Krawędź wieczności

Tak oto dobrnąłem do końca tomu trzeciego czyli zwieńczenia trylogii Stulecie. Co można powiedzieć. Na pewno była to bardzo emocjonująca przygoda, choć każdy kolejny tom był trochę słabszy od poprzedniego i dlatego oceniałem go gwiazdkę mniej. Ogólnie jednak nie mogę narzekać, bo cały cykl prezentował przyzwoity poziom. „Krawędź wieczności” to podróż przez niemal 50 lat historii świata - od rozpoczęcia się zimnej wojny po wybór Baracka Obamy na prezydenta USA. Pojawił się też wątek polski co było miłą niespodzianką, choć jeśli chodzi o upadek komunizmu w Europie to chyba nie mogło się bez niego obejść. Ken Follett to niezrównany gawędziarz, dlatego czytało się miło i płynnie. Zmieścić historię świata II połowy XX wieku na ponad 1000 stronach to istny majstersztyk. Może niektóre zdarzenia się dublowały i odrobinę zbyt dużo tu polityki, ale i tak warto przeczytać to dzieło. Ja w każdym razie jestem usatysfakcjonowany. Sześć gwiazdek (dobra).

Tak oto dobrnąłem do końca tomu trzeciego czyli zwieńczenia trylogii Stulecie. Co można powiedzieć. Na pewno była to bardzo emocjonująca przygoda, choć każdy kolejny tom był trochę słabszy od poprzedniego i dlatego oceniałem go gwiazdkę mniej. Ogólnie jednak nie mogę narzekać, bo cały cykl prezentował przyzwoity poziom. „Krawędź wieczności” to podróż przez niemal 50 lat...

Fenomenalna książka. Mistrzostwo! Choć to moje najmniej ulubiona z tej trylogii. Żeby wszyscy pisali takie książki...

Fenomenalna książka. Mistrzostwo! Choć to moje najmniej ulubiona z tej trylogii. Żeby wszyscy pisali takie książki...

Jeden z moich ulubionych pisarzy: wiedza, poczucie humoru, znajomość życia i wspaniała znajomość historii. Tak, jak ktoś napisał wcześniej: żeby zechciał stworzyć taką książkę z akcją w Polsce. Tu miło, że jest polski wątek;),dla mnie odrobinę lepsza jest jednak druga część.

Jeden z moich ulubionych pisarzy: wiedza, poczucie humoru, znajomość życia i wspaniała znajomość historii. Tak, jak ktoś napisał wcześniej: żeby zechciał stworzyć taką książkę z akcją w Polsce. Tu miło, że jest polski wątek;),dla mnie odrobinę lepsza jest jednak druga część.

Wspaniała książka!!!

Wspaniała książka!!!

Mądra. Głęboka. Wzruszająca. Brutalnie prawdziwa.

Mądra. Głęboka. Wzruszająca. Brutalnie prawdziwa.

Kocham tego autora, chociaż ma żonę i nie powinnam;)

Kocham tego autora, chociaż ma żonę i nie powinnam;)

Przeczytana w całości, nie przesłuchana. Zdecydowanie lepsza od poprzedniej (2 części),poświęcona czasom już współczesnym, więc może przez to nie mająca uroku pierwszej książki zaczynającej serię. Rozbudowany wątek dotyczący Polski: strajku Solidarności, obrad okrągłego stołu, pierwszych wolnych wyborów. Ciekawy wątek węgierski (ogrodzenie) a także amerykański w odniesieniu do walki z segregacjonizmem. Jakkolwiek mam zaufanie do autora gromadzącego materiały historyczne do swoich książek, o tyle w podziękowaniach nie wskazał żadnego konsultanta, z którym omawiał opisywane wydarzenia w europie wschodniej (poza dwójką z którą rozmawiał o życiu w Niemczech). Polecam bardzo fanom powieści historycznej :)

Przeczytana w całości, nie przesłuchana. Zdecydowanie lepsza od poprzedniej (2 części),poświęcona czasom już współczesnym, więc może przez to nie mająca uroku pierwszej książki zaczynającej serię. Rozbudowany wątek dotyczący Polski: strajku Solidarności, obrad okrągłego stołu, pierwszych wolnych wyborów. Ciekawy wątek węgierski (ogrodzenie) a także amerykański w...

Wielka historia opowiedziana w perspektywie różnych ludzi z różnych krajów i kontynentów. To moje pierwsze spotkanie z autorem, ktoś polecił mi tę książkę nie mówiąc ze jest to ostatnia część trylogii. Tak więc przede mną nadrobienie pierwszych dwóch 🙂 książka dość duża bo licząca ponad 1000 stron jednak zawiera w sobie tak wiele wydarzeń rozciągniętych w czasie że trzeba było ją sobie dawkować w mniejszych częściach. Ukazanie dziejów światowych znanych nam z historii pod płaszczykiem historii konkretnych osób to moim zdaniem bardzo dobry zabieg autora. Często ludzi nudzi historia a opowiedzenie jej w taki sposób nie dość że pogłębia wiedzę to jeszcze uzupełnia braki które mamy. Bardzo ciekawa powieść, myślę że może nie pozycja obowiązkowa dla każdego ale warta uwagi książka , która po prostu warto przeczytać.

Wielka historia opowiedziana w perspektywie różnych ludzi z różnych krajów i kontynentów. To moje pierwsze spotkanie z autorem, ktoś polecił mi tę książkę nie mówiąc ze jest to ostatnia część trylogii. Tak więc przede mną nadrobienie pierwszych dwóch 🙂 książka dość duża bo licząca ponad 1000 stron jednak zawiera w sobie tak wiele wydarzeń rozciągniętych w czasie że trzeba...

Follett wciąż potrafi stworzyć tak wiarygodny obraz rzeczywistości, że czytając, niemal czuje się zapachy.

Trylogia STULECIE to epicka opowieść Kena Folletta przedstawiająca splątane ze sobą losy członków pięciu rodzin – amerykańskiej, niemieckiej, rosyjskiej, angielskiej i walijskiej – na tle wydarzeń minionego wieku obejmującego lata 1912-2008. Prawie cały XX wiek i kawałek XXI wieku zostały rozłożone na czynniki pierwsze przez K. Folletta.

Tak, bo wielka historia potrzebuje wielkiego wydania! "Krawędź wieczności" to trzeci tom trylogii "Stulecie". Bohaterowie, których losy śledzi się przez pokolenia, są dobrze skonstruowani i przyciągający. „Krawędź wieczności” – podobnie jak drugi tom – rozpoczyna się w Berlinie.

Szybko okazuje się, że ani zachodni alianci, ani Związek Radziecki nie uczynią kroku wstecz. Niemcy zostaną podzielone, wkrótce także wewnątrz miasta pojawi się mur, stanowiący nie tylko symboliczny podział Europy.
Zaczynają się czasy zimnej wojny, stosunki między dwoma mocarstwami są napięte, czego wyrazem jest kryzysowa sytuacja na Kubie.

Głównymi bohaterami powieści są często osoby, które są blisko władzy lub są to reporterzy, którzy znajdują się blisko najważniejszych wydarzeń.
Ich oczami patrzymy na zmiany dokonujące się w Ameryce, na Kubie, w Wietnamie, Anglii, w ZSRR, Berlinie i Europie Wschodniej, a nawet na Bliskim Wschodzie - wszędzie tam, gdzie dzieje się coś ważnego dla świata.

Godne polecenia dla miłośników tego typu historii jest miła niespodzianka i miły akcent czeka nas Polaków. Na ulicach Pragi i Warszawy ludzie domagają się wolności – i wreszcie ją uzyskują. Które dały początek przemianom w Europie Wschodniej w 1989 roku.

Najpierw mamy więc strajki na Wybrzeżu w 1980 roku, później dramat stanu wojennego – wszystko widziane oczami Rosjanki i Amerykanina, który nawet wraca do kraju z poznaną tu żoną. Są obrady Okrągłego Stołu i klimat pierwszych częściowo wolnych wyborów, kiedy jeszcze nikt nie był pewien, czy to, co w Polsce się dzieje, nie zostanie zdławione przez interwencję radzieckich wojsk.

Mimo że Polska to nie pępek świata, ale miło pomyśleć, że czytelnicy na świecie poznają z szeroko czytanej na całym świecie „Krawędzi wieczności” stosunkowo szczegółowo nakreślone najnowsze dzieje Polski.

A na zakończenie powieści upada berliński mur… Koniec dwudziestego wieku jest świadkiem rewolucyjnych zmian w Europie. Przez całe to stulecie zdarzyło się tak wiele, że chwilami aż trudno w to uwierzyć, że świat był u jego zarania zupełnie inny.

Symboliczną akcentem „Krawędzi wieczności” jest scena zaprzysiężenia Baracka Obamy na prezydenta USA. To, co jeszcze pół wieku temu wydawało się nie do pojęcia, w 2008 roku stało się możliwe. Upadek komunizmu to najbardziej istotne zmiany.

Duży przełom w tej historii miał również fakt, że 16 października 1978 r. wieczorem zupełnie niespodziewanie kardynał Karol Wojtyła został wybrany na kolejnego papieża, który też miał wpływ na zmiany w tym stuleciu.

No i szok przywódców PRL najlepiej oddaje reakcja I sekretarza Komitet Centralnego PZPR Edwarda Gierka, który po tym, jak został poinformowany telefonicznie o wyborze Karola Wojtyły na papieża przez członka KC Stanisława Kanię, miał jęknąć do słuchawki „O rany boskie”, a następnego dnia zaczął posiedzenie Biura Politycznego słowami: „Towarzysze mamy problem”.

Owo zaniepokojenie polskich towarzyszy podzielali również Sowieci.
To jednak nie jest koniec historii. Ona wchodzi w nowe stulecie i toczy się dalej, przynosząc nowe wyzwania i problemy.
Polecam i zachęcam do przeczytania gdyż Ken Follett, znany ze starannego, przedstawiania wydarzeń historycznych w sposób realistyczny i przekonujący.

Przeczytana 28.11.2021

Follett wciąż potrafi stworzyć tak wiarygodny obraz rzeczywistości, że czytając, niemal czuje się zapachy.

Trylogia STULECIE to epicka opowieść Kena Folletta przedstawiająca splątane ze sobą losy członków pięciu rodzin – amerykańskiej, niemieckiej, rosyjskiej, angielskiej i walijskiej – na tle wydarzeń minionego wieku obejmującego lata 1912-2008. Prawie cały XX wiek i...

Zgadzam się z osobami, które najsłabiej oceniają tę ostatnią część. Rozrosły się rodziny, które poznawaliśmy w pierwszej części, rozwijały się w drugiej, a teraz w trzeciej jakby zabrakło miejsca dla wszystkich, wątków było za wiele. Nadal jednak jest to świetna i wciągająca powieść historyczna, tym bliższa, że opowiada o czasach już mi znanych.

Zgadzam się z osobami, które najsłabiej oceniają tę ostatnią część. Rozrosły się rodziny, które poznawaliśmy w pierwszej części, rozwijały się w drugiej, a teraz w trzeciej jakby zabrakło miejsca dla wszystkich, wątków było za wiele. Nadal jednak jest to świetna i wciągająca powieść historyczna, tym bliższa, że opowiada o czasach już mi znanych.