Siobhan Davis

Trylogię te czytałam już parę lat temu. Jednak z niepamiętnych mi przyczyn porzuciłam jej czytanie. Na jakiś czas o niej zapomniałam, aż do momentu, gdy nawinęła mi się na tik toku. Postanowiłam przeczytać ją od nowa, z nadzieją, że dobrze postąpiłam, czytając ją ponownie. Twórczość autorki jest mi nie do końca znana. Oprócz czytania parę lat temu „ᴢᴍᴀʀᴛᴡʏᴄʜᴡꜱᴛᴀɴɪᴇ" nie miałam okazji czytać czegoś innego. A o ile się mylę, to tylko ta Trylogia jest u nas wydana, bynajmniej innych książek jej autorstwa nie kojarzę na naszym rynku wydawniczym. Nie przepadam za bardzo, gdy w książkach główna bohaterka jest aż za bardzo do przodu. Chodzi mi tutaj o to że jest za bardzo pyskata, za bardzo brutalna, za dużo przeklina, jest taka po prostu „trochę niewychowana”. A taka właśnie była nasza bohaterka. Nie podobała mi się sytuacja, w której dziewczyna, przychodząc do domu, zastała swoją matkę z facetem. Zamiast „normalnie” porozmawiać, ta się na niego rzuciła. Dla mnie było to dziwne, niesmaczne i można było pominąć. Przez to główna bohaterka wychodzi na takiego agresora. Ale chyba taki był zamysł autorki. Jeśli chodzi o męska cześć bohaterów. Niby byli okey, ale nie do końca mi spasowali. Każdy z nich czymś się wyróżniał, ale jednocześnie można było ich wrzucić do jednego wora. Ciężko byłoby mi o nich coś więcej powiedzieć. Żaden z nich nie został w mojej pamięci na dużej. Mieli swoje jakieś plusy, jak i minusy, ale byli w tym wszystkim tacy nijacy i podobni do bohaterów z innych książek. Plot twisty zdarzały się w tej trylogii i chyba to sprawiało, że byłam ciekawa, co wydarzy się dalej i dalej czytałam „ꜱᴀɪɴᴛʜᴏᴏᴅ”. W drugiej części dostajemy to, czego brakowało mi w pierwszej, czyli rozdziały z perspektywy chłopaków. Chociaż wolałbym dostać ich więcej. W tej trylogii dostajemy motyw reverse harem. Reverse harem (z ang. „odwrócony harem”) to określenie tytułów, w których pojedyncza bohaterka jest otoczona przez co najmniej kilku bohaterów. W tej serii 1 na 4. Także w charakterze sek..ualnym. Nie często jest on stosowany w książkach, powiem wręcz, że to chyba pierwsza taka seria (którą czytałam),w której ten motyw się pojawia. Mogę śmiało powiedzieć, że nie jest on dla każdego. Jest on na pewno bardzo kontrowersyjnym motywem książkowym. Jednak ta Trylogia to, erxtyk w czystej postaci, więc musi być niekiedy kontrowersyjnie by jakoś się wyróżniać na tle innych historii w podobnym temacie. Mi ten motyw nie przeszkadza, ale nie mam też odczucia, że mogłabym go czytać cały czas tak jak np. motyw age gap, czy forbidden love. Mimo dużej ilości scen erxtycznych jakaś fabuła tam jest, niekiedy serio się wciągałam. Jednak trylogia ta, nie została na dłużej w mojej pamięci. Mimo wszystko spędziłam z nią fajnie czas.