Skowyt

Praktycznie równo rok temu zapoznałam się z "Niech to usłyszą" - słuchowisku tych samych autorów, dzięki któremu trochę przekonałam się do poznawania historii w formie audio.

"Skowyt", czyli pierwsze wspólne słuchowisko, poznałam za pośrednictwem Audioteki, ma się rozumieć. Standardowo, początkowo leciał w tle, kiedy siedziałam w pracy, ale wkrótce zaczął też umilać mi czas podczas pisania inżynierki - robiłam sobie przerwy na przesłuchanie kolejnej połowy odcinka. 😉 W związku z czym, nie robiłam żadnych notatek w trakcie, ani też nie zapisywałam chwytliwych cytatów. Faktem jest, że mimo iż musiałam mu dać trochę czasu na rozkręcenie się, to jednak cały czas słuchałam jak zaczarowana. Bardzo przyjemne doświadczenie, mimo iż - moim skromnym zdaniem - do "Niech to usłyszą" nie ma podjazdu. W dalszym ciągu jest to historia warta zapoznania.

Oryginalny wpis pojawił się tutaj:
https://www.instagram.com/p/DVfYAuLiMpn/?img_index=1

Praktycznie równo rok temu zapoznałam się z "Niech to usłyszą" - słuchowisku tych samych autorów, dzięki któremu trochę przekonałam się do poznawania historii w formie audio.

"Skowyt", czyli pierwsze wspólne słuchowisko, poznałam za pośrednictwem Audioteki, ma się rozumieć. Standardowo, początkowo leciał w tle, kiedy siedziałam w pracy, ale wkrótce zaczął też umilać mi...

nigdy nie przebrnąłem dalej niż 3 odcinek, umierałem z nudów, za wolno się rozkręca

nigdy nie przebrnąłem dalej niż 3 odcinek, umierałem z nudów, za wolno się rozkręca

Chmielarz w duecie........nie daje rady, a może za stary na takie bajki jestem?

Chmielarz w duecie........nie daje rady, a może za stary na takie bajki jestem?

Ktoś tu usilnie starał się zostać polskim Stephenem Kingiem, ale wiadomo, jak to jest z podróbkami - nudno, miałko i głupiutko. PS Droga (dosłownie) Audioteko, czy nie można by zacząć nagrywać lepszych książek, a nie propagować takie kupsztale.

Ktoś tu usilnie starał się zostać polskim Stephenem Kingiem, ale wiadomo, jak to jest z podróbkami - nudno, miałko i głupiutko. PS Droga (dosłownie) Audioteko, czy nie można by zacząć nagrywać lepszych książek, a nie propagować takie kupsztale.

Moja wina – nie doczytałam. Zobaczyłam nazwisko Chmielarz i stwierdziłam że to na pewno będzie kryminał. Chciałam też sprawdzić jeden z seriali Audioteki więc stwierdziłam czemu nie. No i jestem – przede wszystkim zmęczona tą opowieścią.

Horrory zdecydowanie nie są dla mnie wiedziałam to i bez słuchania tego, ale mimo wszystko ta lektura utwierdziła mnie w tym jeszcze bardziej. Na pewno sama fabuła miała tutaj kluczowy wpływ ale po prostu ten gatunek nie jest dla mnie. Nie poczułam tej historii. Przesadzona, nic nie trzymało się dla mnie sensu. Brakowało też postaci dominujących, żeby ta historia była spójna. Sam koniec też bez wyrazu, zginął kto mógł, kto inny przeżył żeby ponieść karę, kto inny wyszedł bez szwanku.

Nie ma sensu rozwodzić się dłużej, po prostu jestem na nie. 5/10

Moja wina – nie doczytałam. Zobaczyłam nazwisko Chmielarz i stwierdziłam że to na pewno będzie kryminał. Chciałam też sprawdzić jeden z seriali Audioteki więc stwierdziłam czemu nie. No i jestem – przede wszystkim zmęczona tą opowieścią.

Horrory zdecydowanie nie są dla mnie wiedziałam to i bez słuchania tego, ale mimo wszystko ta lektura utwierdziła mnie w tym jeszcze...

Jak na tych autorów, to rozczarowujące. Może tandem się nie sprawdził, ale wycieczka w stronę horroru nietrafiona.

Jak na tych autorów, to rozczarowujące. Może tandem się nie sprawdził, ale wycieczka w stronę horroru nietrafiona.

Świetnie zrobiony audiobook, który trzyma klimat… można poczuć atmosferę małego miasteczka w środku lata, ciemnej i mrocznej sztolni. Przednia gra aktorów.
Koniec mnie nieco rozczarował. Tak jakby autorzy nie mogli się zgodzić jak zakończyć i kogo uśmiercić…
Bawiłam się dobrze.

Świetnie zrobiony audiobook, który trzyma klimat… można poczuć atmosferę małego miasteczka w środku lata, ciemnej i mrocznej sztolni. Przednia gra aktorów.
Koniec mnie nieco rozczarował. Tak jakby autorzy nie mogli się zgodzić jak zakończyć i kogo uśmiercić…
Bawiłam się dobrze.

Naprawdę dawno nie słuchałem tak dobrego audiobooka, naprawdę dobra robota. Można było poczuć klimat sztolni. Oczywiście nie każdemu może pasować fabuła ( dla mnie była zaskoczeniem, choć już początek mógł mnie naprowadzić na te kierunki. Ja spodziewałem się kryminału a tu wyszło niby kryminał niby ... No właśnie co to wyszło? Ale wykonanie zacne. Polecam

Naprawdę dawno nie słuchałem tak dobrego audiobooka, naprawdę dobra robota. Można było poczuć klimat sztolni. Oczywiście nie każdemu może pasować fabuła ( dla mnie była zaskoczeniem, choć już początek mógł mnie naprowadzić na te kierunki. Ja spodziewałem się kryminału a tu wyszło niby kryminał niby ... No właśnie co to wyszło? Ale wykonanie zacne. Polecam

Wydaje mi się, że to raczej książka dla młodzieży.
Niestety dźwięki tła są tak głośne, że często zagłuszają narratora i dialogi.
Wątek paranormalny przypomina mi z jednej strony Stranger Things, a z drugiej „Szepczącego w eterze” J. Ćwieka. Tamta opowieść była krótsza, ale dużo straszniejsza. (Chociaż może tylko taka mi się wydawała w połączeniu z okolicznościami, w której jej słuchałam.)
Obu Autorów stać na zdecydowanie więcej (co udowodnili w „Niech to usłyszą"). Do tej pozycji już raczej nie wrócę.

Wydaje mi się, że to raczej książka dla młodzieży.
Niestety dźwięki tła są tak głośne, że często zagłuszają narratora i dialogi.
Wątek paranormalny przypomina mi z jednej strony Stranger Things, a z drugiej „Szepczącego w eterze” J. Ćwieka. Tamta opowieść była krótsza, ale dużo straszniejsza. (Chociaż może tylko taka mi się wydawała w połączeniu z okolicznościami, w...

Realizacyjnie i aktorsko - rewelacja, to jedno z lepszych słuchowisk na audiotece.
Niestety fabuła to jakiś patchwork pomysłów. Czarna Łapa (nie jest to pies z piekła z rodem) może przestraszyć, ale chyba tylko wtedy, gdy zamykacie oczy na widok Wesołego Diabła, a tytuł "Wakacje z duchami" wywołuje dreszcz na Waszych plecach.

Jak widać zakończenie pozostało lekko otwarte, a może nie było pomysłu, jak to definitywnie zakończyć. No i niektóre ciekawe wątki i postaci po prostu pojawiają tylko po to by zostać urwane albo efektownie zabite (np. szeptuch). Większa część historii to fabularny snuj: trochę młodzieżowy, trochę małomiasteczkowy, trochę widziadeł, trochę powodzi stulecia, trochę magii Dolnego Śląska, itd.
Nigdy specjalnie nie lubiłem piosenki "Dnia gorącego lata", i - jak widać - autorzy również, bo wspominanie jej stanowi lajtmotyw fabuły - dodajmy w kontekście tragicznym.
"Skowyt" to kolejna wariacja na temat wyjaśniania tragedii z przeszłości - a biorąc pod uwagę nawiązania do powodzi stuleci to taki trochę Rojst tyle, że książkowy.

Pod koniec akcja przyśpiesza, pędząc w kierunku domniemanego punktu kulminacyjnego, który niestety ekscytuje w minimalnym stopniu, gdyż większość tajemnic jakie wyjaśniła się wcześniej, właściwie, słuchamy tylko po to, żeby dowiedzieć się, kto wyjdzie ze sztolni żywy a kto nie.

Realizacyjnie i aktorsko - rewelacja, to jedno z lepszych słuchowisk na audiotece.
Niestety fabuła to jakiś patchwork pomysłów. Czarna Łapa (nie jest to pies z piekła z rodem) może przestraszyć, ale chyba tylko wtedy, gdy zamykacie oczy na widok Wesołego Diabła, a tytuł "Wakacje z duchami" wywołuje dreszcz na Waszych plecach.

Jak widać zakończenie pozostało lekko...