Sieci komputerowe. Wydanie V

Czytałem wydanie V. Całkiem fajna książka, chociaż im dalej miała posmak akademicki. Pisana całkiem prostym językiem. Są wzory, grafy i kod w C++ żeby zrozumieć tematyczne algorytmy. A tych jest sporo. Do wyboru i koloru. Nieśmiertelna wieża Hanoi też jest.

Książka zawiera bardzo dobry opis podstawowych zagadnień, o których każdy programista powinien wiedzieć. Procesy, wątki, typy liczbowe, formaty plików, komunikacja sieciowa - wszystkie te rzeczy (i wiele innych) są tam szczegółowo opisane. W przypadku początkujących, sprawdzi się jako dodatek do podręcznika nauki wybranego języka. Dla bardziej doświadczonych, będzie dobrym przypomnieniem o tym, co dzieje się na niższych poziomach podczas działania programu. Więcej o tym, dla kogo ta książka, o zawartości i ukrytych flagach: http://mariuszbartosik.com/books/zrozumiec-programowanie/

Książka porusza bardzo dużo tematów, ale traktuje je pobieżnie, autor podejmuje próbę wytłumaczenia pewnych zagadnień, ale po całym wytłumaczeniu przeważnie miałem więcej pytań niż odpowiedzi. Polskie tłumaczenie kiepskie, irytujące spolszczenia i sporo błędów. Podsumowując książka niezła, można się czegoś nauczyć, ale oczekiwałem czegoś więcej.

Dla początkujących wyd.2 można polecić. Jeśli chcesz być bardziej na czasie, to musisz zaopatrzyć się w wyd.3, gdzie opisano wyrażenia lambda i strumienie (programowanie funkcyjne),ale to już zagadnienia bardziej zaawansowane. Niewygodna do czytania w łóżku (cegła).

Książka nie jest podręcznikiem wprowadzającym do programowania - wymaga znajomości elementów takich jak zmienne, pętle, funkcje. Jednak napisana jest (jak na literaturę specjalistyczną) całkiem przystępnie i czytelnie. Autorzy przekonują, że "C jest przyjemnym, wyrazistym i uniwersalnym językiem dla szerokiej gamy programów" - z tym przyjemnym nie byłabym taka pewna, ale już z tym, że "umiejętność posługiwania się nim wzrasta wraz z doświadczeniem jego użytkownika" zgadzam się w 100%. Dzięki tej lekturze poznałam podstawy języka C. Polecam początkującym jak i bardziej doświadczonym.

Przygodę z algorytmami czas zacząć. Dość łagodnie zaczynamy. We wstępie dowiadujemy się, że będziemy poznawać bardzo złożone pojęcia, które wymagają dość szerokiego wytłumaczenia. I tego ostatniego w tej książce brakuje. I to sporo!. Dodatkowo, "wycieczki" autora do bardziej szczegółowych koncepcji, sprawia, że właściwie otrzymujemy bardzo zamazane wnioski.

Technologie komputerowe rozwijają się w niesamowitym tempie. 18 lat dzielące od premiery książki nie sprawiło, aby podejmowane tematy zdezaktualizowały się np. ataki typu DoS. Warto zrozumieć pewne zagadnienia od podstaw np. przesyłanie pakietów w sieci, czy struktura nagłówków. Z perspektywy czasu ciekawie zobaczyć, jakie tendencje istniały na początku XXI wieku, gdy zasoby sprzętowe i sieciowe były nieporównywalnie mniejsze niż obecenie np. pasożytnicze składowanie danych o rozmiarz kB :-D

Książka ta nie jest typową pozycją popularnonaukową traktującą o matematyce, co sugerować może jej tytuł oraz opis, nie jest ona również klasycznym podręcznikiem akademickim, w przeciwieństwie do tego drugiego wyróżnia ją to, że formalizm i symbolikę matematyczną rozsądnie ograniczono, zastępując ją bardziej zrozumiałym w odbiorze tekstem o dość luźnej narracji. Ten edytorski zabieg powoduje, że przyswajanie tak przedstawionego materiału, jest zarówno łatwiejsze, jak i przyjemniejsze (przynajmniej dla osób nie będących matematykami),a co najważniejsze, efekt tego zabiegu potrafi wzbudzić duże zainteresowanie u czytelnika. Ponadto w książce znajdują się objaśnienia i uzasadnienia, jak i dlaczego dany jej dział korzysta z takich, a nie innych metod matematycznych (bo co z tego, że wiemy jak, choć wiemy po co…),czego brakuje w klasycznych podręcznikach matematyki. Tekst wzbogacony został również o dużą ilość ciekawostek matematycznych (np. powszechność występowania w matematyce/fizyce stałej Eulera, liczby π),historycznych i anegdot, a także charakterystyki, nadal aktualnych, problemów matematycznych (np. granic formalizacji matematycznych). Podczas jej lektury trudno nie zauważyć, że autor posiada niemałe umiejętności dydaktyczne oraz gawędziarskie. Zakres materiału oscyluje w okolicach pierwszych lat studiów kierunków przyrodniczych (liczby naturalne, liczby rzeczywiste, liczby zespolone, zbiory, funkcje – czyli teoria mnogości, algebra oraz analiza),względnie ścisłych. Może być doskonałym pomostem pomiędzy matematyką szkoły średniej a studiami. Jako tego przykład podać mogę aksjomatykę liczb rzeczywistych, której nie poznałem na studiach, a w ich czasie pełnymi garściami korzystałem z rachunku różniczkowego i całkowego – tę lukę książka ta wypełnia znakomicie. Książka ta stanowi, bez wątpienia, bardzo atrakcyjną alternatywę do obecnych na rynku typowych podręczników (akademickich) do nauki matematyki, a sposób w jaki została napisana zachęcić może do zainteresowania się tą pasjonującą dziedziną nauki, nawet, największych jej przeciwników. Książkę polecić mogę każdemu (!) amatorowi/entuzjaście Królowej Nauk oraz osobom szukającym inspirującego źródła do jej nauki, najlepiej po opanowaniu jej materiału na poziomie szkoły średniej. Jest to jedna z moich ulubionych książek, bez podziału na kategorie tematyczne, a także jedna z najlepszych, polskojęzycznych książek popularyzujących matematykę. Na pewno będę do niej wracał. Na koniec dodam, że jest mi po drodze z Bogdanem Misiem w kwestii entuzjazmu wobec samej matematyki… jak i ateizmu.

Jest to druga książka o podstawach Javy, którą przeczytałem. Autorzy poruszają wszystkie istotne tematy, z którymi każdy chcący poznać ten język powinien się zapoznać. Wyjątkiem może być tematyka związana ze Swingiem i aplikacjami graficznymi. Nie każdemu może to podejść, zwłaszcza jeśli ukierunkujemy się na aplikacje webowe czy zorientowane usługowo.

Zaletami książki są dowody różnych klasycznych twierdzeń oraz przykłady i całkiem oryginalne zadania /ale nie ma niestety rozwiązań; niektóre są bardzo trudne. Najistotniejsze zagadnienia zostały gruntownie omówione: Drogi/ cykle drzewa/ planarność i dualność /kolorowania /digrafy /skojarzenia /grafy nieskończone oraz teoria matroidów. Jeśli chodzi o tę ostatnią jest to świetne wprowadzenie, a po przeczytaniu można sięgnąć do np. Welsh'a Matroid Theory, cytowana jest bardzo dużo źródeł. Jeśli ktoś chciałby zapoznać się wpierw z bardziej elementarnym wstępem do teorii grafów, to można np sięgnąć do Wstępu autorstwa O. Ore'go. Wiele źródeł, np. Grafy i hipergrafy C Berge , Andrasfai - Introductory Graph Theory, czy B. Bollobás, Modern graph theory - możno odszukać w sieci.

Daję 6, choć nie dałam rady doczytać do końca. Część o historii szyfrowania i kryptografii nawet ciekawa. Potem spory rozdział z zaawansowaną matematyką - nawet przy dobrych chęciach trudne do przebrnięcia. Potem trochę praktyki z narzędziami typu PGP i tu choć stare zrzuty i wersje, to jeszcze ok, jak w każdej książce informatycznej, która staje się szybko przestarzała, ale można jeszcze z tego korzystać. Potem jednak zaczynały się rozdziały o implementacji kryptografii i to już zdecydowanie nie są "podstawy". Chyba Autor nie do końca zdecydował, dla kogo pisze tę książkę niestety.

Ktoś wpadł na genialny pomysł, żeby kod przetłumaczyć na język polski, a do tego postanowił zastosować skrótowce w stylu "edytuj_zak" (co jak sie okazuje ma znaczyć edytuj_zakladke),nie zastosował się do żadnych aktualnych zasad pisania czytelnego/poprawnego kodu, a do tego narobił literówek, przez co przepisane skrypty mogą początkującym po prostu nie działać. Czy to decyzja tłumaczy/wydawcy, czy autorów, nie mi to wiedzieć. Słabe jest w to, że tak trudno w Polsce o obszerne książki dot. języków programowania. A kiedy człowiek już ma jakieś nadzieje, to okazuje się, że jest tak jak wyżej. Kupiłem ją (Wydanie V) już jako zawodowy programista z kilkuletnim doświadczeniem, przy czym programuję od dziecka. Celowo szukałem jak najpełniejszej książki, ale takiej, która zaczyna od podstaw, żebym mógł zweryfikować całą swoją wiedzę. "Za moich czasów" takie opracowania nie były tak łatwo dostępne, nie było kursów na youtube, a sama oficjalna dokumentacja PHP była średnio użyteczna. Do mojego celu książka się nawet sprawdziła. Ale czy to dobra pozycja dla początkującego? Chyba nie. Bo uczy złych, przestarzałych praktyk. Tytuł również nie do końca odpowiada treści, o czym pisali już inni.

Bardo dobra książka do nauki programowania. Szczególnie na bardziej zaawansowanym poziomie. Ma dużo wiedzy potrzebnej na późniejszym etapie programowania. Na początek wydaje mi się delikatnie za trudna - szczególnie jeżeli ktoś nigdy nie programował. Dla kogoś zielonego bardziejszy będzie C. Rusz głową!

Na tej książce nauczyłem się pozycjonować strony. Nie mam większych zarzutów co do jej poziomu merytorycznego. Co do ale, to wiele wskazywanych przez autora darmowych narzędzi w sieci już nie jest darmowych. W dodatku A jest skrypt pozwalający podejrzeć robota wyszukiwarki, ale niestety w miejsce 'polskich' znaków wstawia spacje. W jednej linijce trzeba coś dopisać. W oparciu o ten skrypt, wzorując się na 'seowebpageanalyzer' opracowałem własny poprawnie badający strony w języku polskim program. Jeśli chodzi o darmowe programy badające statystyki sieciowe, to jedyny sensowny program to AWSTATS. Jednak tu trzeba umieć zainstalować język PERL na komputerze, a opis tego jest tylko po angielsku. Program też ma tylko wersję angielską.

"Kod doskonały. Jak tworzyć oprogramowanie pozbawione błędów" autorstwa Steve'a McConnella to pozycja, która nie tylko inspiruje, ale także dostarcza praktycznych wskazówek dla każdego programisty dążącego do doskonałości w tworzeniu kodu. McConnell, bazując na własnych doświadczeniach i badaniach, prezentuje skuteczne strategie mające na celu eliminowanie błędów już na etapie tworzenia kodu. Książka ta nie tylko skupia się na technikach debugowania, ale przede wszystkim promuje podejście prewencyjne, ukierunkowane na pisanie czystego i trwałego kodu od samego początku projektu. Dla mnie osobiście, "Kod doskonały" była inspirującą lekturą. Książka ta skłoniła mnie do refleksji nad własnymi praktykami programistycznymi, zachęcając do ciągłego doskonalenia umiejętności. Praktyczne rady, przykłady z życia zawodowego autora oraz narzędzia wspierające proces tworzenia oprogramowania stanowią bezcenny zasób wiedzy dla każdego, kto aspiruje do pisania kodu na najwyższym poziomie. Steve McConnell w sposób klarowny i przystępny udowadnia, że doskonałość w kodowaniu to nie tylko cel, ale i realna możliwość, jeśli zastosujemy odpowiednie podejście. Dlatego też, "Kod doskonały" polecam każdemu, kto pragnie doskonalić swoje umiejętności programistyczne i tworzyć oprogramowanie, które nie tylko działa efektywnie, ale także jest pozbawione błędów.

Jest to wprowadzenie do Pythona co oznacza ni mniej ni więcej jak tylko to, że zbyt wielu pożytecznych przykładów zastosowania języka tu się nie znajdzie. Zresztą sam autor często zaleca sięgnięcie po bardziej zaawansowane przykłady do swojej (niestety nie przetłumaczonej na język polski) książki "Programming Python". Z trudem udało mi się dotrzeć do końca. Autor za często się powtarzał. Chyba przez to, że nie do końca wierzył w możliwości intelektualne swoich czytelników, uznając że częste powtarzanie pomoże w lepszym przyswojeniu materiału. Według mnie było to całkiem nieuzasadnione, ponieważ Python nie jest raczej językiem pierwszego wyboru, a ci co się jego uczą mają już całkiem solidne podstawy wyniesione z nauki innych języków.

Zdecydowanie polecam każdemu młodszemu programiście. Starszym prawdopodobnie też, jako, że zawsze jest coś czego możemy się nauczyć. Kawał dobrze podanej wiedzy. Na minus jedynie fakt, że prawdopodobnie da się bardziej skondensować podaną wiedze i zapisać ją w mniejszej ilości stron.

Pierwsze dwie części przedstawiają przykłady używania tej metodologi (pierwszy w javie, drugi w python). W ostatniej, trzeciej części opisane są te techniki słownie. Z tej części podobał mi się rozdział z pytaniami, które pewnie myśląc o TDD programista sobie zadaje. Książkę warto przeczytać, tym bardziej, że TDD zdobywa coraz większą popularność.

To klasyczne dzieło matematyki popularnej, napisane w latach 40-tych ubiegłego wieku przez czołowych ówczesnych matematyków, niewiele się zestarzało. Ambicją autorów było przedstawienie najważniejszych działów matematyki w formie w miarę lekkiej, ale nie unikając formalnych rozważań, twierdzeń i dowodów. Trzeba przyznać, że im się to udało. Wróciłem do tej książki po latach znów z wielką przyjemnością. Autorzy zaczynają od rzeczy łatwych i oczywistych, a kończą na zaawansowanych teoriach, hipotezach i twierdzeniach. Co ciekawe, niektóre z omawianych twierdzeń pozostawały wciąż nierozstrzygnięte w czasach gdy książka była pisana. I tak mówiąc o teorii liczb, autorzy przedstawiają Wielkie Twierdzenie Fermata udowodnione dopiero w latach 90-tych. Zaś przedstawiając topologię dochodzą do twierdzenia o czterech barwach, które udowodniono dopiero niedawno. Jest to wciąż wspaniałe dzieło, przydatne zwłaszcza dla tych uczniów, których pasjonuje matematyka i którzy chcą się dowiedzieć czegoś ponad program szkolny. Tu dygresja: w czasach okropnej komuny wykładano w szkołach średnich rachunek różniczkowy i całkowy, teraz go nie ma, a w książce Couranta i Robbinsa przedstawiony jest wspaniale. Poza tym mamy tu wprowadzenie do teorii liczb, algebry, liczb zespolonych, geometrii (w tym geometrii nieeuklidesowej),topologii. Jak już pisałem, każdy rozdział zaczyna się stosunkowo prosto, ale dość szybko wykład staje się dosyć wymagający, autorzy oczekują od czytelnika wysiłku, zaangażowania i oczywiście zaciekawienia tematem. Może najciekawsze w tym wszystkim jest obcowanie z myślą, rozumowaniem, argumentacją wybitnych matematyków. Dowiadujemy się jakie są ich poglądy na naukę, przy okazji dostajemy sporo wiadomości z historii matematyki. Jak już pisałem, książka niewiele się zestarzała i stanowi świetną podstawę do dalszych studiów. Bardzo ją polecam wszystkim tym, którzy interesują się matematyką, doceniając jej piękno i znaczenie, oraz chcą wiedzieć więcej o królowej nauk.