Anna Pastorek

Celujący za temat i tytaniczną pracę badawczą, pała za styl. Ciężko mi jednoznacznie ocenić tą pracę i stwierdzić czy warto ją polecić, bo z jednej strony trudno szukać nad Wisłą innych autorów, którzy braliby się za bary z tak trudnym ( zwłaszcza językowo! ) tematem jak flota holenderska, i trzeba oddać to pani Pastorek, że niewątpliwie jest znawcą i pasjonatem tematu. Z drugiej strony, trzeba niestety stwierdzić wprost, iż TO NIE JEST GOTOWA DO DRUKU KSIĄŻKA, ale raczej wciąż jeszcze nieobrobiony zbiór notatek, który dopiero wymaga przerobienia na porządne czytadło. O ile na początku i na końcu lektura nie sprawia problemu, bo widać, że tu ktoś siedział nad edycją tekstu, tak cały środek jest jednym wielkim bałaganem. Powtórzeń jest tu więcej niż MNÓSTWO - np o tym jak wielkim problemem była decentralizacja zarządzania holenderską flotą, czy jak ważna była współpraca Johana de Witta z admirałem Reuyterem dowiemy się jakieś 15783 tysiące razy. W dodatku pani Pastorek ma męcząca manierę pisania strasznie rozciągniętymi zdaniami - tam gdzie możnaby spokojnie wyrazić się paroma słowami, ona potrzebuje tuzinów, tam gdzie akapit możnaby zamknąć w paru zdaniach, ona potrzebuje tuzina zdań. Itd itd. Do tego dochodzi chybiony pomysł autorki by nadać pracy strukturę tematyczną aniżeli chronologiczną, co nie ma żadnego sensu, bo autorka i tak praktycznie wszędzie powtarza te same kwestie, a i takie niechronologiczne skakanie z bitwy na bitwę zaburza tylko odbiór lektury. Wydaje mi się także, że można było pokusić się o parę słów na temat "dalszych losów" floty holenderskiej i jej dowódców, bo skoro autorka nie trzyma się sztywno datacji z okładki i sporo miejsca poświęca działaniom przez 1639 rokiem, to warto byłoby i coś niecoś opowiedzieć o tym co działo się po roku 1667. Ewenementem są także tabelki na DWADZIEŚCIA STRON wstawione do głównego tekstu... Słowem, pracę dałoby się spokojnie skrócić o połowę, pomijając fakt, że zwolnione w ten sposób miejsce takie przydałoby się poświęcić na te aspekty tematu, które autorka praktycznie zignorowała, jak np działania krążownicze Holendrów czy udział floty i marynarzy w walkach w koloniach i odleglejszych regionach świata. Pani Pastorek prawie całkowicie skupiła się bowiem na walkach na głównym teatrze działań i to też nie omawiając wszystkich starć, a traktując je nieco wybiórczo. Np nie ma tutaj opisanych kampanii szczególnie interesujących z naszej polskiej perspektywy - tj wypraw Holendrów na Bałtyk przeciwko Szwedom w czasie "potopu" - wpierw na odsiecz blokowanemu przez Szwedów Gdańskowi, a potem arcyważnego starcia pod Sundem, które pozwoliło ocalić niezależność Danii, o co w tym samym czasie na lądzie walczyły także polskie oddziały. Także, choć książkę skończyłem, to niestety była to jednak dla mnie pewna męczarnia i nie jestem pewny czy jeszcze do niej wrócę, a zazwyczaj to właśnie prace marynistyczne są tymi, które czytam wielokrotnie. Życzyłbym sobie i wszystkim zainteresowanym by praca ta doczekała się po prostu poprawionej PEŁNOPRAWNEJ wersji, bo potencjał zdecydowanie był i szkoda zmarnowania takiego wysiłku. W tym wypadku przypuszczam, że za słabą jakość tekstu odpowiedzialny był po prostu bliski deadline, albo zmęczenie autorki tematem. Inna rzecz, że baty należą się "redaktorom" i "korektorom", którzy zaniedbali swoje obowiązki i wypuścili książkę w takim stanie na rynek.