Perseidy

Ponad dwadzieścia lat temu dochodzi do nieszczęśliwego wypadku, w wyniku którego śmierć ponosi Milena, siostra Justyny. Teraz ponad dwie dekady po tych wydarzeniach w jednej z poznańskich kawiarni dochodzi do morderstwa, pozostawione na miejscu zdarzenia i zabezpieczone przez policję ślady krwi wskazują, że na miejscu była osoba płci żeńskiej spokrewniona blisko z Justyną. Co zdarzyło się w 1999 roku ? Czy i jak zginęła Milena ? Rozpoczyna się prywatne dochodzenie, które ma odpowiedzieć na powyższe pytania.
Lekko powiązana osobami bohaterek z wcześniejszą powieścią „Równonoc”, najnowsza książka pani Ewy Przydrygi to thriller ze zmarnowanym potencjałem, wątki opisywane w dwóch płaszczyznach czasowych rozmywają się, fabuła nie jest porywająca a cała książka „Perseidy” w porównaniu z wcześniejszymi pozycjami autorki wypada dość blado.

Ponad dwadzieścia lat temu dochodzi do nieszczęśliwego wypadku, w wyniku którego śmierć ponosi Milena, siostra Justyny. Teraz ponad dwie dekady po tych wydarzeniach w jednej z poznańskich kawiarni dochodzi do morderstwa, pozostawione na miejscu zdarzenia i zabezpieczone przez policję ślady krwi wskazują, że na miejscu była osoba płci żeńskiej spokrewniona blisko z Justyną....

"Perseidy" kupiłam, ponieważ lubię czytać kryminały, których akcja dzieje się w moim mieście. Mam taką słabość:)
Tym razem przeczytałam całą, jednak zachwycać się nie mogę, bo poza wzmianką w opisie książki, że "Justyna - jedna z bohaterek 20 lat temu straciła siostrę i że mieszka w Poznaniu, gdzie w pewnej kawiarni dochodzi do zbrodni". I to by było tyle w temacie Poznania. Śnieżycowy Jar - miejsce akcji sprzed 20 lat, znajduje się poza miastem. Nazwy innych miejsc, kawiarni czy ulic są fikcyjne, bo ich nie ma. Nie rozumiem tego "zabiegu" literackiego.
Czytałam wiele powieści z moim miastem w tle, ale nikt z autorów nie zmienia nazw miejsc, ulic itp. Bo po co?
Fabuła prowadzona jest dwutorowo na przestrzeni 20 lat. Do tego się przyzwyczaiłam już. Jednak w tym przypadku historie bohaterów się rozmywają, wątki są rozrzucone, bo zbiór fragmentów z życia dwóch sióstr. Niby to się łączy na końcu, jednak zakończenie nie wyjaśnia wszystkich kwestii. I jeszcze jedno, co mi osobiście przeszkadza czasami...Zbyt długie opisy przeżyć i myśli bohaterów. Od thrillera oczekuję akcji, a nie opisów przeżyć wewnętrznych.
Jeżeli ktoś z Was lubi takie historie, to polecam.
Co prawda Maciej Siembieda - pisarz napisał, że ta książka to "konstelacja emocji" - jednak nie były to moje emocje.
Tak więc teraz zabieram się za prawdziwe emocje i wracam do sprawdzonych autorów:)

"Perseidy" kupiłam, ponieważ lubię czytać kryminały, których akcja dzieje się w moim mieście. Mam taką słabość:)
Tym razem przeczytałam całą, jednak zachwycać się nie mogę, bo poza wzmianką w opisie książki, że "Justyna - jedna z bohaterek 20 lat temu straciła siostrę i że mieszka w Poznaniu, gdzie w pewnej kawiarni dochodzi do zbrodni". I to by było tyle w temacie...

Trochę naciągane te wszystkie zdarzenia i bezsensowne. Można przeczytać, ale nie trzeba. Dużo dialogów, więc szybko idzie ;)

Trochę naciągane te wszystkie zdarzenia i bezsensowne. Można przeczytać, ale nie trzeba. Dużo dialogów, więc szybko idzie ;)

Nie masz wrażenia, że czasem ludzie starają się za bardzo? Dają coś, co szumnie nazywają miłością, choć sami nigdy jej nie czuli. I kochają innych tak bardzo, jak bardzo sami chcieliby być kochani, z nadzieją, że to, co dają, do nich kiedyś wróci? Ale rzadko tak się dzieje. Ukrywają swój ból, ujawniając tylko część historii, którą w sobie noszą.*

W 1999 roku Milena wraz z grupą przyjaciół bierze udział w tajemniczym rytuale. Nie kończy się to dla niej zbyt dobrze, bo nie wszystko idzie tak, jak powinno i życie Mileny się komplikuje.
W 2024 roku Justyna (siostra wyżej wspomnianej dziewczyny) ma ciężki okres, jej trudna relacja z mężem oraz matką przytłacza kobietę. Fakt, że na pewnym z miejsc zbrodni odnajdują się ślady krwi, które świadczą o tym, że ktoś z krewnych Justyny jest zamieszany w morderstwo. Rozpoczyna się dochodzenie, ale Justyna działa też sama. Tylko nie jest świadoma, jak wysoka jest stawka w tej grze…

W thrillerach cenię sobie zawsze tą niewiadomą, gęstą oraz duszną atmosferę, a do tego dobrze przedstawiony rys psychologiczny bohaterów. I tego wszystkiego nie zabrakło mi w tym tytule. Lubię być zaskakiwana i czuć taki podskórny niepokój, a tutaj, chociaż część przewidziałam, to były momenty, gdy byłam zdziwiona obrotem spraw. Plusem jest dwutorowa narracja, stopniowo budowane napięcie i niespiesznie narastający mrok. No i nie zapominajmy o tych wszystkich niewiadomych, które do samego końca utrzymują zainteresowanie fabułą.

Jeśli chodzi o postacie, to one są w tej książce bez wątpienia jednym z jej atutów. Autorka nie skupiła się tylko na siostrach, ale oddała również głos postaciom pobocznym. Dzięki temu poznajemy nie tylko ich relacje z innymi, ale również emocje, lęki czy ciążące im poczucie winny. Wszyscy są ważni i mają wpływ na bieg akcji.

Warto zaznaczyć, że Perseidy są połączone z wcześniej wydaną Równonocą i można je czytać osobno, ja jednak zachęcam do poznania obu tytułów. Autorka rewelacyjnie radzi sobie z ukazaniem psychiki ludzkiej oraz uświadomieniem, jak bardzo konsekwencje trudnych wyborów oraz przeżyć wpływają na człowieka. Wciągnęła mnie fabuła, dałam się ponieść temu mrokowi i wraz z bohaterami analizowałam wszystko, a zwłaszcza innych bohaterów.

Jesteś gotowy na odkrycie przeszłości i zagłębienie się w cieniach przeszłości? Na poniesienie konsekwencji za zagłębienie się w ten mrok? Ja polecam!

#booktour by @zaczytana.emilllia

Nie masz wrażenia, że czasem ludzie starają się za bardzo? Dają coś, co szumnie nazywają miłością, choć sami nigdy jej nie czuli. I kochają innych tak bardzo, jak bardzo sami chcieliby być kochani, z nadzieją, że to, co dają, do nich kiedyś wróci? Ale rzadko tak się dzieje. Ukrywają swój ból, ujawniając tylko część historii, którą w sobie noszą.*

W 1999 roku Milena wraz z...

Bardzo wciągający kryminał z dobrze nakreślonymi postaciami, świetnie poprowadzoną narracją , w której wydarzenia bieżące płynnie przeplatają się z przeszłością.

Bardzo wciągający kryminał z dobrze nakreślonymi postaciami, świetnie poprowadzoną narracją , w której wydarzenia bieżące płynnie przeplatają się z przeszłością.

Witajcie kochani 🙋‍♀️

Czytacie książki w ramach booktour? Ja nie robię tego zbyt często, jednak czasem się skuszę. Tym razem miałam przyjemność poznać pióro Ewy Przydrygi. Jak to wypadło? O tym już wam opowiadam.

Historia toczy się w dwóch osiach czasowych. Mamy rok 1999 a w nim Milenę, oraz rok 2024, który przedstawia nam Justynę. Kobiety są siostrami.

Justyna pragnie odkryć co doprowadziło do śmierci jej siostry, bo będąc dzieckiem nie wszystko jest dla niej jasne. Jednocześnie krok po kroku autorka odkrywa przed nami, życie i dramaty Mileny. Dręczące ją demony oraz tajemnice.

Tylko czy odkrycie prawdy zapewni Justynie upragnioną ulgę i spokój?

Autorka sprawnie poprowadziła wszystkie wątki, z pozoru ze sobą nie powiązane. Zbudowała gęstą i duszną atmosferę z wieloma niewiadomymi. Nie poprzestała na nakreśleniu portretów sióstr, zdołała również genialnie rozbudować bohaterów drugoplanowych, mających ogromny wpływ na przebieg wydarzeń. Matka żyjąca w swoim świecie, zaborczy i zachłanny mężczyzna, gotowy na wiele, dla osiągnięcia swojego celu. Przewinie się tu również motyw uzależnienia i dramatu do jakiego doprowadzi, oraz rozpaczy i bezsilności kobiety, która nie może spełnić swojego największego marzenia, bycia matką.

Czytanie thrillerów jest dla mnie ogromną przyjemnością, z utęsknieniem przewracam kartki czekając na szokujące zakończenie. Ten efekt wow, jest tym na co liczę najbardziej. W tej powieści udało mi się odgadnąć i przewidzieć sporo, jednak autorce pomimo to udało się mnie zaskoczyć. Nie będzie więc dla was niespodzianką, iż powieść bardzo mi się spodobała. Dostałam wszystko to czego oczekiwałam.

Koniecznie będę musiała nadrobić pozostałe książki autorki. A wam serdecznie polecam. Czytajcie!!!

Witajcie kochani 🙋‍♀️

Czytacie książki w ramach booktour? Ja nie robię tego zbyt często, jednak czasem się skuszę. Tym razem miałam przyjemność poznać pióro Ewy Przydrygi. Jak to wypadło? O tym już wam opowiadam.

Historia toczy się w dwóch osiach czasowych. Mamy rok 1999 a w nim Milenę, oraz rok 2024, który przedstawia nam Justynę. Kobiety są siostrami.

Justyna pragnie...

Ewa Przydryga, Perseidy, Wydawnictwo Literackie, 2025
Choć ostatnio rzadko sięgam po kryminały (mimo że dawniej czytałam ich sporo),"Perseidy" bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły. To nie jest prosty scenariusz. Nie zgadzam się z opiniami, że postacie są tu płaskie – moim zdaniem są świetnie rozegrane, a ich motywacje dobrze wytłumaczone. Fabuła jest pełna intryg, które ostatecznie splatają się w jeden, spójny i mocno zaskakujący finał. Uważam, że to pozycja godna polecenia dla każdego fana gatunku.
Fabuła koncentruje się na grupce młodych ludzi biorących udział w rytuale z ayahuascą, podczas którego w tragicznych okolicznościach ginie dziewczyna. Akcja startuje jednak w momencie, gdy główna bohaterka próbuje wyjaśnić przyczyny śmierci swojej siostry. Te dwa zgony splatają się ze sobą w niewiarygodny sposób. Bohaterka, niczym detektyw, odkrywa kolejne elementy układanki, prowadząc nas do finału, którego się nie spodziewałam.
Jedyny minus? Pewne wątki mogłyby być bardziej dopracowane, zwłaszcza postać dziewczyny z zaburzeniami (rozdwojeniem jaźni). Ten motyw był niezwykle ciekawy i kluczowy dla fabuły, więc szkoda, że nie został bardziej rozwinięty. Mimo to – gorąco polecam!

Ewa Przydryga, Perseidy, Wydawnictwo Literackie, 2025
Choć ostatnio rzadko sięgam po kryminały (mimo że dawniej czytałam ich sporo),"Perseidy" bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły. To nie jest prosty scenariusz. Nie zgadzam się z opiniami, że postacie są tu płaskie – moim zdaniem są świetnie rozegrane, a ich motywacje dobrze wytłumaczone. Fabuła jest pełna intryg, które...

Srogo powalona książka, na początku daje myśleć, że dziewczyna zginęła przez narkotyki, wydaje się, że to będzie jakieś fantasy, jakieś rytuały, węże, ale koniec końców okazuje się, że dziewczyna o którą rozchodzi się przez całą książkę ginie przypadkiem z rąk młodszej siostry.

Srogo powalona książka, na początku daje myśleć, że dziewczyna zginęła przez narkotyki, wydaje się, że to będzie jakieś fantasy, jakieś rytuały, węże, ale koniec końców okazuje się, że dziewczyna o którą rozchodzi się przez całą książkę ginie przypadkiem z rąk młodszej siostry.

Umęczyłam się przy tej książce. Wszystko jakieś naciągane.. postacie płaskie, mało interesujące..

Umęczyłam się przy tej książce. Wszystko jakieś naciągane.. postacie płaskie, mało interesujące..

Zaciekawiła mnie, ale nie zachwyciła. Historia mocno naciągana. Bohaterowie mnie nie przekonali.

Zaciekawiła mnie, ale nie zachwyciła. Historia mocno naciągana. Bohaterowie mnie nie przekonali.