Katabaza

Jest to już moje trzecie spotkanie z pisarstwem Rebeki F. Kuang i kolejny raz się nie zawiodłam. Niemniej jednak, ,,Katabaza" jest jak do tej pory najsłabszą z przeczytanych przeze mnie książek tej autorki.
Powieść ma niezwykle porywający początek, czytelnik jest wciągnięty bez reszty w podróż Alice i Petera do samych czeluści piekła. Koncept fabularny jest według mnie ciekawy i dzięki dynamicznemu prowadzeniu akcji chce się dalej zgłębiać tę historię. Niestety, po ważnym dla książki wydarzeniu, mniej więcej w jej połowie, tempo drastycznie spada i interesujący jak do tej pory utwór fantasy zmienia się dosyć rozwlekły opis przeżyć wewnętrznych głównej bohaterki. Przemyślenia nie są tyle nudne, co ma się poczucie, że zostało się odciągniętym od głównego wątku powieści, wobec czego ,,Katabaza" zaczyna się niesamowicie dłużyć.
Zakończenie książki pozostawiło mnie usatysfakcjonowaną, choć raczej stanowi ono spełnienie moich osobistych nadziei niż przekonujące i sensowne domknięcie ,,Katabazy".
Powieść ogólnie polecam, ale zdecydowanie dla osób, które już miały z autorką styczność i podoba im się to, w jaki sposób pani Kuang kreuje swoich bohaterów. Nadal jestem pod ogromnym wrażeniem, jak jej postaci są wielowymiarowe i niejednoznaczne. Łączą one w sobie zarówno wiele cech zjednujących im czytelników jak i cechy zupełnie odpychające i odstręczające, ale dzięki temu ma się poczucie obcowania z bohaterami z krwi i kości.

Jest to już moje trzecie spotkanie z pisarstwem Rebeki F. Kuang i kolejny raz się nie zawiodłam. Niemniej jednak, ,,Katabaza" jest jak do tej pory najsłabszą z przeczytanych przeze mnie książek tej autorki.
Powieść ma niezwykle porywający początek, czytelnik jest wciągnięty bez reszty w podróż Alice i Petera do samych czeluści piekła. Koncept fabularny jest według mnie...

Książka byłaby o wiele lepsza gdyby autorka spędziła tyle samo czasu na budowaniu głównego wątku podróży bohaterów po piekle ile na szukaniu fun factów na Wikipedii o Orfeuszu .

Książka byłaby o wiele lepsza gdyby autorka spędziła tyle samo czasu na budowaniu głównego wątku podróży bohaterów po piekle ile na szukaniu fun factów na Wikipedii o Orfeuszu .

Zacznę od tego, że ta opinia może ulec zmianie. Na razie po przeczytaniu *Katabazy* mam taki mętlik w głowie, że nie jestem w stanie określić z całą pewnością, czy mi się ta książka podobała, czy nie, a jedynie, że na pewno wywarła na mnie wrażenie. Czy pozytywne? Tego jeszcze nie wiem.

Wiem, że podobało mi się wplecenie w historię wizji piekła różnych autorów, ich przemyśleń, ale też rozważań na inne tematy innych filozofów, poetów, matematyków. Lubię, gdy czytając coś niby całkowicie oderwanego od realnego świata – fikcję – coś zostaje przemycone w formie ciekawostki czy jakby fundamentu świata stworzonego przez autora, co sprawia, że albo dowiaduję się czegoś nowego, albo mam taką myśl, że „o, wiem, o czym mowa!”.

Z plusów na pewno mogę przedstawić jeszcze postać Alice – kreację jej postaci. Samej Alice nie polubiłam i przez nią miotałam się między skrajnymi emocjami: od „współczuję jej”, przez „ależ mnie denerwuje”, „nie zasługuje na nic”, aż po „Alice, nie poddawaj się”. Tym samym według mnie autorka stworzyła postać tak ludzką, jak to możliwe. Jednocześnie tak makabryczną pod kątem tkwiących w jej wnętrzu pragnień zniszczenia – czy to siebie, czy drugiej osoby – a z drugiej tak przepełnioną współczuciem i determinacją, która nie pozwala się człowiekowi poddać, nawet w najgorszej chwili.

Reszta postaci jest raczej tłem dla kształtującej się przez wszystkie strony książki postaci Alice. Nawet drugi bohater, Peter, jest jedynie cieniem kroczącym krok za Alice. W końcu Alice nie dostrzega nic prócz celu, jaki ma przed sobą, a to, że ten cel nie jest jej, tego sama bohaterka musi się nauczyć.

Cóż mogę więcej powiedzieć? Nie była to lektura prosta i czasami nawet nie była przyjemna, jak rzuciłam w rozpaczy: „ta książka jest piekłem”, przez które się przebiłam i wydostałam z niego. Ale czy to w jakimś stopniu na mnie wpłynęło? Czy doszukuję się czegoś głębszego w historii o zejściu do piekła i z powrotem? Możliwe.

Rozumiem, że ta książka może się nie spodobać, ale jednego czegoś jestem pewna – nie żałuję, że ją przeczytałam. A czy ją polecam? Tak. Po napisaniu tej opinii jestem w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Tak, polecam się z tą historią zapoznać.

Zacznę od tego, że ta opinia może ulec zmianie. Na razie po przeczytaniu *Katabazy* mam taki mętlik w głowie, że nie jestem w stanie określić z całą pewnością, czy mi się ta książka podobała, czy nie, a jedynie, że na pewno wywarła na mnie wrażenie. Czy pozytywne? Tego jeszcze nie wiem.

Wiem, że podobało mi się wplecenie w historię wizji piekła różnych autorów, ich...

🕯️📖 Katabaza autorstwa Rebeki F. Kuang to powieść, która od pierwszych stron daje do zrozumienia, że nie będzie to łatwa ani oczywista historia. Autorka ponownie udowadnia, że potrafi tworzyć światy wymagające, gęste od znaczeń i emocji. To książka balansująca między akademicką precyzją a niemal duszną atmosferą obsesji, w której wiedza przestaje być celem, a staje się narzędziem prowadzącym w niebezpieczne rejony. Już sam punkt wyjścia – zejście do piekła – zapowiada historię intensywną i pełną niepokoju.

🕯️📖 Główna bohaterka, Alice, to postać zbudowana wokół ambicji i poświęcenia. Jej determinacja, by osiągnąć mistrzostwo w swojej dziedzinie, budzi podziw, ale też niepokój. To ktoś, kto świadomie rezygnuje z relacji i normalności, by osiągnąć swój cel. Kiedy jednak wszystko zaczyna się rozpadać, jej decyzje prowadzą ją jeszcze dalej – w miejsce, które jest równie metaforyczne, co realne. Rebecca F. Kuang świetnie pokazuje, jak cienka granica dzieli pasję od obsesji.

🕯️📖 Relacja między Alice a Peterem wnosi do tej historii dodatkową warstwę napięcia. Rywalizacja, niedopowiedzenia i wzajemne zależności tworzą dynamiczny duet, który trudno jednoznacznie ocenić. Ich wspólna podróż nie jest tylko fizycznym przemieszczaniem się przez kolejne kręgi piekła, ale też konfrontacją z własnymi słabościami i motywacjami. To właśnie w tych interakcjach najlepiej widać, jak bardzo bohaterowie są pogubieni, mimo swojej inteligencji i talentu.

🕯️📖 Świat przedstawiony w Katabazie robi ogromne wrażenie swoją spójnością i złożonością. Czuć, że Rebecca F. Kuang włożyła mnóstwo pracy w jego stworzenie – zarówno pod względem koncepcji magicznej, jak i samej struktury rzeczywistości, w której poruszają się bohaterowie. To nie jest prosta wizja piekła pełnego oczywistych zagrożeń. To przestrzeń pełna symboliki, niejednoznaczności i pytań, na które nie ma dobrych odpowiedzi.
ㅤ
🕯️📖 Warto jednak zaznaczyć, że tempo powieści bywa nierówne. Są momenty, które wciągają bez reszty, ale zdarzają się też fragmenty wolniejsze, bardziej refleksyjne, które nie każdemu przypadną do gustu. Dla jednych będzie to wada, dla innych zaleta – zależnie od tego, czego oczekują od lektury. Mimo tego całość pozostaje angażująca, a klimat historii skutecznie utrzymuje uwagę czytelnika.
ㅤ
🕯️📖 Katabaza to książka, która może podzielić odbiorców, ale trudno przejść obok niej obojętnie. To opowieść o obsesji, wiedzy i granicach, które jesteśmy gotowi przekroczyć w imię własnych celów. Rebecca F. Kuang nie daje prostych odpowiedzi, zamiast tego zostawia czytelnika z refleksją i lekkim niepokojem. To nie jest historia idealna, ale zdecydowanie warta poznania – szczególnie dla tych, którzy lubią mroczne, intelektualne fantasy z nutą filozoficznej głębi.

🕯️📖 Katabaza autorstwa Rebeki F. Kuang to powieść, która od pierwszych stron daje do zrozumienia, że nie będzie to łatwa ani oczywista historia. Autorka ponownie udowadnia, że potrafi tworzyć światy wymagające, gęste od znaczeń i emocji. To książka balansująca między akademicką precyzją a niemal duszną atmosferą obsesji, w której wiedza przestaje być celem, a staje się...

Jedna z najgorszych książek jaką miałam okazję czytać w ostatnim czasie. Pomysł na fabułę był dobry i to wszystko niestety. Główna bohaterka jest napisana w tak chaotyczny sposób, że aż ciężko się to czyta. Cała podróż nie miała najmniejszego sensu i była beznadziejnie napisana. Nic tam niestety nie trzymało się w całości, a przebrniecie do samego końca książki, było wyczerpujące. Wplatana filozoficzna teoria, która ni jak nie łączyła się z fabułą.

Jedna z najgorszych książek jaką miałam okazję czytać w ostatnim czasie. Pomysł na fabułę był dobry i to wszystko niestety. Główna bohaterka jest napisana w tak chaotyczny sposób, że aż ciężko się to czyta. Cała podróż nie miała najmniejszego sensu i była beznadziejnie napisana. Nic tam niestety nie trzymało się w całości, a przebrniecie do samego końca książki, było...

Katabaza jest cudowną metaforą poszukiwania szczęścia w życiu i zakochiwaniu się w nim na nowo, a po to trzeba zejść do piekła i doświadczyć zła jego wszystkich poziomów aby zrozumieć że na nowo chce się żyć. Ta powieść to mieszanka fantastyki z filozoficznym esejem na temat różnych wartości w życiu każdego z nas ale całych społeczeństw od zadania dziejów. To fantastyczna intelektualna przygoda, która miesza wierzenia i filozofię wschodu i zachodu razem z magią :) Totalnie odlotowa książka i już zakupiłam kolejne pozycje autorki!

Katabaza jest cudowną metaforą poszukiwania szczęścia w życiu i zakochiwaniu się w nim na nowo, a po to trzeba zejść do piekła i doświadczyć zła jego wszystkich poziomów aby zrozumieć że na nowo chce się żyć. Ta powieść to mieszanka fantastyki z filozoficznym esejem na temat różnych wartości w życiu każdego z nas ale całych społeczeństw od zadania dziejów. To fantastyczna...

To czwarta powieść Kuang, którą czytam i nie wiem czy nie najlepsza (ale na równi z Yellowface!). O dziwo fabuła jest dla mnie jej najsłabszą częścią. Stanowi tło całej powieści. Jednak uważam, że jest ona ,,wybitna”. Dlaczego? Przez bohaterów, którzy są bardzo ciekawie napisani. Są jacyś! Przemyślenia jakimi się dzielą są naprawdę wartościowe. Poza tym powieść jest świetnie napisana. Jest całe mnóstwo wartościowych cytatów, nad którymi warto się zastanowić. Pozwała się zastanowić nad sensem życia, nad tym dlaczego tak bardzo sami je sobie komplikujemy, nad tym, że niektórzy ludzie są poprostu źli.

To czwarta powieść Kuang, którą czytam i nie wiem czy nie najlepsza (ale na równi z Yellowface!). O dziwo fabuła jest dla mnie jej najsłabszą częścią. Stanowi tło całej powieści. Jednak uważam, że jest ona ,,wybitna”. Dlaczego? Przez bohaterów, którzy są bardzo ciekawie napisani. Są jacyś! Przemyślenia jakimi się dzielą są naprawdę wartościowe. Poza tym powieść jest...

Rewelacja, chociaż zleciało mi kawałek książki zanim się wciągnąłem. Ale jak już to nastąpiło, to nie mogłem się oderwać. Zupełnie pokręcony świat, nietypowa treść, bo jest i akcja i pomysły i filozofia, ale taka na moim poziomie zrozumienia i akceptacji. Cały czas się zastanawiam czy nie dać 9 gwiazdek, bo książka jest naprawdę bardzo oryginalna.

Rewelacja, chociaż zleciało mi kawałek książki zanim się wciągnąłem. Ale jak już to nastąpiło, to nie mogłem się oderwać. Zupełnie pokręcony świat, nietypowa treść, bo jest i akcja i pomysły i filozofia, ale taka na moim poziomie zrozumienia i akceptacji. Cały czas się zastanawiam czy nie dać 9 gwiazdek, bo książka jest naprawdę bardzo oryginalna.

Rewelacyjna! Przepadam za motywem drogi. Alegoria podróży po piekle skłaniająca do myślenia: do czego człowiek jest zdolny, aby osiągnąć cel? jak bardzo podróż potrafi nas zmienić? Czy potrafi wydobyć to co w nas najlepsze albo najgorsze...

To moja pierwsze spotkanie z autorką, ale zdecydowanie nie ostatnie.

Rewelacyjna! Przepadam za motywem drogi. Alegoria podróży po piekle skłaniająca do myślenia: do czego człowiek jest zdolny, aby osiągnąć cel? jak bardzo podróż potrafi nas zmienić? Czy potrafi wydobyć to co w nas najlepsze albo najgorsze...

To moja pierwsze spotkanie z autorką, ale zdecydowanie nie ostatnie.

Jedni kochają, inni nienawidzą. Ja jestem gdzieś pośrodku. Było ok ale bez szału.

Jedni kochają, inni nienawidzą. Ja jestem gdzieś pośrodku. Było ok ale bez szału.