Dziewczyna z warkoczami

Chętnie do niej jeszcze wrócę...

Chętnie do niej jeszcze wrócę...

Przyjemna książka na jesienne wieczory. Fabuła raczej do przewidzenia, chociaż niektóre wątki były zaskakujące.

Przyjemna książka na jesienne wieczory. Fabuła raczej do przewidzenia, chociaż niektóre wątki były zaskakujące.

Bardzo fajnie sie czyta, trudno się oderwać. Miłość, tajemnica i wiele więcej . Polecam :)

Bardzo fajnie sie czyta, trudno się oderwać. Miłość, tajemnica i wiele więcej . Polecam :)

Paulina to studentka pedagogiki, która lada chwila zostanie panią magister z tego kierunku. Dziewczyna ma kochających rodziców, szczególnie ojca, który jest wpatrzony w nią jak w obrazek i trzyma pod kloszem. Ma też przyjaciółkę Dagmarę.
Nasza bohaterka wiedzie sobie beztroskie życie, cieszy się drobiazgami.
Pewnego dnia poznaje Mikołaja, rówieśnika jej ojca. Mężczyzna jest rozwodnikiem, ma małego synka.
Tych dwoje zakochuje się w sobie bez pamięci. Nie widzą świata poza sobą. Nie przewidują też, że niespodzianka, którą szykuje im los, zmieni ich całe życie już na zawsze.

Lubię powieści Anny Niemczynow. Zawsze zaczytywałam się w nich z przyjemnością. Jednak co do tej książki mam bardzo mieszane uczucia. Trudno mi było złożyć tę historię w jedną. Przy lekturze często moje myśli uciekały gdzieś daleko.
Właściwie dopiero po przeczytaniu stu pięćdziesięciukilku stron zaczęłam zauważać, że akcja nabiera tempa i zaczynam się interesować fabułą, choć nadal musiałam być skupiona, żeby móc prawidłowo połączyć przysłowiowe kropki.

Dodatkowo strasznie irytowała mnie postać Pauliny, którą wszyscy nazywali „Paulinką”. Hmm…Było to denerwujące, ale do tej postaci pasujące, bo była ona strasznie przesłodzona.
Słodzenia, niestety w tej powieści, było aż nadto. Nie wiem co autorka chciała tym zyskać. Wszystko było takie „och, ach, o jakie cudowne”. Na dłuższą metę dla czytelnika chcącego odpocząć przy tej pozycji, było to niestrawne i mało realne.
Zestawienie tej słodyczy z niezwykle trudnymi i ważnymi zagadnieniami, jakie poruszyła w książce autorka, w mojej ocenie nie było najlepszym pomysłem.

Podsumowując, naprawdę nie wiem co mam myśleć o tej powieści. Z jednej strony jest ciekawa i chce się poznawać dalsze losy Pauliny Leońskiej, ale z drugiej strony coś zgrzyta i niemiłosiernie przeszkadza. Przynajmniej ja podczas czytania miałam takie uczucie.
Być może wasze będą inne. Żeby to sprawdzić, musicie przeczytać „Dziewczynę z warkoczami” Anny Niemczynow.

Paulina to studentka pedagogiki, która lada chwila zostanie panią magister z tego kierunku. Dziewczyna ma kochających rodziców, szczególnie ojca, który jest wpatrzony w nią jak w obrazek i trzyma pod kloszem. Ma też przyjaciółkę Dagmarę.
Nasza bohaterka wiedzie sobie beztroskie życie, cieszy się drobiazgami.
Pewnego dnia poznaje Mikołaja, rówieśnika jej ojca. Mężczyzna...

Poddałam się w połowie, bo choć lubię takie proste romanse to nadmiar oczywistości mnie nuży i zniechęca.

Poddałam się w połowie, bo choć lubię takie proste romanse to nadmiar oczywistości mnie nuży i zniechęca.

To moje pierwsze spotkanie z powieścią tej autorki. Kilka błędów stylistycznych idzie wyłapać, dialogi mogłyby być bardziej rozbudowane i z sensem ;) Ciekawa fabuła. Nie jest źle, jako odskocznia od "cięższych tematów" może być. ;)

To moje pierwsze spotkanie z powieścią tej autorki. Kilka błędów stylistycznych idzie wyłapać, dialogi mogłyby być bardziej rozbudowane i z sensem ;) Ciekawa fabuła. Nie jest źle, jako odskocznia od "cięższych tematów" może być. ;)

"Cringe alert!"
Wziąłem to z półki Rodziców, bo skończyły mi się książki z Biblioteki i przed kolejnym wypożyczeniem potrzebowałem czegoś przejściowego. Myślałem, że szybkie czytadło do zapomnienia, w sam raz na zabicie czasu. Natomiast dostałem prawdziwą męczarnię i dobrnięcie do końca było nie lada wyzwaniem. Tego się nie dało czytać, warsztat "pisarki" nie istnieje, nagromadzenie absurdalnych wątków i ŻENUJĄCYCH dialogów i tekstów było wprost niemożliwe. Główna bohaterka to niemal definicja infantylizmu. Nie chcę się rozpisywać jeszcze więcej, bo wystarczająco dużo czasu straciłem na tego potworka. I tak, należy się tu ocena 1, ale istnieje coś takiego jak "Sklepy cynamonowe" i można pisać jeszcze gorzej.

"Cringe alert!"
Wziąłem to z półki Rodziców, bo skończyły mi się książki z Biblioteki i przed kolejnym wypożyczeniem potrzebowałem czegoś przejściowego. Myślałem, że szybkie czytadło do zapomnienia, w sam raz na zabicie czasu. Natomiast dostałem prawdziwą męczarnię i dobrnięcie do końca było nie lada wyzwaniem. Tego się nie dało czytać, warsztat "pisarki" nie istnieje,...

Język powieści i dialogi są tak drewniane jakby je AI pisała, albo i gorzej, nie przebrnęłam przez całość.

Język powieści i dialogi są tak drewniane jakby je AI pisała, albo i gorzej, nie przebrnęłam przez całość.

Strasznie infantylne bohaterki, dialogi okropne. Tego po prostu nie da się czytać. Łatwo się czyta, ale no nie. Chyba, że się jest nastolatką.

Strasznie infantylne bohaterki, dialogi okropne. Tego po prostu nie da się czytać. Łatwo się czyta, ale no nie. Chyba, że się jest nastolatką.

Była to pierwsza książka mojej ukochanej autorki. Książka pełna miłości, miłości zakazanej... ale czy na pewno? Różnica wieku, to taka wielka przeszkoda? Przekonaj się ile ciepła ma ta powieść :)

Była to pierwsza książka mojej ukochanej autorki. Książka pełna miłości, miłości zakazanej... ale czy na pewno? Różnica wieku, to taka wielka przeszkoda? Przekonaj się ile ciepła ma ta powieść :)