Sebastian Fabian Klonowic

Mam teorię, a nawet jestem przekonana, że Klonowic miał autyzm i zafiksował się na tematach okołomorskich. Nie da się neurotypowo opisywać czegoś szczegółowo z taką fascynacją, zgłębiając drobne detale. Pod tym względem jest to bardzo ciekawa literatura, z której można wyciągnąć rozmaite ciekawostki np. o rybie żeglarzyku, micie o pająku rywalizującym z Minerwą, przykładach naśladownictwa natury przez sztukę (!),czy ikoniczna przypowieść o nietoperzu, kaczce i jeżynie. Potem następuje żmudny opis rzecznej trasy z Warszawy do Motławy i, o ile według mnie staropolszczyzna opowiada o takich pierdołach, że aż się miło i z uśmieszkiem o nich czyta, to tutaj nie mogłam tego znieść. Szczególnie pod koniec, gdy jest idiotyczna przypowieść o rzece pojedynkującej się z królową albo opisy złości flisa, gdy frycz skręci we wrogą trasę. Głupie, a nawet gupie. Ale miało niepotarzalny urok na początku, dlatego traktuję "Flisa" raczej pozytywnie.