Agnieszka Krzyżanowska

Książka „Prosto i uważnie na co dzień” ma dla mnie swoje plusy i minusy; z jednej strony jest spełnieniem, z drugiej – rozczarowaniem. Temat uważności jest mi bliski, a esencjonalizm wydaje się teraz niezwykle potrzebny w moim życiu. Sięgnęłam po tę książkę z dużą chęcią, ale i pewnymi oczekiwaniami. Chwytliwy tytuł, przyjemna okładka i piękne wydanie dodatkowo mnie zachęciły. Z książki emanuje spokój. Za każdym razem, gdy po nią sięgałam wieczorem, czułam się nim zarażona, a wartości przedstawione przez autorkę wydawały się warte naśladowania. Cenię, że autorka dzieli się przykładami ze swojego życia, co czyni przekaz bardziej praktycznym, choć nasze doświadczenia są na tyle różne, że czasem trudno było mi się z nimi w pełni utożsamić. Wyciągam z książki, czym jest różnica minimalizmu od esencjonalizmu i oba te izmy chciałabym, żeby stały się większą częścią mojego życia. Tak więc, zadanie spełnione. Czas przejść do minusów. Książka sprawia momentami wrażenie zlepku luźnych wpisów, które zebrano w jedną całość. Być może taki był zamysł, a z racji tego, że autorka jest blogerką, to nawet pasuje do jej stylu. Niemniej jednak w pewnym momencie formuła zaczęła mnie nużyć, a powtarzalność stała się nieco irytująca. Przypomniało mi to czasy, gdy jako nastolatka czytałam blog dziewczyny pijącej kakao na parapecie. Traktuję tę książkę jako koleżeński wstęp do tematu. Wieczory z nią były naprawdę przyjemne, a dzięki polecanej liście lektur na końcu zamierzam kontynuować poszukiwania.