Tylko morze zapamięta

"TYLKO MORZE ZAPAMIĘTA" -Cykl:[ Dąbki](https://lubimyczytac.pl/cykl/32381/dabki) TOM 1 - MONIKA A. OLEKSA

Nowy cykl na, który wpadłam jest niezwykły.

Opowieść o mężczyźnie i jego przyjaciołach w małych miejscowościach jakim jest Dąbki i okoliczne miasteczka.

Morze, szum fal, piasek piękne pejzaże opisane, są dodatkowym smaczkiem. Do tego poznajemy pracę rybaków, rybołówstwo.

Maks to mężczyzna, który kocha tylko jedną kobietę, tą kobietą jest Beata, młodziutka dziewczyna, która widzi ideał w chłopaka. Jednak on nie wie tak naprawdę czego chce, dlatego wyjeżdża za granicę i tam podejmuje na kutrze pracę.

kiedy dociera do niego tęsknota, wraca do Polski, ale powód tak naprawdę jest inny, choroba jego kochanej mamy.

Książka przeplata fabułę między tym co było i jest obecnie

Maks postanawia przenieść mamę do szpitala w Koszalinie, by ją ratować. Z pomocą przychodzi mu żona przyjaciela.

Jaką rolę odegra Irena w tej opowieści, młoda dziewczyna, musicie sami przeczytać. Polecam też chusteczki, jest to dość wzruszająca opowieść.


OCENA 09/10

130/25 (13/11) ) OBYCZAJ 119/25

ILOŚC STRON: 480
DATA I WYD 17.10.2018R

DATA II WYD 21.08.2024R

czas przewidziany czytania: 08 h 00 min.

Czas słuchania: xxxx

Lektorzy: brak lektora syntezator

Anastazja

skończona 26.11.2025 czytana i (słuchana))

"TYLKO MORZE ZAPAMIĘTA" -Cykl:[ Dąbki](https://lubimyczytac.pl/cykl/32381/dabki) TOM 1 - MONIKA A. OLEKSA

Nowy cykl na, który wpadłam jest niezwykły.

Opowieść o mężczyźnie i jego przyjaciołach w małych miejscowościach jakim jest Dąbki i okoliczne miasteczka.

Morze, szum fal, piasek piękne pejzaże opisane, są dodatkowym smaczkiem. Do tego poznajemy pracę rybaków,...

To nie jest lekka, romantyczna historia z happy endem. To raczej opowieść o walce z przeszłością, o godnym odchodzeniu, o próbie pogodzenia się z tym, co było.
Miałam jednak problem z głównym bohaterem. Maks to typ niestabilny emocjonalnie, wiecznie rozdarty, który zamiast być przy umierającej matce, wikła się w kolejne relacje i szuka odpowiedzi na pytania z przeszłości. Wątek kryminalny również wydał mi się słaby i zupełnie niepotrzebny.
Największym atutem powieści były dla mnie przepiękne, plastyczne opisy miejsc, w których dzieje się akcja. Aż chce się odwiedzić te nadmorskie zakątki!!! I tylko dla tych opisów sięgnę po kolejny tom.

To nie jest lekka, romantyczna historia z happy endem. To raczej opowieść o walce z przeszłością, o godnym odchodzeniu, o próbie pogodzenia się z tym, co było.
Miałam jednak problem z głównym bohaterem. Maks to typ niestabilny emocjonalnie, wiecznie rozdarty, który zamiast być przy umierającej matce, wikła się w kolejne relacje i szuka odpowiedzi na pytania z przeszłości....

Książkę przeczytałam ale jakoś mnie nie porwała. Dużo tajemnic, dużo niedomówień niewypowiedzianych słów zmieniają losy wielu ludzi. Świetne opisy miejsc, które naprawdę istnieją zachęcają do ich odwiedzenia, a że mieszkam blisko to może faktycznie je odwiedzę i zobaczę tabliczkę na drzewie.

Książkę przeczytałam ale jakoś mnie nie porwała. Dużo tajemnic, dużo niedomówień niewypowiedzianych słów zmieniają losy wielu ludzi. Świetne opisy miejsc, które naprawdę istnieją zachęcają do ich odwiedzenia, a że mieszkam blisko to może faktycznie je odwiedzę i zobaczę tabliczkę na drzewie.

Nie porwala mnie ta ksiazka. Poczatek byl dosc ciekawy, ale potem czym dalej tym coraz bardziej nudno.

Nie porwala mnie ta ksiazka. Poczatek byl dosc ciekawy, ale potem czym dalej tym coraz bardziej nudno.

Bardzo smutna historia, za dużo smutku jak na jedną książkę.

Bardzo smutna historia, za dużo smutku jak na jedną książkę.

Ta książka jest dla mnie taką niespodzianką. Na początku imiona bohaterów mnie jakoś tak nastroiły negatywnie... A ostatecznie dużo z tej książki do mnie trafiło. To taka ciekawa, kolorowa, patchworkowa mieszanka. Imiona jak z taniego romansu położone w jednym miejscu z głębokimi przemyślanymi i niezapomnianymi opisami trudnych relacji. Ciekawa jestem co autorka dalej wyczarowała w tej historii

Ta książka jest dla mnie taką niespodzianką. Na początku imiona bohaterów mnie jakoś tak nastroiły negatywnie... A ostatecznie dużo z tej książki do mnie trafiło. To taka ciekawa, kolorowa, patchworkowa mieszanka. Imiona jak z taniego romansu położone w jednym miejscu z głębokimi przemyślanymi i niezapomnianymi opisami trudnych relacji. Ciekawa jestem co autorka dalej...

Niestety, mało wiarygodna ta historia, zwłaszcza ze śmiercią jednej z bohaterek.
Nie wiem, czy będę chciała czytać kolejne tomy tej opowieści.

Niestety, mało wiarygodna ta historia, zwłaszcza ze śmiercią jednej z bohaterek.
Nie wiem, czy będę chciała czytać kolejne tomy tej opowieści.

,,Nie umiem bez ciebie oddychać - szepnął, nachylając się i muskając wargami usta dziewczyny."

,,Dla Maksa i Beaty ich miłość była czymś, co nie przydarzało się każdemu. Była najpiękniejszą baśnią, w której szczęśliwe zakończenie oboje wierzyli."

Jest wiele książek o miłości, jednak tylko nieliczne pozostają w naszych głowach. Ta historia na długo pozostanie w mojej pamięci, gdyż niosła za sobą dużo prawd życiowych, smutku i straconych szans. Pomimo tego, że mamy tu główny i obecny wątek, czyli choroba matki mężczyzny, to jednak jest tutaj też czas wspomnień, oznaczonych innych drukiem, w których to poznajemy miłość Maksa i Beaty. Autorka rozdzieliła tą historię na dwie osobne, gdzie w jednej jest ukazany przemijający czas. Z perspektywy osoby młodej ukazany jest gniew na matkę, gdzie wiemy, że jawiła się jako silna i twarda osobowość, której nie dosięga żadna z chorób. W ten sposób mijały lata, wiele lat, zanim telefon z przeszłości przekazał, że to co stałe, nagle zaczęło się sypać. Jego matka trafiła do szpitala i nie pozwalała na żadne leczenie. Pragnęła nade wszystko ujrzeć syna marnotrawnego, którego kochała nad życie. Tylko on był w stanie przekonać ją swoją obecnością, dotykiem dłoni i poświęconym dla niej czasem, że może powinna jeszcze walczyć. My znamy rozmowy z lekarzami, więc wiemy z czym się zmaga i jak te badania się dla niej kończą. To miłość między matką a dzieckiem, gdzie pomimo opuszczenia i pozostawienia jej, ona wciąż na niego czekała. Wciąż go kocha, bo takie uczucie nie ma daty ważności. Opowieść o przeszłej miłości poznajemy poprzez wydanie sekretu, który staruszka trzymała dla siebie przez dwa lata. To on odpala zapłon i przenosimy się w czasie do miejsca, gdzie Maks i Beata jeszcze byli bardzo młodzi i gdzie obiecali sobie, że będą ze sobą na zawsze. Z krótkich opisów wiemy jaka była Beata, jak jej rodzice zapatrywali się na ich związek i co dla siebie planowali. Młody człowiek wierzy, że wszystko jest na zawsze. Nie bierze pod uwagę czasu, który upływając uaktywnia i rozwija nasze myśli. Wtedy pojawia się więcej barw, nie tylko biel i czerń. Również potrzeby młodych ludzi zaczynają się zmieniać.
Od tej opowieści nie można się oderwać, gdyż wciąż nie wiemy co się wydarzyło, że nagle się rozstali. Również nie wiemy ile jeszcze wytrzyma ciało starszej kobiety i czy uda jej się powrócić do zdrowia. Kolejnym zapytaniem jest śmierć Beaty i okoliczności temu towarzyszące. On bardzo chce się dowiedzieć jak do tego doszło. Z początkowej wypowiedzi wiemy tylko tyle, że natura daje i odbiera.
Książka jest tak pięknie napisana. Widać, że autorka ma oko do szczegółów i czarowania nas treścią na każdy temat. Przekonuje do tego, by nie trzymać w sobie urazy, ani nie odkładać wizyt u rodziny na kolejny czas. Nigdy bowiem nie wiemy, czy nie będzie zbyt późno na wszystko. Również mamy podkreślenie emocji i naszego czasu ziemskiego. Pamięć o dobrych uczynkach, wspaniałym sercu i zmarnowanych szansach. To co złe się nigdy nie odstanie, ale tylko od nas zależy, czy odpuścimy, czy kierowani złością zaprzepaścimy szansę na szczęście.
Niesamowicie mądra i wzruszająca. Gorąco wam polecam!

,,Nie umiem bez ciebie oddychać - szepnął, nachylając się i muskając wargami usta dziewczyny."

,,Dla Maksa i Beaty ich miłość była czymś, co nie przydarzało się każdemu. Była najpiękniejszą baśnią, w której szczęśliwe zakończenie oboje wierzyli."

Jest wiele książek o miłości, jednak tylko nieliczne pozostają w naszych głowach. Ta historia na długo pozostanie w mojej...

Zapraszam Was dziś w podróż. Mega sentymentalną, wzruszającą, niezwykłą i magiczną. Gdy przeszłość musi zmierzyć się z teraźniejszością a wiele spraw domaga się wyjaśnień.
"Tylko morze zapamięta" to książka cegiełka. Autorka poprzez ciekawie poprowadzoną fabułę i lekki styl pisania sprawiła, że nawet się nie spostrzegłam a przewróciłam ostatnią stronę. Gdybym miła w kilku słowach opisac o czym jest ta powieść to zdecydowanie jest to książka o życiu. Bo nasze życie to ciągła karuzela emocji. I taka właśnie jest ta książka, ona jest emocją. Dwanaście lat temu Maks ucieka za granicę. Islandia wydawała się być idealnym miejscem na dojście do siebie bo trudnym rozstaniu. Przyszedł jednak dzień gdy mężczyzna musi wrócić w rodzinne strony by zaopiekować się schorowaną mamą. Jak wiemy, w życiu nic nie dzieje się bez przyczyny a los bywa przewrotny. Nie pyta nas czy jesteśmy gotowi na to co dla nas przygotował.
Na nowo splatają się losy kilku bohaterów pisząc historię, nową historię.

Zapraszam Was dziś w podróż. Mega sentymentalną, wzruszającą, niezwykłą i magiczną. Gdy przeszłość musi zmierzyć się z teraźniejszością a wiele spraw domaga się wyjaśnień.
"Tylko morze zapamięta" to książka cegiełka. Autorka poprzez ciekawie poprowadzoną fabułę i lekki styl pisania sprawiła, że nawet się nie spostrzegłam a przewróciłam ostatnią stronę. Gdybym miła w kilku...

Książka długa, prawie 500 stron, a mimo to nie zniechęciła mnie do jej przeczytania. Bardzo dobra obyczajówka z dużą dawką romantyzmu. I chociaż książkę czyta się szybko i lekko to jednak porusza ona ważne i trudne tematy. To wzruszająca nastrojowa, refleksyjna, magiczna, niezwykła, smutna i sentymentalna opowieść o kilku osobach tj. Beacie, Arlecie, Irce, Oliwii i Maksie. Wstrząsająca historia o sile miłości, zdradzie, rozstaniach, dojrzewaniu, czułości, nadziejach, tajemnicach, śmierci, samotności, tęsknocie i bólu. Aktualna rzeczywistość musi zmierzyć się z przeszłością. I po raz kolejny okazuje się, że jedna decyzja podjęta pod wpływem impulsu może mieć wpływ i może zmienić życie wielu osobom. Nie udało mi się polubić bohaterek, w zasadzie były mi obojętne. Natomiast irytował mnie Maks. Takie małe i kruche dziecko uwięzione w ciele dorosłego, czterdziestoletniego mężczyzny. Maks, czas dorosnąć. Mam nadzieję, że kolejnej w powieści z cyklu to nastąpi. Rozstajemy się w chwili gdy pewne sprawy nie zostały zamknięte. Zakończenie mnie nie zaskoczyło. Mam już w domu drugą część to niebawem po nią sięgnę. Ufam, że wówczas poznam odpowiedzi na moje pytania.

Książka długa, prawie 500 stron, a mimo to nie zniechęciła mnie do jej przeczytania. Bardzo dobra obyczajówka z dużą dawką romantyzmu. I chociaż książkę czyta się szybko i lekko to jednak porusza ona ważne i trudne tematy. To wzruszająca nastrojowa, refleksyjna, magiczna, niezwykła, smutna i sentymentalna opowieść o kilku osobach tj. Beacie, Arlecie, Irce, Oliwii i Maksie....