...ten smutek pozostał w niej długo, towarzyszył jej pod pancerzem i przez kilka dni pomógł żyć.

- Chcę budzić się przy tobie każdego ranka i zasypiać przy tobie każdej nocy - powiedział Patch poważnie. - Chcę się tobą opiekować, wielbić cię i kochać tak, jak żaden inny mężczyzna. Chcę cię rozpieszczać. Każdy mój pocałunek, dotyk, każda moja myśl należy do ciebie. Przy mnie będziesz szczęśliwa. Każdego dnia będę cię uszczęśliwiał.

- Chcę budzić się przy tobie każdego ranka i zasypiać przy tobie każdej nocy - powiedział Patch poważnie. - Chcę się tobą opiekować, wielbić cię i kochać tak, jak żaden inny mężczyzna. Chcę cię rozpieszczać. Każdy mój pocałunek, dotyk, każda moja myśl należy do ciebie. Przy mnie będziesz szczęśliwa. Każdego dnia będę cię uszczęśliwiał.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Nawet gdy nienawiść zdaje się gasić całą nadzieję, miłość może dokonać cudów.

Nawet gdy nienawiść zdaje się gasić całą nadzieję, miłość może dokonać cudów.

Ludzie są pokręceni! Internet był tego najlepszym dowodem. Ta refleksja budziła w nim coś na kształt poczucia koleżeństwa, jakby należał do jakiejś dziwnej podziemnej wspólnoty, gdzie pojęcie normalności rozszerza się gwałtownie w cyfrowej mgle cyberprzestrzeni, do chwili gdy, powiedzmy, monogamiczna, heteroseksualna para, uprawiająca trzy razy w tygodniu tradycyjny seks, wydaje się wielce nienormalna

Ludzie są pokręceni! Internet był tego najlepszym dowodem. Ta refleksja budziła w nim coś na kształt poczucia koleżeństwa, jakby należał do jakiejś dziwnej podziemnej wspólnoty, gdzie pojęcie normalności rozszerza się gwałtownie w cyfrowej mgle cyberprzestrzeni, do chwili gdy, powiedzmy, monogamiczna, heteroseksualna para, uprawiająca trzy razy w tygodniu tradycyjny seks, wydaj...

Ten, kto wyzwala z siebie bestię, pozbywa się bólu bycia człowiekiem.

Ten, kto wyzwala z siebie bestię, pozbywa się bólu bycia człowiekiem.

... jak niedużo zostaje z człowieka, gdy odjąć od niego wszystko, co mówią o nim inni.

... jak niedużo zostaje z człowieka, gdy odjąć od niego wszystko, co mówią o nim inni.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeśli nie - nie jestem w pełni wolna.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeś...

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...