrków wokół ula się bawiło,
jeden się zatatuował i pięcioro się zrobiło.
Raz pięcioro małych świrków do piwnicy szło z podwórka,
aż jednemu odwaliło i została tylko czwórka.
Potem czworo małych świrków na głębinie się kąpało,
jeden bardzo długo milczał i tak troje ich zostało.
Troje małych świrków poszło, żeby w zoo odwiedzić wujka,
jeden ciągle walił konia i została tylko dwójka.
Potem dwoje małych świrków opalało się na słońcu,
jeden objadł się tabletek i pozostał jeden w końcu.
Ten ostatni mały świrek poszedł sobie własną drogą.
Potem podciął sobie żyły i nie było już nikogo.

Chcę cię kochać przez wszystkie pory roku i jeden dzień dłużej.

Chcę cię kochać przez wszystkie pory roku i jeden dzień dłużej.

.....Mój umysł uważa, że znów jestem uwięziona po śniegiem z lipcowej lawiny. Wszystko wokół na mnie napiera, ja zaś, podobnie, jak latem, nie mogę w żaden sposób wykrzyczeć przerażenia. W mojej głowie są wyłącznie burza i rozdarcie......

.....Mój umysł uważa, że znów jestem uwięziona po śniegiem z lipcowej lawiny. Wszystko wokół na mnie napiera, ja zaś, podobnie, jak latem, nie mogę w żaden sposób wykrzyczeć przerażenia. W mojej głowie są wyłącznie burza i rozdarcie......

(...) miłość to żywioł nieokiełznany, który wszystko tworzy, wywraca, gubi, niszczy, przetwarza, sam nieobliczalny.

(...) miłość to żywioł nieokiełznany, który wszystko tworzy, wywraca, gubi, niszczy, przetwarza, sam nieobliczalny.

Człowiek zdolny jest zarówno do cnotliwego, jak i do całkiem-nie-cnotliwego zachowania, podobnie jak inne zwierzęta okazują się zdolne do uczciwego i nieuczciwego działania.

Człowiek zdolny jest zarówno do cnotliwego, jak i do całkiem-nie-cnotliwego zachowania, podobnie jak inne zwierzęta okazują się zdolne do uczciwego i nieuczciwego działania.

Ludzie nie są stworzeni do życia w samotności. Nawet w tak ekstremalnych warunkach, jakie panują w więzieniach, pojedyncza cela wciąż uważana jest za najokrutniejszą karę.

Ludzie nie są stworzeni do życia w samotności. Nawet w tak ekstremalnych warunkach, jakie panują w więzieniach, pojedyncza cela wciąż uważana jest za najokrutniejszą karę.

(...) człowiek zarówno o dobrym, jak i o złym powinien zawsze pamiętać, aby i za czyją dobroć, i za czyją niegodziwość stosowną walutą odpłacić.

(...) człowiek zarówno o dobrym, jak i o złym powinien zawsze pamiętać, aby i za czyją dobroć, i za czyją niegodziwość stosowną walutą odpłacić.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Swój sukces zawdzięczam samodyscyplinie, systematyczności, zaangażowaniu, ciągłej nauce, pasji oraz pytaniu Kim jestem i dokąd zmierzam?

Swój sukces zawdzięczam samodyscyplinie, systematyczności, zaangażowaniu, ciągłej nauce, pasji oraz pytaniu Kim jestem i dokąd zmierzam?

[Andrzej Czerski]: Pieniądze wymyślili Fenicjanie, ale niestety nie zostawili instrukcji, jak z nich korzystać. Instrukcję natomiast wynaleźli Żydzi, ale nie chcą się, kurwa, podzielić z resztą ludzkości.

[Andrzej Czerski]: Pieniądze wymyślili Fenicjanie, ale niestety nie zostawili instrukcji, jak z nich korzystać. Instrukcję natomiast wynaleźli Żydzi, ale nie chcą się, kurwa, podzielić z resztą ludzkości.