Paul Kennedy

Książkę czytałem długo. I tym razem nie da się zwalić winy na lenistwo – objętość jest konkretna, a Kennedy nie ma zwyczaju streszczać pięciuset lat historii w trzech akapitach. To raczej solidny marsz przez wieki niż sprint, ale z tych marszów, po których człowiek czuje, że było warto. Z mojego punktu widzenia – książka bardzo ciekawa. Dostajemy przekrój przez ostatnie 500 lat wzrostu i upadku mocarstw, ale bez szkolnego zadęcia. To nie jest sucha historia bitew i dat, tylko konsekwentne łączenie polityki, wojny, gospodarki i finansów. Dokładnie to, co lubię najbardziej: historia, która była mi bliska od zawsze, spotyka się tu z ekonomią i gospodarką, którymi interesuję się od niedawna, ale już z pełnym zaangażowaniem. Kennedy dość brutalnie pokazuje, że imperia nie upadają dlatego, że ktoś je „dogonił”, tylko dlatego, że same przestały liczyć koszty. Momentami lektura bywa ciężka, zwłaszcza gdy autor nurkuje w tabele, produkcję stali i wydatki wojskowe, ale to właśnie tam kryje się sens tej książki. Najbardziej szydercza puenta? Mocarstwa od pięciu wieków regularnie bankrutują… dokładnie tak, jakby nikt wcześniej nie wpadł na ten sam błąd. Historia naprawdę się nie powtarza – ona się rymuje, tylko z coraz droższą obsadą. @wydawnictwoprzeswity