Mój intymny świat

Spodziewałam się po tej książce czegoś innego. Czegoś niewymyślnie poprowadzonego, powierzchownie skupionego na środowiskowych wspominkach, pobieżnie przeskakującego po najbardziej widowiskowych momentach wieloletniej kariery oraz obowiązkowo maglującego zagadnienie prywatnych zawirowań. Tak, takie mam zdanie o obecnych tego typu publikacjach, nędznych „dziennikarzach”, szablonowych gadaczach i o nieszczęsnym świecie, w którym przyszło nam wieść nasz żywot. Pewnie, bywa, że się pozytywnie rozczarowuję, ale przydarza mi się to coraz rzadziej. Tym razem wszakże udało się. Po lekturze jestem nie tylko kontenta, ale i bogatsza o kilka nowych przemyśleń, zestaw mniejszych i większych wzruszeń oraz parę iskierek uśmiechu.

Rozmowa Igi Cembrzyńskiej z Magdaleną Adaszewską to rzecz nienachalna, skromna (w starym, dobrym znaczeniu tego słowa),niespieszna i urzekająca, a jednocześnie treściwa, uważna i mająca określony, ważki cel: przypomnienie, że najważniejsza jest miłość. Bez miłości nie byłoby nic.

Nikt tu się na nic nie sili, wszystko ma swoje miejsce i czas, interlokutorki charakteryzuje pełna kultura, wzajemny szacunek i zrozumienie oraz – takie odniosłam wrażenie – podobne spojrzenie na wiele spraw, w tym na te najistotniejsze z punktu widzenia myślącej i czującej jednostki, a sam dialog pomiędzy dwoma paniami toczy się na rzecz wewnętrznego, intymnego świata człowieka. Stąd bezlik emocji wszelakiej, egzaltacji, pasji, admiracji talentów i sztuki, gwałtownych uniesień, ogromnych sukcesów i niemałych porażek. Nie drażni to jednak, raczej dowodzi, że myśl Terencjusza nadal jest aktualna i nic, co ludzkie, nie powinno być nam obce.

Co ciekawe, „Mój intymny świat” powstawał w czasie, gdy problemy ze zdrowiem Andrzeja Kondratiuka, męża Igi Cembrzyńskiej, w pełni zdeterminowały kształt codzienności obojga artystów. Zniknęły plany filmowe, role, nagrody, scena i blask fleszy, a pojawiła się choroba, wieczny niepokój o ukochanego, zmęczenie i powszedni znój. Mimo to nie czuć w tej rozmowie żalu, gniewnej pretensji do losu ani zamknięcia się na cud istnienia. Owszem, są chwile zwątpień, bolesne konstatacje, melancholijne refleksje, ale przeważają czułe wspomnienia i pewność, że wspólnie przeżyte życie było piękne, dobre i ciekawe, jakkolwiek nie obyło się bez trudności i dramatów.

Natomiast to, co osobiście podobało mi się tu najbardziej to hojność wydawcy w zakresie „ozdjęciowania” publikacji oraz wyczuwalny, niemalże namacalny pierwiastek kobiecości niejako przypisany do Igi Cembrzyńskiej; ten babski fluid płynący po kartach książki, a biorący swój początek w wyjątkowo silnej osobowości artystki. Jej charakter, kreatywność, intuicja, wrażliwość, wierność samej sobie, konsekwencja w prowadzeniu swej kariery i w kreowaniu swego wizerunku, zapatrywania na relacje, samoświadomość i kompletne, ale w żadnym wypadku bezmyślne oddanie się idei miłości – wszystko to składa się na obraz niebanalnej kobiety oraz wspaniałego i przebogatego, choć niełatwego i pełnego zawirowań życia.

Rację ma Magdalena Adaszewska, że „wiele kobiet, bez względu na wiek, odnajdzie w tej historii siebie, swoje radości, problemy, rozterki, oczekiwania, siłę kobiecej przyjaźni, odcienie miłości, marzenia o szczęściu”. I prawdą jest to, że artystka takiego formatu jak Iga Cembrzyńska zasługuje na to, by wciąż przypominać ją samą, jej karierę, pasje, miłości i barwne życie.

Tak więc czytajcie i kochajcie się. Bo miłość to najpiękniejsza dziś forma buntu.

Spodziewałam się po tej książce czegoś innego. Czegoś niewymyślnie poprowadzonego, powierzchownie skupionego na środowiskowych wspominkach, pobieżnie przeskakującego po najbardziej widowiskowych momentach wieloletniej kariery oraz obowiązkowo maglującego zagadnienie prywatnych zawirowań. Tak, takie mam zdanie o obecnych tego typu publikacjach, nędznych „dziennikarzach”,...

Znakomity wywiad w formie książki. Propozycja na jeden wieczór.
Pani Iga w sposób ciekawy i bardzo sympatyczny opowiada historię swojego życia prywatnego i zawodowego.

Znakomity wywiad w formie książki. Propozycja na jeden wieczór.
Pani Iga w sposób ciekawy i bardzo sympatyczny opowiada historię swojego życia prywatnego i zawodowego.

Młodość, rodzina, początki kariery i najlepsze role. Gdy myślę o Idze Cembrzyńskiej zawsze mam na myśli "Dziewczyny do wzięcia", gdzie zagrała samą siebie, "Big Bang" - w którym wystąpiła jako Baśka i jej cudownie wypowiedziany tekst "Kosmity u nas były. To ja nie wiedziałam", a przy tym sposób w jaki nalewała wódkę do kieliszka, albo baba w "Gwiezdnym pyle".
Mało jest równie wyrazistych aktorek i równie charakterystycznego reżysera. Z Andrzejem Kondratiukiem tworzyli cudowną parę zarówno w życiu jak i w filmie. Z dala od cywilizacji, otoczeni kochanymi zwierzętami żyli w swoim pięknym świecie, którym dzielili się w swoich filmach.
O życiu tej cudownej pary przeczytasz w książce "Mój intymny świat" Gorąco polecam.

Młodość, rodzina, początki kariery i najlepsze role. Gdy myślę o Idze Cembrzyńskiej zawsze mam na myśli "Dziewczyny do wzięcia", gdzie zagrała samą siebie, "Big Bang" - w którym wystąpiła jako Baśka i jej cudownie wypowiedziany tekst "Kosmity u nas były. To ja nie wiedziałam", a przy tym sposób w jaki nalewała wódkę do kieliszka, albo baba w "Gwiezdnym pyle".
Mało jest...

Znakomicie opowiedziana w wywiadzie z aktorką historia jej życia. Obok przypomnienia licznych ról teatralnych i filmowych, a także występów na estradzie, poznajemy barwny opis scen z życia prywatnego Igi Cembrzyńskiej. I to w tej właśnie "roli" dzięki tej książce odkrywamy prawdziwy fenomen tej nietuzinkowej postaci. Wspaniała artystka, ale przede wszystkim dobry człowiek.

Znakomicie opowiedziana w wywiadzie z aktorką historia jej życia. Obok przypomnienia licznych ról teatralnych i filmowych, a także występów na estradzie, poznajemy barwny opis scen z życia prywatnego Igi Cembrzyńskiej. I to w tej właśnie "roli" dzięki tej książce odkrywamy prawdziwy fenomen tej nietuzinkowej postaci. Wspaniała artystka, ale przede wszystkim dobry...

Wywiad-rzeka z Igą Cembrzyńską, która szczerze, otwarcie, ale chyba momentami zbyt ogólnikowo opowiada o swoim dzieciństwie, młodości, studiach, pierwszym mężu, początkach kariery, i bardzo szczegółowo o kolejnych rolach filmowych, miłości do Andrzeja Kondratiuka, chatce w Gzowie i zwierzętach. Rzeczywiście - miłość i natura odgrywają najważniejszą rolę w jej życiu. Te opowieści przeważają.
Najciekawsze moim zdaniem były rozdziały o tym, jak powstawały ich tzw. "gzowskie" filmy: własnym sumptem, bez ekipy, z aktorami grającymi bez gaży.
Niemniej po całości lektury pozostaje niedosyt. Magdalena Adaszewska zadaje niekiedy dość banalne pytania, nie kieruje tą rozmową; Cembrzyńska wciąż opowiada to samo, jaki to Kondratiuk jest cudowny i że miłość jest w życiu najważniejsza. Może ten brak czytelniczej satysfakcji wynika z faktu, że to literatura kobieca. Przy herbatce rozmawiają dwie panie, wiele poruszanych tematów to sprawy babskie, i mężczyzn niekoniecznie one interesują.

Wywiad-rzeka z Igą Cembrzyńską, która szczerze, otwarcie, ale chyba momentami zbyt ogólnikowo opowiada o swoim dzieciństwie, młodości, studiach, pierwszym mężu, początkach kariery, i bardzo szczegółowo o kolejnych rolach filmowych, miłości do Andrzeja Kondratiuka, chatce w Gzowie i zwierzętach. Rzeczywiście - miłość i natura odgrywają najważniejszą rolę w jej życiu. Te...

Piękna. Postać i opowieść.

Piękna. Postać i opowieść.

Bardzo fajna biografia - wywiad rzeka z Igą Cembrzyńską. Aktorka dzieli się wspomnieniami z przeszłości, opowiada o swoich filmowych rolach, o przyjaźniach, fascynacjach. Czyta się wartko, z ciekawością, pani Iga ma dar do opowiadania.
Do tego mnóstwo zdjęć aktorki. Polecam.

Bardzo fajna biografia - wywiad rzeka z Igą Cembrzyńską. Aktorka dzieli się wspomnieniami z przeszłości, opowiada o swoich filmowych rolach, o przyjaźniach, fascynacjach. Czyta się wartko, z ciekawością, pani Iga ma dar do opowiadania.
Do tego mnóstwo zdjęć aktorki. Polecam.

Wywiad ugrzeczniony, jak dla mnie laurkowy. Znaczna jego część wygląda następująco: pani redaktor chwali panią Igę, a pani Iga wychwala pana Kondratiuka.
Dość nieznośne i niepotrzebne jest opowiadanie (czyt. tłumaczenie) filmów, w końcu widzowi nie trzeba tłumaczyć rzeczy oczywistych.
Spodziewałam się rozmowy bardziej fachowej.

Wywiad ugrzeczniony, jak dla mnie laurkowy. Znaczna jego część wygląda następująco: pani redaktor chwali panią Igę, a pani Iga wychwala pana Kondratiuka.
Dość nieznośne i niepotrzebne jest opowiadanie (czyt. tłumaczenie) filmów, w końcu widzowi nie trzeba tłumaczyć rzeczy oczywistych.
Spodziewałam się rozmowy bardziej fachowej.

"Pasja wymaga wiele wysiłku, czasem jest męczarnią, ale daje satysfakcję, poczucie szczęścia. To miłość. W moim przepadku wielka. "/Iga Cembrzyńska /

„Mój intymny świat” to rozmowa z aktorką Igą Cembrzyńską świetnie poprowadzona przez Magdalenę Adaszewską. Z tego wybornego dialogu wyłania się wielka aktorka, nadzwyczaj skromna, z pokorą podchodząca do życia, a zwłaszcza zawodu.
Radomianka, przez kilka lat żona filozofa Andrzeja Kasi. Wielka miłość znanego i cenionego reżysera Andrzeja Kondratiuka. Jego muza. Bez niej nie stworzyłby tych filmów, które zapisane są w jego dorobku.
Po kilku wspólnie spędzonych godzinach postanowili , że nigdy się nie rozstaną. Chwila w której zapadła ta obustronna decyzja była niczym scena z romansu rodem z Hollywood. Po dziesięciu latach wzięli ślub. Ona bez niego nie wyobraża sobie życia. On bez niej również.
Iga Cembrzyńska to nie tylko wielka, utalentowana aktorka. To przede wszystkim kobieta żyjąca z ogromną pasją. Niezwykle silna. Oddana naturze. Pomimo dramatów nie narzekająca na życie. Gdyby miała przejść przez nie jeszcze raz, poszłaby tą samą drogą.
Piosenka Agnieszki Osieckiej „Mój intymny świat” w wykonaniu Igi Cembrzyńskiej na festiwalu w Opolu podbiła serca milionów.

A ja mam swój intymny mały świat
Hen za morzem smutków, za górami marzeń tam.
Wiedzie doń zagubionych ścieżek ślad
Senne półksiężyce mogą wskazać drogę wam.

GORĄCO POLECAM!

"Pasja wymaga wiele wysiłku, czasem jest męczarnią, ale daje satysfakcję, poczucie szczęścia. To miłość. W moim przepadku wielka. "/Iga Cembrzyńska /

„Mój intymny świat” to rozmowa z aktorką Igą Cembrzyńską świetnie poprowadzona przez Magdalenę Adaszewską. Z tego wybornego dialogu wyłania się wielka aktorka, nadzwyczaj skromna, z pokorą podchodząca do życia, a...

Iga Cembrzyńska to jedna z wielkich gwiazd naszego kina, teatru i estrady. Dziś, jakże niesprawiedliwie, nieco zapomniana. Ma jednak swoich wiernych fanów, wywodzących się chociażby spośród miłośników jej produkcji filmowych zrealizowanych wspólnie z Andrzejem Kondratiukiem, a także tych pamiętających jej pierwsze role filmowe i występy estradowe. „Mój intymny świat” to rozmowa, którą z Igą Cembrzyńską przeprowadziła Magdalena Adaszewska. Znakomita aktorka opowiada o swoim dzieciństwie, trudnych latach powojennych, drodze do aktorstwa, a przede wszystkim o swoim związku – życiowym i zawodowym – z Andrzejem Kondratiukiem.
Znakomicie poprowadzona rozmowa, tekst który nie jest banalnym zbiorem plotek i ploteczek. Trudno nawet nazwać tą książkę wywiadem-rzeką, ale to dobrze, nie jest „przegadana”, a co najważniejsze skupia się na postaci swojej bohaterki. Bardzo szczera, osobista rozmowa , nie przesłodzona, niekiedy wzruszająca, czasem smutna, nawet bolesna. Często pozostawiająca czytelnika w zadumie, zwłaszcza w ostatnich rozdziałach. Szczerze polecam bo to książka zdecydowanie pozytywnie wyróżniająca spośród tego typu wydawnictw. Brawa dla autorki za umiejętne i subtelne poprowadzenie rozmowy oraz za oddanie należnych honorów jednej z ikon polskiego kina.

Iga Cembrzyńska to jedna z wielkich gwiazd naszego kina, teatru i estrady. Dziś, jakże niesprawiedliwie, nieco zapomniana. Ma jednak swoich wiernych fanów, wywodzących się chociażby spośród miłośników jej produkcji filmowych zrealizowanych wspólnie z Andrzejem Kondratiukiem, a także tych pamiętających jej pierwsze role filmowe i występy estradowe. „Mój intymny świat” to...