Cytat dnia
W innym przypadku fikcje funkcjonalizmu neutralnego wobec wartości i prawdy rychło spotka kres. Wtedy prawda się zemści.
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2019
2018
2017
2016
2016
2015
2014
2013
2010
2008
2000
Lewiatan w teorii państwa Thomasa Hobbesa Carl Schmitt 
Nie warto sięgać po tę książkę, gdy nie ma się chociaż podstawowej wiedzy na temat teorii państwa, teologii politycznej czy chrześcijańskiego podejścia do relacji między władzą i społeczeństwem., nie mówiąc już o wcześniejszym zapoznaniu się przynajmniej z opracowaniem myśli Thomasa Hobbesa. Lektura jest bowiem trudna i wymaga zarówno wymienionych wyżej zasobów wiedzy, jak i wyraźnego skupienia.
Nomos ziemi Carl Schmitt 
Nomos ziemi to najważniejsza praca powojennego Carla Schmitta.
Niektórzy mogą nawet powiedzieć że jego najważniejsza i najbardziej odkrywcza. To potężna lektura, która zabiera jedne z najprzenikliwszych rozważań o przestrzeni z jakimi miałem kontakt. Jest to też fenomenalna prawnicza książka, zagłębiająca się w koncepcje internacjonalistyczne prawa oraz to jaka polityka międzynarodowa nas jako ludzi czeka.
Tytułowy nomos odnosi się do porządku jaki wytwarza ziemi, jak kreuje gospodarkę, jak kreuje linie oraz jak podtrzymuje granice które pozwalają na własność publiczną, prywatną, gminy, miasta czy państwa. Tu Schmitt prezentuje się nam jako przedstawiciel bardzo specyficznego realizmu z przymiotnikiem instytucjonalny. Jest to też książka historyczna, w tym sensie że pozwala czytelnikowi w stosunkowo krótki sposób poznać różne porządki jakie rządziły prawem europejskim na świecie do momentu jego rozpadu na rzecz hegemonii amerykańskiej. Ta część odpowiada nam na pytanie "Jak tu dotarliśmy?". Ostatnia część książki dotyczy tego jakie są możliwe alternatywne sposoby myślenia o porządku międzynarodowym.
Autor broni tu porządku wielowektorowego, gdzie równowaga sił może być stosunkowo długo podtrzymywana. Nie jest to model idealistyczny, konflikty mogą się stale pojawiać. Jednak przy szerokiej dostępności środków masowej zagłady czy obecnej geopolitycznej sytuacji wyzwanie Carla Schmitta pozostaje aktualne (choć wzbogacone rozważaniami Straussa czy Kojève'a o kolonialnym świecie jeszcze więcej zyskuje) i warte poruszania. Jest to o tyle też ważny projekt, gdyż zrywa z nazistowskimi konotacjami przestrzeni czy z decyzjonizmem (choć tego zerwania można doszukiwać się już w esejach z 34'). Carl Schmitt przestaje sprawiać wrażenie sfrustrowanego intelektualisty i katolika który chce by człowiek i Bóg wrócili z martwych. Ale nie jest to też całkowite porzucenie swoich idei. To szczegółowa rewaluacja tego co najlepsze w jego myśli przy odrzuceniu błędów przeszłości.
Za to trzeba go szanować, nieważne jaki się ma stosunek do jego nazistowskiej przeszłości (którą sam postrzegam, z dosyć łatwych do zrozumienia powodów, bardzo negatywnie).
Nomos ziemi to wspaniała książka, której dziedzictwo mogłem poczuć na własnej skórze gdy dostawałem dreszczy wrażenia od niesamowitych wniosków do jakich dochodził ten niemiecki prawnik.
Sądzę że zapisze się ona jasno jako klasyk geopolityki i stosunków międzynarodowych. Czytać, analizować i polemizować!
PS: Wydanie Wydawnictwa Kwartalnika Nomos jest bardzo dobre, od okładki do papieru i czcionki. Wprowadzenie Prof. Nowaka, którego bardzo cenię jako filozofa, również świetnie się czyta i dodaje szerszego kontekstu czytelnikowi z XXI wieku. Super robota.
