Brian Haughton

Po „Skarbach z przeszłości” sięgnęłam znów po książkę pana Haughtona. Archeolog poświęcił tym razem wiele uwagi osobliwym miejscom, artefaktom i postaciami z zamierzchłej przeszłości. Również i w tej książce nie pompował swoich tekstów tanią sensacją. Bardziej rozbrajał znane mity czy legendy, co raczej nie przypadnie do gustu tym, którzy nastawiają się na krzykliwe rewelacje. Jednak czy to złe trzymać się przyziemnych faktów? Można tę książkę potraktować jak bufor, który nieco wyciszy emocje i stworzy okazję, by spojrzeć na pewne teorie nieco trzeźwiejszym okiem. Myślę, że każdy znajdzie dla siebie coś interesującego. Mnie zaintrygował rozdział poświęcony Kleopatrze, w którym debatowano między innymi na temat jej pochodzenia oraz rasy. Chciałam się więcej o tym dowiedzieć, ale zamiast tego natrafiłam w sieci na netflixowy skandal, który wybuchł wokół fabularyzowanego dokumentu, w którym obsadzono na miejsce Kleopatry czarnoskórą kobietę. Niewykluczone, że był to kolejny afrocentryczny ruch, ale badania Caroline Wilkinson dają do myślenia.