Sukienka z mgieł

Przypadkowo sięgnęłam po tę książkę i jakoś przebrnęłam. Chociaż zaciekawił mnie los Anastazji i temat zdrowia Weroniki, jednak to nie moje klimaty.
Za bardzo przesłodzone, za dużo łez, niby jakieś czary mary ale nic z tego nie wyszło. Nie i nie.

Przypadkowo sięgnęłam po tę książkę i jakoś przebrnęłam. Chociaż zaciekawił mnie los Anastazji i temat zdrowia Weroniki, jednak to nie moje klimaty.
Za bardzo przesłodzone, za dużo łez, niby jakieś czary mary ale nic z tego nie wyszło. Nie i nie.

Joanna M. Chmielewska - pisarka, mieszka w Szklarskiej Porębie, prowadzi warsztaty twórczego pisania. Jest autorką książki “Sukienka z mgieł”. O czym właściwie jest ten utwór? Główna bohaterka - Weronika od małego miała w domu koty, które były dla niej bardzo ważne, a ona była ważna dla nich. Rodzice dziewczynki nie zwracali uwagi na swoją córkę, nie doceniali jej, a koty były zawsze blisko. Już jako dorosła pani Weronika pracuje w swojej własnej kawiarni nazwanej Piwnicą pod Liliowym Kapeluszem. Dlaczego taka nazwa i dlaczego nasza bohaterka nie chciała być lekarzem, jak jej rodzice? Odpowiedź jest w książce, do przeczytania której bardzo zachęcam, bo jest napisana w niezwykle pozytywny sposób, pomimo wielu nieprzyjemnych zdarzeń.

Joanna M. Chmielewska - pisarka, mieszka w Szklarskiej Porębie, prowadzi warsztaty twórczego pisania. Jest autorką książki “Sukienka z mgieł”. O czym właściwie jest ten utwór? Główna bohaterka - Weronika od małego miała w domu koty, które były dla niej bardzo ważne, a ona była ważna dla nich. Rodzice dziewczynki nie zwracali uwagi na swoją córkę, nie doceniali jej, a koty...

Bardzo ciepła i piękna opowieść o prawdziwym życiu

Bardzo ciepła i piękna opowieść o prawdziwym życiu

Przyjemnie się czyta.

Przyjemnie się czyta.

Jest to kolejna przeze mnie przesłuchana powieść na Storytel. Pierwsze spotkanie z autorką, bo jakoś wcześniej nie miałam okazji ani ochoty 😆

Wiecie, że są takie osoby, które widzą więcej niż inni, które czują bardziej...właśnie taką osobę poznajemy w powieści. Weronika, która miałam smutne dzieciństwo a jedynym jej przyjacielem był kot, bo inne dzieci uważały ją za dziwną, rodzice- lekarze nigdy nie mieli dla niej czasu, była ich kulą u nogi i tak też się czuła.

W dorosłym życiu, dostała w spadku piwnicę, która przerobiła na miłą kawiarenkę pod Liliowym Kapeluszem. Było to miejsce niezwykłe i wyjątkowe. Ludzie przychodzili tu nie tylko wypić dobrą kawę, ale i odpocząć od swojego życia, codzienności, podzielić się zmartwieniami. Weronika była ich dobra dusza, która zmieniła ich życie na lepsze.

Powieść lekka, przyjemna...daję 6/10 ;)

Jest to kolejna przeze mnie przesłuchana powieść na Storytel. Pierwsze spotkanie z autorką, bo jakoś wcześniej nie miałam okazji ani ochoty 😆

Wiecie, że są takie osoby, które widzą więcej niż inni, które czują bardziej...właśnie taką osobę poznajemy w powieści. Weronika, która miałam smutne dzieciństwo a jedynym jej przyjacielem był kot, bo inne dzieci uważały ją za...

Niby porusza ciężkie kwestie, ale jednak trochę feel good content. Miejscami po prostu przesłodzona, ale daje nadzieję, a czasem tego właśnie potrzeba.

Niby porusza ciężkie kwestie, ale jednak trochę feel good content. Miejscami po prostu przesłodzona, ale daje nadzieję, a czasem tego właśnie potrzeba.

Momentami wspaniała, momentami "przedobrzona"
Mocne 7

Momentami wspaniała, momentami "przedobrzona"
Mocne 7

Nie wiem, która to już powieść Joanny M. Chmielewskiej. Po każdej lekturze czuję ciepło i jestem optymistycznie nastawiona do życia.
Weronika spełniła swoje marzenie. Ma kawiarnię, w której każdy znajdzie nie tylko pyszne ciasto, herbatę, kawę, ale i pocieszenie, radę, pomoc. Sama właścicielka dużo w życiu przeszła. Ma spory bagaż doświadczeń, ale też ma pewien dar…
Jak ja bym chciała, żeby kawiarnia Weroniki była gdzieś niedaleko, żebym mogła tam wpadać na pyszną herbatę, ale też po odrobinę pociechy. Aż mi pachniało pysznymi herbacianymi mieszkankami podczas czytania.
Książki Joanny M. Chmielewskiej są pisane „ku pokrzepieniu serc” i doskonale wywiązują się z tej roli. Poruszają trudne tematy: samotność, wyobcowanie, brak miłości… Dzisiaj bardzo wielu ludzi dotyczą te problemy.
W książce wystarczy dobra kawa, uśmiech, ciastko, a tak naprawdę dobry człowiek, z którym można zamienić słowo, by sytuacja bez wyjścia nagle znalazła rozwiązanie. Właścicielka kawiarni rozumie ludzi, wie, kiedy do nich podejść, wie, kiedy się odezwać, komu poradzić, a komu podsunąć filiżanką gorącego napoju. Taki powinien być każdy z nas, empatyczny, czuły na drugiego człowieka.
Na razie musi nam wystarczyć ta książka, która opowiada historię wielu bohaterów, których łączą wizyty w kawiarni Weroniki. Nawet kiedy jest smutno, to wiadomo, że autorka nie zostawi czytelnika w takim stanie, że za chwilę pojawi się coś, co odmieni los i powieje optymizmem.
W naszym dziwnym świecie takie książki to doskonały otulacz-kocyk na zszargane nerwy.

Nie wiem, która to już powieść Joanny M. Chmielewskiej. Po każdej lekturze czuję ciepło i jestem optymistycznie nastawiona do życia.
Weronika spełniła swoje marzenie. Ma kawiarnię, w której każdy znajdzie nie tylko pyszne ciasto, herbatę, kawę, ale i pocieszenie, radę, pomoc. Sama właścicielka dużo w życiu przeszła. Ma spory bagaż doświadczeń, ale też ma pewien dar…
Jak ja...

Bohaterka książki „Sukienka z mgieł” to kobieta niezwykła. Prowadzi „Piwnicę pod Liliowym Kapeluszem”. Było to jej marzenie z dzieciństwa i dzięki „dobrej wróżce” spełniło się. Do kawiarni przychodzą najróżniejsze osoby, niektórzy klienci są tu już bywalcami, inni trafiają tu przypadkiem i zostają. Za to każdy dostaje od właścicielki wsparcie, otuchę czy wysłuchanie, a to przy doskonałej Arabice lub Brazilianie. Ciąg dziwnych zdarzeń nie wydaje się już potem tak dziwny, a z każdym łykiem tego idealnego napoju przychodzi błogi spokój i niejednokrotnie rozwiązanie problemów.
Jest też wiele retrospekcji do życia Weroniki z dzieciństwa. Do jej trudnych przeżyć, niezrozumienia przez innych. Jednak to wszystko ma swój cel w tej książce. Wybaczcie, ale nie zdradzę jaki.
Za to zdradzę inny sekret. Sądziłam, że książka będzie średnia, może nijaka. I tu bardzo się myliłam. Fakt, nie widzę jej na Instagramie czy w Internecie, ale: 1) czyta się ją szybko i podoba mi się styl autorki, jest taki otulający, 2) czytając sama miałam ochotę na kawę przyrządzoną przez Weronikę, 3) książka jest dla mnie nostalgiczna, sentymentalna i dająca nadzieję, że wszystkie smutki przechodzą i po nich wychodzi słońce.
„Sukienka z mgieł” to bardzo niepozorna książka, ale niech Was to nie zwiedzie. Dajcie jej szansę.

Bohaterka książki „Sukienka z mgieł” to kobieta niezwykła. Prowadzi „Piwnicę pod Liliowym Kapeluszem”. Było to jej marzenie z dzieciństwa i dzięki „dobrej wróżce” spełniło się. Do kawiarni przychodzą najróżniejsze osoby, niektórzy klienci są tu już bywalcami, inni trafiają tu przypadkiem i zostają. Za to każdy dostaje od właścicielki wsparcie, otuchę czy wysłuchanie, a to...

Zupełnie nie mój gatunek a jednak książka i życie jej bohaterek wciegnęło mnie od pierwszej strony. Momentami trudna ale mimo wszystko pozytywna historia z otwartym zakończeniem.

Zupełnie nie mój gatunek a jednak książka i życie jej bohaterek wciegnęło mnie od pierwszej strony. Momentami trudna ale mimo wszystko pozytywna historia z otwartym zakończeniem.