Katarzyna Sarnowska

W Powitaniu słońca śledzimy losy Beaty, która rzuca się na głęboką wodę, wyruszając w chaotyczną podróż do Indii bez merytorycznego przygotowania. Autorka pokazuje naiwność bohaterki, której jedynym punktem odniesienia były dotąd kolorowe produkcje filmowe, co skutkuje bolesnym rozczarowaniem na miejscu. Największym dramatem Beaty staje się zderzenie jej potrzeby zachodniej samodzielności z lokalnym traktowaniem kobiet – rzeczywistość, w której jej dotychczasowa definicja wolności po prostu przestaje obowiązywać. Trudno jest się jej pogodzić z tym, jak jest traktowana; chce być niezależna i samodzielna, niestety w tym kraju nie jest to często możliwe w sposób, do którego przywykła w Europie. Zderzenie marzeń z indyjskim brukiem Ta szalona eskapada staje się osią konstrukcyjną powieści i jej największym atutem. Sarnowska nie oszczędza swojej bohaterki, rzucając ją w wir zapachów, hałasu i chaosu, który nijak ma się do kolorowych kadrów z filmów. Beata musi boleśnie zrewidować swoje naiwne wyobrażenia o duchowości i egzotyce. To właśnie to zderzenie zachodniej naiwności z brutalną i jednocześnie fascynującą realnością Indii sprawia, że książka zasługuje na mocne 8/10. Autorka świetnie oddała proces „odzierania” bohaterki z jej iluzji, co czyni tę historię czymś więcej niż tylko lekkim czytadłem podróżniczym. Zaletą powieści jest jej niezwykła plastyczność. Czytelnik niemal fizycznie odczuwa upał i oszołomienie bohaterki. Sarnowska unika taniego moralizatorstwa – zamiast tego pokazuje, że podróż do Indii to przede wszystkim podróż w głąb siebie, często bolesna i pełna błędów. Choć początkowa bezmyślność Beaty może irytować, to właśnie jej ewolucja i próby odnalezienia się w skrajnie obcej kulturze stanowią o sile tej opowieści. Powitanie słońca to błyskotliwy reportaż ukryty w formie powieści obyczajowej. To ostrzeżenie dla wszystkich marzycieli i jednocześnie zachęta do odwagi. Książka pokazuje, że aby naprawdę „powitać słońce”, trzeba najpierw przetrwać burzę własnych oczekiwań. Mimo kilku uproszczeń fabularnych, to lektura obowiązkowa dla fanów literatury drogi, która uczy pokory wobec świata.