Genesis

Autor nie zatrzymuje się :-). W kolejnym, dwunastym już tomie, "bojaźliwi" detektywi próbują złapać następnego seryjnego mordercę. Dlaczego bojaźliwi? Przy drugim lub trzecim tomie nie mogłem już tego słuchać (audiobook),jak "zamierali w przerażeniu", "wytrzeszczali oczy", "zastygali ze strachu" itp. :-) Niezmiennie jest w XII tomie. Stało się to wręcz znakiem rozpoznawczym tej serii (oprócz tego, że w Los Angeles statystycznie przypada trzech seryjnych morderców na kilometr kwadratowy :-). Nie da się tam żyć :-).

Tak na serio - styl niezmienny, serialowa konstrukcja (kończenie rozdziału w najmniej odpowiednim momencie, krótkie teledyskowe rozdziały) i niezmiennie porażająca wyobraźnia Autora na temat sposobów zadawania bólu i śmierci. Dla fanów slasherów i gore.

Przeczytałem z lojalności dla serii i Autora, ale te schematy stały się nużące w już V tomie. Dla kogoś, kto oczekuje trochę więcej wkładu intelektualnego do tego typu kryminałów, zdecydowanie odsyłam do serii "Will Trent" Pani Karin Slaughter. Różnica klas a tematyka podobna.

Autor nie zatrzymuje się :-). W kolejnym, dwunastym już tomie, "bojaźliwi" detektywi próbują złapać następnego seryjnego mordercę. Dlaczego bojaźliwi? Przy drugim lub trzecim tomie nie mogłem już tego słuchać (audiobook),jak "zamierali w przerażeniu", "wytrzeszczali oczy", "zastygali ze strachu" itp. :-) Niezmiennie jest w XII tomie. Stało się to wręcz znakiem...

Jak dotąd skalę zła u cierpienia ofiar, których śmierc badają Hunter i Garcią, będzie naprawdę ciężko przebić...
Bo to coś więcej, niż sadyzm
Bo to coś więcej, niż zło... zło w ludzkiej postaci.
Pierwsze co przychodzi do głowy, to to czym kieruje się ów zwyrodnialec - chęcią zemsty czy wewnętrznym przymusem zabijania i zadawania niewyobrażalnego bólu, gdyż porząda cierpienia, zaspakajając swoje chore potrzeby.
Sprawca jest niezwykle metodyczny i ciepliwy. Ma opracowany niemal doskonały plan.
Detektywi znajdują zwłoki kobiety. A raczej to co z nich zostało.... ofiara została nadziana na wielki wędkarski hak. Podciągana do góry kobieta zmarzła w niewyobrażalnej agonii - przez hak, który rozerwał jej żuchwę, obydwa stawy oddzieliły się od czaszki. Widok nieludzki, groteskowy. Kogo stac, aż na takie bestialstwo? A to dopiero początek. Morderca zostawia przy ofiarach - są kolejne, fragment wiersza, który jest kluczowy. Jednak internet i wszelkie przeszukiwanie przez Jednostkę SO nie przynosi żadnych rezultatów. Detektywi prowadza walkę z czasem, bo zło nie śpi a żądzą zabijania jest zbyt silna....
Jakie to było mocne! Akcja pędzi, jak zawsze zresztą przypadku autora. Szacunek, za poruszenie problemu samo.ojstwa. Autor zamieścił również poruszająca dedykację na początku książki.
Chris Carter po raz kolejny funduje czytelnikowi niezła jatkę psychologiczną.
"Jak zabić kogoś, nie pozbawiając życia? (..) - trzeba opróżnić jego duszę, a pustkę wypełnić bólem..."

Jak dotąd skalę zła u cierpienia ofiar, których śmierc badają Hunter i Garcią, będzie naprawdę ciężko przebić...
Bo to coś więcej, niż sadyzm
Bo to coś więcej, niż zło... zło w ludzkiej postaci.
Pierwsze co przychodzi do głowy, to to czym kieruje się ów zwyrodnialec - chęcią zemsty czy wewnętrznym przymusem zabijania i zadawania niewyobrażalnego bólu, gdyż porząda...

Trzyma w napięciu do samego końca.

Trzyma w napięciu do samego końca.

To było tak wciągajace że czasami brakowało tchu. Moja miłość do autora znowu zyskała.

To było tak wciągajace że czasami brakowało tchu. Moja miłość do autora znowu zyskała.

Tę książkę czytałam bardzo długo... ale nie dlatego bo była nudna. Czytałam tak długo bo nie chciałam żeby się szybko skończyła. Jak ja kocham Chrisa Cartera. NAPRAWDĘ! To co ten autor potrafi stworzyć jest niepojęte. Brutalne morderstwa i jeszcze bardziej brutalne opisy. Wszystko mogę sobie wyobrazić. To jak autor potrafi opisać psychikę mordercy - dzieło sztuki. Należy tez wspomnieć o nieugiętym Robercie Hunterze. Świetne wykreowanie postaci. Aż nie mogę uwierzyć, że zostal mi tylko 1 tom..... jak narazie :) Lubisz morderstwa, zagadki i podążanie za zbrodniarzem - POLECAM !

Tę książkę czytałam bardzo długo... ale nie dlatego bo była nudna. Czytałam tak długo bo nie chciałam żeby się szybko skończyła. Jak ja kocham Chrisa Cartera. NAPRAWDĘ! To co ten autor potrafi stworzyć jest niepojęte. Brutalne morderstwa i jeszcze bardziej brutalne opisy. Wszystko mogę sobie wyobrazić. To jak autor potrafi opisać psychikę mordercy - dzieło sztuki. Należy...

Bardzo amerykańska lektura. Krwawo jak u Mastertona. I jednoczenie pedagogiczne przesłanie - fobie XXI wieku i ich destrukcyjny wpływ na młodzież i starszych. Sam autor też ma "zryty beret"- opisy zabójstw wręcz wyszukane. Na koniec Garcia zbyt mocno kojarzy mi się z sierżantem Garcią wiadomo skąd.

Bardzo amerykańska lektura. Krwawo jak u Mastertona. I jednoczenie pedagogiczne przesłanie - fobie XXI wieku i ich destrukcyjny wpływ na młodzież i starszych. Sam autor też ma "zryty beret"- opisy zabójstw wręcz wyszukane. Na koniec Garcia zbyt mocno kojarzy mi się z sierżantem Garcią wiadomo skąd.

Kolejna książka Cartera. Z przykrością muszę stwierdzić że poziom kolejnych tomów drastycznie spadł. Ten autor nie potrafi wymyślić już niczego nowego. Ocena tej książki przez użytkowników serwisu jest bardzo mocno zawyżona.

Kolejna książka Cartera. Z przykrością muszę stwierdzić że poziom kolejnych tomów drastycznie spadł. Ten autor nie potrafi wymyślić już niczego nowego. Ocena tej książki przez użytkowników serwisu jest bardzo mocno zawyżona.

Co tu dużo pisać, nie chcę naprawdę zdradzać zbyt wiele, ale już pierwsze strony sprawią, że będziecie musieli zamykać oczy, byle by Wasza wyobraźnia nie zabrnęła zbyt daleko. Tych scen lepiej sobie nie wyobrażać, zabójca nie szczędzi swojej ofiary w żadnej sposób. Kto może tak bestialsko potraktować drugą osobę?

Zanim odkryjecie prawdę, niejeden raz autor wyprowadzi Was w pole. Niejeden raz spowoduje, że zwątpicie we wszystkie swoje podejrzenia. A finał? Nie tylko zaskakuje, ale pozostawia czytelnika w ogromnych emocjach. Kiedy myślimy, że wiemy już wszystko, że w końcu sprawa dobiegła końca, zostaje na nas zrzucona jeszcze większa bomba. Ja nadal jestem w szoku co tam się wydarzyło. I te ostatnie strony... Hunter chyba już zawsze będzie moim ulubionym kryminalnym bohaterem. Myślałam, że schwytanie zabójcy będzie w tym przypadku niemożliwe. Jestem pod wrażeniem fabuły, która porusza naprawdę ciężki temat depresji. Śmiało mogę napisać, że jest to mój ulubiony tom z tej serii, a już na pewno najbardziej brutalny.

Co tu dużo pisać, nie chcę naprawdę zdradzać zbyt wiele, ale już pierwsze strony sprawią, że będziecie musieli zamykać oczy, byle by Wasza wyobraźnia nie zabrnęła zbyt daleko. Tych scen lepiej sobie nie wyobrażać, zabójca nie szczędzi swojej ofiary w żadnej sposób. Kto może tak bestialsko potraktować drugą osobę?

Zanim odkryjecie prawdę, niejeden raz autor wyprowadzi Was...

cały czas wysoki poziom, nie daje się odłożyć na półkę

cały czas wysoki poziom, nie daje się odłożyć na półkę

Przez jakieś 60% objętości książki nie ma się do czego przyczepić- autor wspiął się na wyżyny swoich umiejętności. Potem po ostatniej masakrze napięcie trochę siada i przeważają przegadane, udziwnione momenty, stąd też ocena końcowa spada do "zaledwie" dziewięciu oczek.

Przez jakieś 60% objętości książki nie ma się do czego przyczepić- autor wspiął się na wyżyny swoich umiejętności. Potem po ostatniej masakrze napięcie trochę siada i przeważają przegadane, udziwnione momenty, stąd też ocena końcowa spada do "zaledwie" dziewięciu oczek.