Pamiętnik lesbijki

A to się moi mili Państwo nazywa "pisać rzygi".
Wytrzymałam kilka pierwszych stron i tylko takie myśli mi się nasuwały. Nie przebrnęłam i nie przebrnę.

A to się moi mili Państwo nazywa "pisać rzygi".
Wytrzymałam kilka pierwszych stron i tylko takie myśli mi się nasuwały. Nie przebrnęłam i nie przebrnę.

Gdyby pisała to kobieta - brałbym w ciemno. Ale facet? Dziwne to jakieś...

Gdyby pisała to kobieta - brałbym w ciemno. Ale facet? Dziwne to jakieś...

Totalna lipa.

Totalna lipa.

Nudy, nudy i jeszcze raz nudy !

Nudy, nudy i jeszcze raz nudy !

Czytanie tej książki, to tak jak turlanie się samochodem na dwójce po kocich łbach.

Czytanie tej książki, to tak jak turlanie się samochodem na dwójce po kocich łbach.

Napiszę krótko - Lipa !

Napiszę krótko - Lipa !

Spodziewałem się więcej. Za bardzo wieje nudą i za dużo filozofii.

Spodziewałem się więcej. Za bardzo wieje nudą i za dużo filozofii.

O bogowie. Czwórka tylko za to, że rozważania i sposób rozumowania Natalii są prawidłowe i naprawdę dobrze się je czytało; jedna z najbardziej logicznych (acz w pewnych momentach zbyt irracjonalnie sceptycznych) bohaterek.
Wszystko inne w tej książce jest złe i na siłę. Kontrowersja na siłę, nierealne sytuacje, brak pomysłu na fabułę. W tej książce dosłownie nic się nie dzieje; poza kontrowersją autor nie miał na nią żadnego pomysłu. Sytuacje, których doświadczają bohaterowie są banalne, nieciekawe i nudne.
Poza tym, okropne dialogi i określenia przywodzące na myśl kwestię "how do you do fellow kids?"
Zdecydowany przerost formy nad treścią. Ale fajnie było poznać Natalię.

O bogowie. Czwórka tylko za to, że rozważania i sposób rozumowania Natalii są prawidłowe i naprawdę dobrze się je czytało; jedna z najbardziej logicznych (acz w pewnych momentach zbyt irracjonalnie sceptycznych) bohaterek.
Wszystko inne w tej książce jest złe i na siłę. Kontrowersja na siłę, nierealne sytuacje, brak pomysłu na fabułę. W tej książce dosłownie nic się nie...

Muszę przyznać, że raczej się zawiodłam tą książką. Wszystkie postacie są mdłe, irytujące, wulgarne i nudne. Poniekąd jak niektórzy prawdziwi ludzie, którzy będą uważać clubbing i wyrywanie dup jako "posiadanie życia" negując wszystkie inne formy spędzania czasu. Podobają się sobie tylko bazując na aspekcie wizualnym na co główna bohaterka jęczy, że nikt jej naprawdę nie zna. Aczkolwiek my po poznaniu jej widzimy, że jest okropną egocentryczką i do tego hipokrytką uważającą siebie za lepszą niż innych bazującą z tym stwierdzeniem tylko na fakcie, że studiuje oraz że "jest inteligentna bo zna mądre słowa i cytaty". Sama nie ma praktycznie żadnych zainteresowań (poza krytykowaniem zachowania ludzi aka socjologia w jej mniemaniu) czy pasji co czyni ją zaiste równie pustą i nudną co osoby które takimi nazywa. Cała książka również tonie w przepychu naukowych cytatów i naukowym języku co ma zaiste sprawiać złudne wrażenie wykwintnego dzieła. Natomiast idealnie pasuje to do głównej bohaterki, pięknej na zewnątrz a pustej treściowo.

Najbardziej denerwujący w książce jest stereotypowy sposób zaszufladkowania gothów i metalowców ukazujący ich jako szaleńców pijących krew. Przy czym akurat ta część książki w której "Nati" miała styczność z tą kulturą była najciekawsza ale i przykra tak jak wyżej wspomniałam.

Możliwe, że zawarte w niej opisy zachowania mężczyzn są dość stereotypowe i możliwie, że niesprawiedliwe aczkolwiek to akurat się przyjemnie czyta mając podobnie niesprawiedliwe nastawienie względem tej płci. (Not sorry)

Jeśli chodzi o jedyny plus tego dzieła i to wręcz nieco przerażający, to będzie nim końcowa część książki w której bohaterka poddaje analizie i dedukcji swoje zachowania i odczucia aby dociec czy jest lesbijką czy nie. Niepojące to jest z tego powodu, że tą książkę napisał f a c e t a mimo tego powiedziałabym, że oddaje je dość prawdziwie (Well... maybe he's gay XD).

Na zakończenie, usłyszenie od miłości swojego życia, że się powinno leczyć, po wyznaniu swych uczuć, jest idealnym podsumowaniem mentalności Polaków i mieszkańców krajów z pokrewnym podejściem. Przykre i prawdziwe.

Muszę przyznać, że raczej się zawiodłam tą książką. Wszystkie postacie są mdłe, irytujące, wulgarne i nudne. Poniekąd jak niektórzy prawdziwi ludzie, którzy będą uważać clubbing i wyrywanie dup jako "posiadanie życia" negując wszystkie inne formy spędzania czasu. Podobają się sobie tylko bazując na aspekcie wizualnym na co główna bohaterka jęczy, że nikt jej naprawdę nie...

Hej!

Czy wam też listopad tak szybko minął? Za chwilę grudzień i święta 😊

Jakiś czas temu przeczytałam książkę "Pamiętnik lesbijki" Eryka Edwardssona od @wydajemyksiazki

Początkowo miałam problem wkręcić się w tą powieść, mimo, że jest to krótka książka licząca 238 stron.

Historia o młodej dziewczynie, pokazująca jak wygląda życie młodzieży i z jakimi problemami się zmagają. Momentami książka zawiera wulgarny język, w historii dominują imprezy i przemoc.

Nati jest inteligentną i wrażliwą nastolatką. Pewnego dnia na wykładach Natipoznaje Manat, dziewczyna, którą jest gothką. Zaczynają spędzać że sobą coraz więcej czasu, Manat pokazuje jej swoje otoczenie. Przychodzi taki moment, gdy gothka uświadamia Nati jaka jest jej prawdziwa natura. Uświadamia sobie jakimi uczuciami daży swoją najlepszą przyjaciółkę Pati. Problemy z którymi zaczęła się zmagać, i z którymi sobie nie radziła doprowadziły ją do depresji. Czy ta młoda dziewczyna wyleczy się z choroby?

Czy "Pamiętnik lesbijki" mi się podobał? Mam mieszane uczucia co do tej książki. Na pewno mnie zaciekawiła. Szkoda ,że wątek Manat tak nagle został urwany i nie został on dalej pociągnięty, to był intrygujący wątek.

Dziękuję @wydajemyksiazki za egzemplarz do recenzji.

Hej!

Czy wam też listopad tak szybko minął? Za chwilę grudzień i święta 😊

Jakiś czas temu przeczytałam książkę "Pamiętnik lesbijki" Eryka Edwardssona od @wydajemyksiazki

Początkowo miałam problem wkręcić się w tą powieść, mimo, że jest to krótka książka licząca 238 stron.

Historia o młodej dziewczynie, pokazująca jak wygląda życie młodzieży i z jakimi problemami się...