Czerwony

Moje pierwsze skojarzenia z kolorem czerwonym to czerwone róże i miłość? A jak jest w waszym przypadku?

Marcelina widzi aury, które otaczają ludzi. Każda barwa ma swoje znaczenie. Dziewczynę od zaczynają męczyć koszmary, ale nie takie zwykłe. W jej snach pojawiają się umarli sprzed ponad stu lat, którzy popełnili samobójstwo, zostali zamordowani, a także ofiar wojennych. W natłoku sennej mary spowija ją krwista i dusząca czerwień.
Co Marcelina ma z nimi wspólnego?
Umarłych ze snów i Marcelinę łączy Bromierzyk, opuszczona wieś w Puszczy Kampinoskiej.

Bardzo podobała mi się ta historia. Marcelina widzi barwy, a przede wszystkim rozumie ich znaczenie, ale najciekawszym aspektem były sny. Sny, które swą czerwienią zanurzały ją w swojej otchłani, dusiły swą barwą, ale też ukazywały makabryczne sceny.
Skąd u dziewczyny dar snów z przeszłości? Czy to że jej rodzina pochodzi z nawiedzonej wsi Bromierzyk?
A może coś innego ma na nią taki wpływ?
Mieszanie teraźniejszości z widmem przeszłości nadaje tej historii mroczny klimat, że człowiek zastanawia się co jest prawdą a co wymysłem. Tym bardziej, że Bromierzyk, czy raczej "Wieś Wisielców" jest autentycznym miejscem.

Moje pierwsze skojarzenia z kolorem czerwonym to czerwone róże i miłość? A jak jest w waszym przypadku?

Marcelina widzi aury, które otaczają ludzi. Każda barwa ma swoje znaczenie. Dziewczynę od zaczynają męczyć koszmary, ale nie takie zwykłe. W jej snach pojawiają się umarli sprzed ponad stu lat, którzy popełnili samobójstwo, zostali zamordowani, a także ofiar wojennych. ...

Powieść bardzo mi przypadła do gustu. Z początku myślałam, że będzie to kolejna naiwna powiastka, ale na szczęście się pomyliłam. Pani Agnieszka potrafi wprowadzić nastrój do tego stopnia, że momentami się bałam. Dreszczyku dodaje fakt, że historia została oparta na prawdziwych wydarzeniach i opisywane miejsce istnieje w rzeczywistości wraz ze swoją ponurą sławą. Zakończenie zostało moim zdaniem zamknięte zbyt wcześnie i było zbyt mało rozbudowane, ale nie osłabia to moich wrażeń.

Powieść bardzo mi przypadła do gustu. Z początku myślałam, że będzie to kolejna naiwna powiastka, ale na szczęście się pomyliłam. Pani Agnieszka potrafi wprowadzić nastrój do tego stopnia, że momentami się bałam. Dreszczyku dodaje fakt, że historia została oparta na prawdziwych wydarzeniach i opisywane miejsce istnieje w rzeczywistości wraz ze swoją ponurą sławą....

Marcelina to młoda kobieta, który widzi świat w kolorach i to dosłownie. Wierzy,że każda osoba ma swój kolor aury którą emanuje.
Od złej i krwistej czerwieni aż po przyjemną biel. Jednak ostatnimi czasy zalewa ją czerwień. Zaczyna miewać okropne sny, w której widzi nieżyjących już ludzi. Czuje ich ból i widzi to co się z nimi stało. Nie mogła ich znać gdyż wielu z nich nie żyło już od blisko stu lat.Skąd bowiem te sny? Wszystko prowadzi ją do opuszczonej wsi w Puszczy Kampinoskiej. To tam czuje najmocniej tę czerwień więc wie,że działo się tam wiele złego.
Nie wie jednak,że nic nie jest takie jak się jej wydaje. Ktoś celowo ją tam prowadzi i chce ją wykorzystać. Czy dojdzie do tej prawdy?
Nie można nikomu ufać..

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki lecz wiem,że nie ostatnie. Autorka w prosty sposób przedstawiła nam historię, która wciąga już od pierwszych stron a zakończenia nie sposób przewidzieć. Książka pokazuje nam jak w łatwy sposób można manipulować ludźmi oraz faktami by tylko na tym skorzystać.

Marcelina to młoda kobieta, który widzi świat w kolorach i to dosłownie. Wierzy,że każda osoba ma swój kolor aury którą emanuje.
Od złej i krwistej czerwieni aż po przyjemną biel. Jednak ostatnimi czasy zalewa ją czerwień. Zaczyna miewać okropne sny, w której widzi nieżyjących już ludzi. Czuje ich ból i widzi to co się z nimi stało. Nie mogła ich znać gdyż wielu z nich nie...

"Czerwony" to poruszająca powieść, która wnikliwie analizuje ludzkie emocje i relacje. Ta książka zabiera nas w podróż przez skomplikowane ludzkie losy.

"Czerwony" to poruszająca powieść, która wnikliwie analizuje ludzkie emocje i relacje. Ta książka zabiera nas w podróż przez skomplikowane ludzkie losy.

"Czerwony" AGNIESZKA LIS

Jest to druga część z cyklu "Aury"
Po "Niebieski" przyszła pora na "Czerwony". Zapewne będą kolejne kolory.

Dla mnie czerwień, to kolor zła - krwi, nienawiści, złości ale też kolor miłości.
W czerwieni są piekielne moce : siła tworzenia i niszczenia, oraz cudowny żar namiętności.

Przyznam, że ta część stanowczo bardziej mi się podobała.
Ciekawa historia, przemyślana fabuła, nietuzinkowi bohaterowie.
Jest tajemniczo, mrocznie i intrygująco. Wciąga i zaskakuje.
Do pewnego momentu nie wiedziałam co jest prawdą, a co fikcją. Co się dzieje, a co jest wizją.
Prosty język i styl powoduje, że powieść czyta się bardzo szybko.

Poznamy Marceliną, młodą kobietę, która posiada niesamowity dar - widzi świat kolorami.
Od zawsze widziała wokół ludzi aury, które wskazywały jej z kim ma do czynienia.

Marcelina od jakiegoś czasu miewa dziwne sny, pełno w nich niezrozumiałych dla niej znaków, sytuacji, ludzi.
Dochodzą do tego wizje i koszmary.
Historia nie istniejącej wsi i i jej mieszkańców intryguje.
Samej Marceliny nie polubiłam, jej naiwność mnie denerwowała.

Będą tajemnice, sekrety, intrygi, manipulacje. Zabójstwa, samobójstwa, mordy, historie przodków.
Dużo tutaj elementów ludzkiej psychiki, a bardzo to lubię.

"Czerwony" AGNIESZKA LIS

Jest to druga część z cyklu "Aury"
Po "Niebieski" przyszła pora na "Czerwony". Zapewne będą kolejne kolory.

Dla mnie czerwień, to kolor zła - krwi, nienawiści, złości ale też kolor miłości.
W czerwieni są piekielne moce : siła tworzenia i niszczenia, oraz cudowny żar namiętności.

Przyznam, że ta część stanowczo bardziej mi się podobała.
Ciekawa...

Czerwony to dla większości ludzi kolor miłości. Według najnowszej książki pt. „Czerwony” Agnieszki Lis jest to barwa złości i gniewu.

Czemu tak jest? Z jaką historią się to wiążę? I czym ona się skończy?

Marcelina, podobnie jak bohaterka Niebieskiego - pierwszej książki z wielobarwnej serii, widzi barwy w aurach ludzi. Od dzieciństwa ma tą niezwykłą zdolność i w ten sposób rozpoznaje: kto jest dobry czy zły. Bowiem każdy kolor ma swoje znaczenie.

„Kiedy pojawia się pomarańczowy, nie mam wątpliwości, ten człowiek jest zakochany.”

„Fioletowy to kłamstwo, więc takich ludzi unikam.”

Od pewnego momentu co noc śni o dziwnych niepokojących rzeczach. Faktach, które wydarzyły się lata temu, a mało kto o nich pamięta. Każdy taki sen kończy się nadmiarem mrożącej krew czerwieni. Kto lub co za tym stoi? Z czym to się wiąże?

W rozwiązaniu tej zagadki pomagają głównej bohaterce Czerwonego: przyjaciółka Paulina oraz kolega z pracy Krzysiek. Nagle po spotkaniu rodzinnym do snów dochodzą dziwne wizje, które w jakiś sposób wiążą się z dawną niedopowiedzianą historią nieistniejącej już wsi Bromerzyk w Puszczy Kampinoskiej i losów jej mieszkańców. Jakie tajemnice wyjdą na jaw? Czy tylko rodzinne, a może jakieś inne?

„Czy to żywych trzeba się bać?”

Najnowsza powieść Agnieszki Lis to bardzo przejmująca oraz intrygująca lektura, która przypomina o zapomnianych faktach, które miały miejsce podczas zawieruch wojennych i nie tylko. Bohaterowie Czerwonego są bardzo realni, jak zawsze u autorki i do tego lekko zabawni. Dzięki temu książka nie jest aż tak straszna. A nie lubię się bać.

Czerwony to głównie thriller o nieoczywistych sposobach manipulacji, który zaskakuje czytelnika na samym końcu powieści. I to jak! Trzyma w napięciu tak, że nie można się od niego oderwać. Są tu także widoczne elementy horroru, czym autorka mnie mocno zaskoczyła. Aż za bardzo, brr.

Widać, że Agnieszka Lis rozwija się literacko i to bardzo. Brawo!

Ja jestem zaskoczona, zmieszana i jak zawsze pod wrażeniem kreatywności pisarki.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Autorom Książek w obiektywie.

Czerwony to dla większości ludzi kolor miłości. Według najnowszej książki pt. „Czerwony” Agnieszki Lis jest to barwa złości i gniewu.

Czemu tak jest? Z jaką historią się to wiążę? I czym ona się skończy?

Marcelina, podobnie jak bohaterka Niebieskiego - pierwszej książki z wielobarwnej serii, widzi barwy w aurach ludzi. Od dzieciństwa ma tą niezwykłą zdolność i w ten...

Na początku zastanawiałam się co ja w ogóle czytam, nic nie rozumiałam, wszystko powoli się rozkręcało. Natomiast od połowy książki akcja tak poszybowała, że nie mogłam się oderwać. Do tego wiedza, że wszystko jest oparte na faktach o Bromierzyku, jeszcze bardziej zachęcała do kontynuowania.

Historia przedstawia idealny obraz potęgi manipulacji, rodzinnych sekretów, tajemnic i ich konsekwencji. Bieg wydarzeń jest zaskakujący oraz nieprzewidywalny. Każda z postaci jest wyjątkowa i wnosi swoje przysłowiowe pięć groszy do całej historii. Tu każdy szczegół ma znacznie i swoje odpowiednie miejsce. Jest to na pewno literacka podróż w głąb ludzkiej psychiki. Okazuje się, że odkrywanie mrocznych korytarzy przeszłości, bywa śmiertelnie niebezpieczne. Nie ma co ukrywać, że lektura jest wstrząsająca i zdecydowanie dla ludzi o mocnych nerwach.

Po przeczytaniu nie mogłam uwierzyć w zakończenie. Zostałam zaskoczona tym, jak bardzo myliłam się, co do niektórych postaci. Piramida wydarzeń, różne światy, wiele tajemnic i jedna osoba. Ciekawe jak szybko Ty odkryjesz, kto pociąga za jej sznurki 🧐

Na początku zastanawiałam się co ja w ogóle czytam, nic nie rozumiałam, wszystko powoli się rozkręcało. Natomiast od połowy książki akcja tak poszybowała, że nie mogłam się oderwać. Do tego wiedza, że wszystko jest oparte na faktach o Bromierzyku, jeszcze bardziej zachęcała do kontynuowania.

Historia przedstawia idealny obraz potęgi manipulacji, rodzinnych sekretów,...

Po książki Agnieszki Lis sięgam zawsze z wielką przyjemnością. Autorka jest świetną pisarką powieści obyczajowych, społecznych i w tym wydaniu podoba mi się najbardziej, kiedy porusza tematy życiowe, trudne, codzienne jak w "Szczęściarzach" czy w "Listach". Tym razem w moje ręce trafiła książka "Czerwony". To historia młodej dziewczyny Marceliny, która widzi aurę otaczających ją ludzi. Nie wie i nie rozumie skąd ma taki talent i do czego on ją prowadzi. W tle trudna historia Kampinosu, czasy powstania styczniowego, historie przodków, zabójstwa, samobójstwa - generalnie jest czerwono. Zainteresował mnie wątek samej wsi Bromierzyk, zabrakło mi też mapki która pokazywała by Dąb Powstańców, o którym autorka wiele pisze. Być może ktoś chciałby się wybrać na wędrówkę śladami głównej bohaterki. A sama Marcelina? Trochę dla mnie dziecinna, łatwowierna, ale to młoda dziewczyna - ma do tego prawo. Niestety nie skradła mojego serca. Skradł je za to Kampinos i o nim było zdecydowanie za mało. Może kiedyś autorka wybierze ten wątek do większego opisania i osobnej historii :)

Po książki Agnieszki Lis sięgam zawsze z wielką przyjemnością. Autorka jest świetną pisarką powieści obyczajowych, społecznych i w tym wydaniu podoba mi się najbardziej, kiedy porusza tematy życiowe, trudne, codzienne jak w "Szczęściarzach" czy w "Listach". Tym razem w moje ręce trafiła książka "Czerwony". To historia młodej dziewczyny Marceliny, która widzi aurę...

"Czerwony" Agnieszki Lis to historia wciągająca od pierwszych stron.
Główna bohaterka Marcelina ma interesujący dar. Według niej każdy człowiek posiada kolorową aurę, która ma swoje znaczenie. Od pewnego czasu w snach bohaterki dominuje barwa czerwona i dotyczy tragedii w Bromierzyku, opuszczonej wsi w Puszczy Kampinoskiej. To właśnie stamtąd pochodzą potomkowie Marceliny.
Książka przepełniona jest cierpieniem, tragediami, złem.
W snach dziewczyny pojawiają się samobójcy, ofiary powstań i wojen.
Nasuwa się jednak pytanie to: Czy Marcelina nie podlega manipulacjom?
Powieść ma dość mroczny klimat i przeznaczona jest dla czytelników, którzy są wielbicielami takich nastrojów. W lekturze zagłębiony został temat Bromierzyka- wsi uważanej za nawiedzoną.
Ze źródeł wiadomość, że jest to przerażające miejsce, gdzie ludzie zachowywali się jak opętani. Nie bez powodu więc Bromierzyk często był porównywany do Aokigahara - najsłynniejszego na świecie lasu samobójców, położonego w Japonii.
Polecam osobom o mocnych nerwach. Czytajcie.
Dziękuję Wydawnictwu Purple Book za egzemplarz do recenzji.

"Czerwony" Agnieszki Lis to historia wciągająca od pierwszych stron.
Główna bohaterka Marcelina ma interesujący dar. Według niej każdy człowiek posiada kolorową aurę, która ma swoje znaczenie. Od pewnego czasu w snach bohaterki dominuje barwa czerwona i dotyczy tragedii w Bromierzyku, opuszczonej wsi w Puszczy Kampinoskiej. To właśnie stamtąd pochodzą potomkowie...

Bardzo cenię książki tej autorki. Kilka ich już przeczytałam i zawsze są bardzo życiowe, bardzo realistyczne i bardzo ciekawe. Autorka ma ten talent do pisania historii od których ciężko się oderwać. Fabuła bywa zaskakująca, bo autorka porusza wiele tematów i potrafi w jednej książce opowiedzieć wiele historii, które naprawdę czytelnik chłonie! Pamiętam jak bardzo emocjonalnie reagowałam podczas czytania "Ukrainki", bo to była wyjątkowo ciężka lektura, ale bardzo dobra! Pomyślałam o tej książce, bo najnowsza, czyli "Czerwony" z pewnych względów wydała mi się w trochę podobnym klimacie, a na pewno momentami wywołała podobne emocje.

Czerwony to kolor, który widzi Marcelina, który ma swoje znaczenie, który pojawia się jak aura w otaczającym dziewczynę świecie. Od jakiegoś czasu jednak kolor ten dominuje w jej snach, które z początkowo spokojnych zmieniają się w koszmary. Marcelina widzi, że te sny mają znaczenie, że musi szukać wyjaśnień, z czasem wręcz jest gotowa próbować wszystkiego, żeby tych snów się pozbyć. Co odkryje i jak potoczą się jej losy dowiecie się z lektury.

Książka momentami wciągała mnie niesamowicie, bo była to naprawdę kolejna ciekawa lektura. Mam jednak do tej książki jedno zastrzeżenie, które myślę, że znacząco wpłynęło na mój odbiór i ocenę. W książce tej jak na mój gust jest za dużo chaosu. Od początku fabuła mnie intrygowała, a kiedy bardziej zorientowałam się w jakim kierunku pójdzie, o co tak naprawdę w książce chodzi to oczywiście byłam bardzo zainteresowana wydarzeniami. Ubolewam jednak nad faktem, że długo nie mogłam się połapać w fabule, nie widziałam powiązań i ciężko było zrozumieć co jest tej fabuły istotą. Zupełnie nie wiedziałam co to będzie za książka, co tu się wydarzy, ale jednak chociaż zawsze doceniam w książkach tajemniczość i zaskoczenie to tutaj nie miałam punktu zaczepienia. Historia ciekawa, ale w przypadku tej książki nie przekonał mnie do końca sposób jej opowiedzenia.

Bardzo cenię książki tej autorki. Kilka ich już przeczytałam i zawsze są bardzo życiowe, bardzo realistyczne i bardzo ciekawe. Autorka ma ten talent do pisania historii od których ciężko się oderwać. Fabuła bywa zaskakująca, bo autorka porusza wiele tematów i potrafi w jednej książce opowiedzieć wiele historii, które naprawdę czytelnik chłonie! Pamiętam jak bardzo...